Page 1022 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 1022
ื
กับควำมผิดฐำนท�ำร้ำยร่ำงกำยผู้อ่นจนเป็นเหตุให้เกิดอันตรำยแก่กำยตำมประมวลกฎหมำย
ี
อำญำ มำตรำ ๒๙๕ คดีในส่วนน้จึงอยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำของศำลเยำวชนและครอบครัว
ิ
ั
ี
ิ
ั
ั
ี
ั
ิ
ตำมพระรำชบญญตศำลเยำวชนและครอบครวและวธพจำรณำคดเยำวชนและครอบครว
.ศ. ๒๕๕๓ มำตรำ ๑๐ (๕)
วินิจฉัยว่ำ คดีนี้อยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำของศำลเยำวชนและครอบครัว
วินิจฉัย ณ วันที่ ๒๔ เดือน พฤษภำคม พุทธศักรำช ๒๕๖๕
อโนชำ ชีวิตโสภณ
(นำงอโนชำ ชีวิตโสภณ)
อธิบดีผู้พิพำกษำศำลเยำวชนและครอบครัวกลำง
ช่วยท�ำงำนชั่วครำวในต�ำแหน่งประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษ
ข้อสังเกต
ี
ค�ำวินิจฉัยน้วินิจฉัยตำมพระรำชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกกระท�ำด้วยควำมรุนแรง
ในครอบครัว พ.ศ. ๒๕๕๐ ซึ่งมำตรำ ๓ บัญญัติว่ำ ในพระรำชบัญญัตินี้ “ศำล” หมำยควำมว่ำ
ั
ศำลเยำวชนและครอบครัวตำมกฎหมำยว่ำด้วยกำรจัดต้งศำลเยำวชนและครอบครัวและ
วิธีพิจำรณำคดีเยำวชนและครอบครัว และมำตรำ ๔ วรรคสอง บัญญัติถึงควำมผิดฐำนท�ำร้ำย
ร่ำงกำยตำมประมวลกฎหมำยอำญำ มำตรำ ๒๙๕ ไว้ด้วย โดยบัญญัติให้ควำมผิดฐำนท�ำร้ำย
บุคคลในครอบครัวแตกต่ำงจำกควำมผิดฐำนท�ำร้ำยร่ำงกำยผู้อ่นอ่นตำมประมวลกฎหมำยอำญำ
ื
ื
มำตรำ ๒๙๕ โดยก�ำหนดให้ควำมผิดฐำนท�ำร้ำยบุคคลในครอบครัวเป็นควำมผิดอันยอมควำมได้
ื
ึ
ดงนนควำมผดตำมประมวลกฎหมำยอำญำ มำตรำ ๒๙๕ จงถอว่ำเป็นควำมผดทได้บญญต ิ
่
ั
ั
ั
ี
ิ
ิ
้
ั
ึ
ไว้ในพระรำชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกกระท�ำด้วยควำมรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. ๒๕๕๐ ซ่งอยู่
ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำของศำลเยำวชนและครอบครัว และควำมผิดฐำนท�ำร้ำยร่ำงกำย
ึ
ู
้
ั
ื
ุ
ู
ผ้อ่นจนเป็นเหตให้ผู้นนถึงแก่ควำมตำยตำมประมวลกฎหมำยอำญำ มำตรำ ๒๙๐ ซ่งผ้กระท�ำ
ื
ี
ู
มเจตนำเพยงทำร้ำยร่ำงกำยบคคลในครอบครวเช่นเดยวกบควำมผดฐำนทำร้ำยร่ำงกำยผ้อ่น
ี
ี
ั
ั
ุ
�
�
ิ
ตำมประมวลกฎหมำยอำญำ มำตรำ ๒๙๕ โดยกฎหมำยแยกมำบัญญัติเป็นมำตรำต่ำงหำก
เพื่อระวำงโทษผู้กระท�ำให้สูงขึ้นเพรำะผลของกำรกระท�ำ ดังนั้นบทบัญญัติมำตรำ ๒๙๐ จึงเป็น
994
