Page 202 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ

ต่อมำเมื่อวันที่ ๑๓ กันยำยน ๒๕๖๑ พนักงำนของผู้เอำประกันภัย ได้ตรวจสอบพบว่ำ มีสินค้ำ

ได้รับควำมเสียหำยอันเกิดจำกควำมประมำทเลินเล่ออย่ำงร้ำยแรงของจ�ำเลยในกำรขนส่งสินค้ำ

ี
โดยคิดเป็นค่ำเสยหำย ๓๐๔,๗๘๙.๗๑ บำท ต่อมำขำยซำกสินค้ำได้รับเงิน ๓๐,๐๐๐ บำท
จึงคงเหลือควำมเสียหำย ๒๗๔,๗๘๙.๗๑ บำท โจทก์ในฐำนะผู้รับประกันภัยสินค้ำได้ช�ำระค่ำ

สินไหมทดแทนแล้ว จึงเป็นผู้เข้ำรับช่วงสิทธิจำกผู้เอำประกันภัยตำมกฎหมำย โจทก์ได้บอกกล่ำว

ิ
�
�
ี
ั
�
ทวงถำมแล้ว แต่จำเลยเพกเฉย กำรกระท�ำของจำเลยทำให้โจทก์ได้รบควำมเสยหำย ขอให้
ี
บังคับจ�ำเลยช�ำระเงินจ�ำนวน ๒๙๒,๖๓๒.๒๒ บำท พร้อมดอกเบ้ยในอัตรำร้อยละ ๗.๕ ต่อปี
ของต้นเงินจ�ำนวน ๒๗๔,๗๘๙.๗๑ บำท นับจำกวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่ำจะช�ำระเสร็จแก่โจทก์
จ�ำเลยให้กำรว่ำ โจทก์ไม่มีอ�ำนำจฟ้องคดีน้และจ�ำเลยไม่มีนิติสัมพันธ์กับผู้เอำประกัน
ี
ั
ภัยของโจทก์รวมท้งโจทก์ กำรฟ้องคดีของโจทก์เป็นกำรฟ้องผิดตัวและเป็นเหตุให้จ�ำเลยต้อง
ได้รับควำมเสียหำย เน่องจำกจ�ำเลยไม่ได้เป็นผู้ขนส่งสินค้ำพิพำทให้แก่ผู้เอำประกันภัย แต่จ�ำเลย
ื
เป็นเพียงตัวแทนผู้ขนส่ง มีหน้ำท่ด�ำเนินกำรในประเทศไทยส�ำหรับเอกสำรท่เก่ยวข้องกับกำร
ี
ี
ี
ี
ื
ื
รับสินค้ำของผู้ซ้อสินค้ำท่ประเทศไทย และคอยประสำนงำนกับผู้ขนส่งอ่นในกำรรับว่ำจ้ำงให้ขนส่ง
นอกจำกน้ท่โจทก์กล่ำวอ้ำงว่ำไม่มีกำรจัดกำรป้องกันควำมเสียหำยอย่ำงเหมำะสมจนเป็นเหตุให้
ี
ี
สินค้ำได้รับควำมเสียหำยน้นก็ปรำกฏว่ำสินค้ำไม่ได้รับควำมเสียหำยจำกกำรขนส่งแต่อย่ำงใด
ั
กำรกระท�ำของโจทก์เป็นไปโดยไม่สุจริต ขอให้ยกฟ้อง
ในวันนัดพิจำรณำ ศำลแขวงธนบุรีเห็นว่ำ กรณีมีปัญหำว่ำ คดีนี้อยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำ

พิพำกษำของศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศหรือไม่ จึงให้รอกำรพิจำรณำ

ั
พิพำกษำคดีไว้ช่วครำว แล้วเสนอปัญหำดังกล่ำวให้ประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษ
ั
เป็นผู้วินิจฉัย ตำมพระรำชบัญญัติจัดต้งศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศและ
วิธีพิจำรณำคดีทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศ พ.ศ. ๒๕๓๙ มำตรำ ๙

ี
วินิจฉัยว่ำ คดีน้เป็นคดีแพ่งเก่ยวกับกำรขนส่งระหว่ำงประเทศ ตำมพระรำชบัญญัต ิ
ี
ั
จัดต้งศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศและวิธีพิจำรณำคดีทรัพย์สินทำงปัญญำ
และกำรค้ำระหว่ำงประเทศ พ.ศ. ๒๕๓๙ มำตรำ ๗ (๕) หรือไม่ เห็นว่ำ โจทก์บรรยำยฟ้องได้

ควำมว่ำ โจทก์เป็นผู้รับช่วงสิทธิจำกผู้เอำประกันภัยในฐำนะผู้รับประกันภัยตำมกฎหมำยในกำร

เรียกร้องค่ำเสียหำยจำกกำรขนส่งสินค้ำจำกท่ำเรือเจนัว สำธำรณรัฐอิตำลี ถึงท่ำเรือกรุงเทพ

ประเทศไทย โดยภำยหลังได้รับกำรตรวจสอบปรำกฏว่ำ สินค้ำบำงส่วนได้รับควำมเสียหำย
ดังนั้น เมื่อจ�ำเลยให้กำรปฏิเสธควำมรับผิดและต่อสู้ว่ำ จ�ำเลยไม่ใช่ผู้ขนส่งสินค้ำอันต้องรับผิดที่

174