Page 197 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 197

ึ
                        ึ
              ประเทศหน่งและเป็นผลให้ผู้รับบริกำรได้รับบริกำรในอีกประเทศหน่งไม่ จึงไม่ใช่คดีแพ่งท  ี ่
                                                                                    ั
              เก่ยวกับกำรให้บริกำรระหว่ำงประเทศ ตำมมำตรำ ๗ (๕) แห่งพระรำชบัญญัติจัดต้งศำลทรัพย์สิน
                ี
              ทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศและวิธีพิจำรณำคดีทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำ
              ระหว่ำงประเทศ พ.ศ. ๒๕๓๙ ขอให้ยกฟ้อง

                       จ�ำเลยที่ ๓ ถึงที่ ๕ ให้กำรว่ำ ฝ่ำยจ�ำเลยได้ท�ำสัญญำแต่งตั้งโจทก์เป็นตัวแทนนำยหน้ำ

              ให้บริกำรส่งเสริมกำรขำยต่ำงประเทศ และได้ช�ำระค่ำบริกำรให้โจทก์มำโดยตลอด แต่มีบำงส่วนท ี ่
                                        ้
                                                    ้
                                                                  ิ
                                                              ื
               ั
                                          ่
                          ื
                                                                                               ั
                  ี
              ยงมปัญหำ เนองจำกมีข้อโต้แยงวำจะชำระใหแก่โจทก์หรอบรษัทแลนด์สโคป (ประเทศไทย) จ�ำกด
                          ่
                                               �
              ฝ่ำยจ�ำเลยจึงไม่ได้ผิดสัญญำกับโจทก์ โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกดอกเบ้ยผิดนัดแต่อย่ำงใด อีกท้งยอดหน  ้ ี
                                                                                         ั
                                                                    ี
                                               ี
                ี
              ท่โจทก์เรียกร้องไม่ถูกต้อง และคดีน้ไม่ได้อยู่ในเขตอ�ำนำจของศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและ
                                                  ี
              กำรค้ำระหว่ำงประเทศ เน่องจำกมูลหน้ท่โจทก์น�ำมำฟ้องเป็นหน้ค่ำบริกำรและค่ำนำยหน้ำค้ำง
                                     ื
                                                                      ี
                                                 ี
              ช�ำระตำมสัญญำให้บริกำรส่งเสริมกำรขำยต่ำงประเทศ โจทก์มีหน้ำท่ช้ช่องและติดต่อหำลูกค้ำ
                                                                            ี
                                                                           ี
                                       ่
                                       ื
                                             ื
                                                                          ี
                                                                          ่
                                                                                    ี
                                                                             ้
                                                                    ี
                                                      ่
                                                   ุ
                                                         ั
                                                         ้
                    �
              ให้แก่จำเลยท่ ๓ ถงท่ ๕ เพอมำซ้อห้องชดเทำนน โดยกำรท่ลูกค้ำทไดรับกำรช้ชวนจำกโจทก์
                               ึ
                                 ี
                          ี
                                                      ี
                        ื
                        ้
                                                      ้
                                                                        ้
                                                                        ั
                                                                            ั
                                                                                            ็
              จะเข้ำมำซอห้องชดกเป็นผลสำเรจของกำรชช่องของโจทก์เท่ำนน อนได้กระทำจนเสรจสน
                                                                                     �
                              ุ
                                            ็
                                 ็
                                         �
                                                                                               ้
                                                                                               ิ
                ั
                                 ึ
                                                                                               ึ
              ท้งหมดในประเทศหน่งประเทศใดเพียงประเทศเดียว หำได้เป็นกำรให้บริกำรจำกประเทศหน่ง
                                                               ึ
                                                                                   ี
                                                                                     ี
              และเป็นผลให้ผู้รับบริกำรได้รับบริกำรในอีกประเทศหน่งไม่ จึงไม่ใช่คดีแพ่งท่เก่ยวกับกำรให้
                                                                          ั
              บริกำรระหว่ำงประเทศ ตำมมำตรำ ๗ (๕) แห่งพระรำชบัญญัติจัดต้งศำลทรัพย์สินทำงปัญญำ
              และกำรค้ำระหว่ำงประเทศและวิธีพิจำรณำคดีทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศ
              พ.ศ. ๒๕๓๙ ขอให้ยกฟ้อง
                             ี
                       ในช้นช้สองสถำน ศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศกลำง เห็นว่ำ กรณ ี
                          ั
              มีปัญหำว่ำ คดีนี้อยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำของศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำง
              ประเทศหรือไม่ จึงให้รอกำรพิจำรณำพิพำกษำคดีไว้ช่วครำว แล้วเสนอปัญหำดังกล่ำวให้ประธำน
                                                            ั
                                                                                 ั
                                   ิ
                                            ู
                                                 ั
              ศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพเศษเป็นผ้วนจฉย ตำมพระรำชบญญัติจัดต้งศำลทรพย์สินทำงปัญญำ
                                                                         ั
                                                                ั
                                              ิ
                                             ิ
              และกำรค้ำระหว่ำงประเทศและวิธีพิจำรณำคดีทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศ
              พ.ศ. ๒๕๓๙ มำตรำ ๙
                       วินิจฉัยว่ำ คดีนี้เป็นคดีแพ่งเกี่ยวกับกำรให้บริกำรระหว่ำงประเทศ ตำมมำตรำ ๗ (๕)
                                    ั
              แห่งพระรำชบัญญัติจัดต้งศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศและวิธีพิจำรณำ
              คดีทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศ พ.ศ. ๒๕๓๙ หรือไม่ เห็นว่ำ โจทก์กล่ำว
                                     ี
                            ี
              อ้ำงว่ำ จ�ำเลยท่ ๑ และท่ ๒ ร่วมลงทุนในกิจกำรพัฒนำอสังหำริมทรัพย์ กำรสร้ำงอำคำรชุด
                                                     169
   192   193   194   195   196   197   198   199   200   201   202