Page 380 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 380

ไปยังท่ำอำกำศยำนนำนำชำติดีทรอยต์ เมโทร มลรัฐมิชิแกน ประเทศสหรัฐอเมริกำ กำรเปลี่ยน

                 ั
                                                                            ื
              ท่น่งของผู้โดยสำรเป็นอ�ำนำจกำรตัดสินใจของพนักงำนต้อนรับบนเคร่องบินโดยสำรโดยต้อง
                ี
                                        ื
                                                                               ี
                                                                             ั
                                                                                      ั
              ค�ำนึงถึงควำมเหมำะสม เม่อมีผู้โดยสำรอ่นจองบัตรโดยสำรระบุท่น่งท่โจทก์ท้งสองจะขอ
                                                     ื
                                                                           ี
                    ี
                                     ั
                                                         ั
                                               ี
                                                   ั
              สับเปล่ยน ผู้โดยสำรคนน้นจึงมีสิทธิท่จะน่งในท่น่งดังกล่ำว หัวหน้ำพนักงำนต้อนรับจึงไม่อำจ
                                                        ี
                                                               ี
                                    ั
                          ั
                    ี
                         ี
                                                                                               ิ
              สับเปล่ยนท่น่งให้โจทก์ท้งสองได้ พนักงำนของจ�ำเลยท่ ๑ ไม่ได้กระท�ำกำรอันเป็นกำรดูหม่น
              เหยียดสีผิวโจทก์ทั้งสอง ทั้งเหตุดังกล่ำวเกิดขึ้นนอกเขตอ�ำนำจศำลไทย ในส่วนเที่ยวบินขำกลับ
                                  ี
                          ั
                                                          �
              ประเทศไทยน้น กำรท่ไม่มีน้ำบริกำรส�ำหรับห้องน้ำและน้ำร้อนส�ำหรับชงกำแฟ ก็มิได้เกิดจำก
                                       �
                                                                �
                                                               ี
              กำรกระท�ำโดยจงใจหรือประมำทเลินเล่อของจ�ำเลยท่ ๑ แม้จะท�ำให้โจทก์ท้งสองไม่ได้รับ
                                                                                    ั
              ควำมสะดวกสบำย แต่ก็ไม่ถึงขนำดท�ำให้เกิดควำมเสียหำยต่อชีวิต ร่ำงกำย อนำมัย เสรีภำพ
                                                                                        ั
                                                        ี
              ทรัพย์สิน หรือสิทธิอย่ำงหน่งอย่ำงใด จ�ำเลยท่ ๑ จึงไม่ได้กระท�ำละเมิดต่อโจทก์ท้งสอง ค่ำ
                                       ึ
                                                      ั
                              ั
              เสียหำยท่โจทก์ท้งสองเรียกมำไม่มีอยู่จริง ท้งยังเป็นกำรกล่ำวอ้ำงลอย ๆ ไม่มีเอกสำรหรือ
                       ี
              หลักฐำนใด ๆ มำยืนยัน จ�ำเลยที่ ๑ จึงไม่ต้องรับผิด ขอให้ยกฟ้อง
                       จ�ำเลยท่ ๒ ให้กำรและแก้ไขค�ำให้กำรว่ำ คดีน้อยู่ในอ�ำนำจของศำลทรัพย์สินทำงปัญญำ
                             ี
                                                             ี
              และกำรค้ำระหว่ำงประเทศ จ�ำเลยที่ ๒ เป็นตัวแทนของจ�ำเลยที่ ๑ ในกำรจ�ำหน่ำยบัตรโดยสำร
                                                   ู
                                                                                          ิ
                             �
                                                        ิ
                                   ิ
                        ู
              ไม่ได้เป็นผ้กระทำละเมด และไม่ได้เป็นผ้ให้บรกำรขนส่งระหว่ำงประเทศ สำยกำรบนไชน่ำ
                                                                               ื
                                                   ั
                                                                            ี
              อีสเทิร์น แอร์ไลน์ เป็นผู้ให้บริกำรโจทก์ท้งสองในขณะเกิดเหตุ เหตุท่เคร่องบินโดยสำรไม่ได้
              เข้ำจอดกับสะพำนเทียบเครื่องบินนั้น ไม่ได้เกิดจำกจ�ำเลยที่ ๒ กำรที่เครื่องบินโดยสำรตำมฟ้อง
                                                 ั
              จะเข้ำจอดในต�ำแหน่งใดเป็นไปตำมค�ำส่งของเจ้ำหน้ำท่สนำมบิน มิใช่เกิดจำกกำรกระท�ำของ
                                                               ี
              สำยกำรบิน เหตุท่โจทก์ท่ ๒ ได้รับบำดเจ็บและกำรใช้วำจำดูหม่นโจทก์ท้งสอง เกิดจำกกำร
                               ี
                                     ี
                                                                        ิ
                                                                                ั
                                                                    ิ
                                                           ่
                                                                 ิ
                                                           ี
                                                                                    ี
                   �
                                                                                   ี
                                                                                    ่
              กระทำของเจ้ำหน้ำทผ้ให้บรกำร โจทก์ทงสองชอบทจะใช้สทธฟ้องต่อเจ้ำหน้ำททกระทำละเมด
                                                                                               ิ
                                                                                         �
                                      ิ
                                                 ั
                                                 ้
                                  ู
                                                                                   ่
                                ี
                                ่
                                     ั
                                                 ี
              โดยตรงได้ กำรท่โจทก์ท้งสองน�ำคดีน้มำฟ้องจ�ำเลยท้งสองจึงเป็นกำรใช้สิทธิโดยไม่สุจริต
                              ี
                                                               ั
                                                                        ั
                     ี
                                                                 ี
              จ�ำเลยท่ ๒ จึงไม่ต้องรับผิดในควำมเสียหำย ค่ำเสียหำยท่โจทก์ท้งสองเรียกร้องมำไม่มีอยู่จริง
              ขอให้ยกฟ้อง
                       ในชั้นพิจำรณำ ศำลแพ่งกรุงเทพใต้เห็นว่ำ กรณีมีปัญหำว่ำ คดีนี้อยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำ
              พิพำกษำของศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศหรือไม่ จึงให้รอกำรพิจำรณำ
              พิพำกษำคดีไว้ช่วครำว แล้วเสนอปัญหำดังกล่ำวให้ประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษ
                             ั
                                             ิ
                                                        ั
              เป็นผู้วินิจฉัย ตำมพระรำชบัญญัตจัดต้งศำลทรพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศ
                                                 ั
              และวิธีพิจำรณำคดีทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศ พ.ศ. ๒๕๓๙ มำตรำ ๙
                                                     352
   375   376   377   378   379   380   381   382   383   384   385