Page 1021 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 1021
ั
ิ
ิ
ุ
ุ
ั
ั
ู
ู
�
�
�
กระทำควำมผดฐำนกระทำควำมรนแรงในครอบครวตำมพระรำชบญญตค้มครองผ้ถกกระทำ
ึ
ด้วยควำมรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. ๒๕๕๐ มำตรำ ๔ วรรคหน่ง รวมมำกับฐำนท�ำร้ำย
ึ
บุพกำรีจนเป็นเหตุให้ถึงแก่ควำมตำยตำมประมวลกฎหมำยอำญำ มำตรำ ๒๙๐ ซ่งมำตรำ ๓
แห่งพระรำชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกกระท�ำด้วยควำมรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. ๒๕๕๐ บัญญัติว่ำ
ในพระรำชบัญญัติน้ “ศำล” หมำยควำมว่ำ ศำลเยำวชนและครอบครัวตำมกฎหมำยว่ำด้วยกำร
ี
จัดต้งศำลเยำวชนและครอบครัวและวิธีพิจำรณำคดีเยำวชนและครอบครัว แสดงให้เห็น
ั
เจตนำรมณ์ของพระรำชบัญญัติดังกล่ำวท่ต้องกำรให้กระบวนกำรยุติธรรมของศำลเยำวชนและ
ี
ึ
ครอบครัวเข้ำมำมีบทบำทในกำรแก้ไขปัญหำกำรใช้ควำมรุนแรงในครอบครัวซ่งเป็นปัญหำท่ม ี
ี
ี
ึ
ควำมละเอียดอ่อน ซับซ้อน เก่ยวพันกับควำมสัมพันธ์และปัญหำในครอบครัวอย่ำงลึกซ้ง และ
มำตรำ ๔ วรรคสอง บัญญัติถึงควำมผิดฐำนท�ำร้ำยผู้อ่นจนเป็นเหตุให้เกิดอันตรำยแก่กำย
ื
ตำมประมวลกฎหมำยอำญำ มำตรำ ๒๙๕ ไว้ด้วย โดยบัญญัติให้ควำมผิดดังกล่ำวแตกต่ำง
ั
จำกควำมผดตำมประมวลกฎหมำยอำญำโดยเป็นควำมผดอนยอมควำมได้ แสดงให้เหน
ิ
็
ิ
เจตนำรมณ์ของกฎหมำยท่ประสงค์จะหลีกเล่ยงกำรน�ำมำตรกำรทำงอำญำโดยเคร่งครัด
ี
ี
ื
ตำมประมวลกฎหมำยอำญำมำใช้บังคับกับกำรท�ำร้ำยร่ำงกำยผู้อ่นท่เป็นบุคคลในครอบครัว
ี
ี
�
ั
ั
่
้
ื
เพ่อเปิดโอกำสให้ผ้กระทำมโอกำสกลบตัวและยับย้งกำรกระท�ำควำมผดซำ ซงเป็นประโยชน์
ิ
ึ
�
ู
แก่ผู้กระท�ำ ครอบครัว และสงคมโดยรวมมำกกว่ำท่จะให้อยู่ในอำนำจพิจำรณำพิพำกษำของ
ี
�
ั
ี
ื
ศำลยุติธรรมอ่นท่มุ่งใช้เฉพำะมำตรกำรทำงอำญำในกำรพิจำรณำพิพำกษำคดี ย่อมไม่สอดคล้อง
กับเจตนำรมณ์ในกำรแก้ไขปัญหำต่ำง ๆ ในภำพรวม จึงต้องถือว่ำควำมผิดฐำนท�ำร้ำยร่ำงกำย
ึ
ู
ผ้อ่นจนเป็นเหตให้ผู้นนถึงแก่ควำมตำยตำมประมวลกฎหมำยอำญำ มำตรำ ๒๙๐ ซ่งผ้กระท�ำ
ั
ุ
้
ู
ื
มีเจตนำเพียงท�ำร้ำยร่ำงกำยบุคคลในครอบครัว เป็นควำมผิดตำมท่บัญญัติไว้ในมำตรำ ๔
ี
ี
วรรคสอง ด้วย ส่วนท่พนักงำนสอบสวนขอให้ลงโทษผู้ต้องหำในควำมผิดฐำนท�ำร้ำยร่ำงกำย
ื
ผู้อ่นจนเป็นเหตุให้ผู้น้นถึงแก่ควำมตำยตำมประมวลกฎหมำยอำญำ มำตรำ ๒๙๐ มำด้วย
ั
ึ
ก็เพ่อให้ผู้ต้องหำรับโทษหนักข้น เพรำะผลจำกกำรกระท�ำซ่งเป็นเหตุฉกรรจ์ของควำมผิด
ึ
ื
ตำมมำตรำ ๒๙๕ นั่นเอง ดังนั้นควำมผิดฐำนท�ำร้ำยร่ำงกำยผู้อื่นจนเป็นเหตุให้ผู้นั้นถึงแก่ควำมตำย
ตำมประมวลกฎหมำยอำญำ มำตรำ ๒๙๐ ที่พนักงำนสอบสวนกล่ำวหำและขอฝำกขังผู้ต้องหำ
ี
รวมมำกับควำมผิดฐำนกระท�ำควำมรุนแรงในครอบครัวเป็นควำมผิดตำมท่บัญญัติไว้ใน
มำตรำ ๔ วรรคสอง แห่งพระรำชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกกระท�ำด้วยควำมรุนแรงในครอบครัว
พ.ศ. ๒๕๕๐ ย่อมอยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำของศำลเยำวชนและครอบครัวเช่นเดียวกัน
993
