Page 414 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 414
ค�ำวินิจฉัยของประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษ นำยสุรพล โคตมี กับพวก โจทก ์
ที่ วภ ๒/๒๕๖๑ กรมสรรพำกร กับพวก จ�ำเลย
่
ั
ี
จ�ำเลยท ๑ มีค�ำส่งโดยอำศัยอ�ำนำจตำมมำตรำ ๑๒ แห่ง ป.รัษฎำกร ให้ยึด
ี
ั
่
�
ิ
่
ี
�
่
่
ึ
ทดินโฉนดเลขท ๒๒๙๐ ตำบลหนองเดน อำเภอบุ่งคล้ำ จงหวัดบงกำฬ ซงมีชอนำย ช.
ื
ึ
่
ู
ู
ั
�
ิ
ผ้ค้ำงชำระภำษอำกรเป็นผ้ถือกรรมสทธ โจทก์ทงสองคดค้ำนกำรยดทรพย์ดงกล่ำว
ิ
้
ี
ั
ั
ึ
์
ั
ั
ั
็
ี
ิ
โดยโต้แย้งว่ำเป็นทรพย์ของโจทก์ทงสอง คดจงมประเดนข้อพพำทเพยงว่ำ ทรพย์ท ี ่
ี
ึ
ั
้
ี
ั
ั
ั
จ�ำเลยท ๑ มีค�ำส่งยึดไว้น้นเป็นของโจทก์ท้งสองหรือของนำย ช. ไม่มีกรณีพิพำท
ี
่
ี
ั
ี
เก่ยวกับภำษีอำกรตำมท่ก�ำหนดไว้ในมำตรำ ๗ แห่ง พ.ร.บ. จัดต้งศำลภำษีอำกรและ
วิธีพิจำรณำคดีภำษีอำกร พ.ศ. ๒๕๒๘ จึงไม่อยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำของ
ศำลภำษีอำกร
______________________________
โจทก์ทั้งสองฟ้องว่ำ โจทก์ที่ ๑ เป็นเจ้ำของและผู้ครอบครองที่ดินโฉนดเลขที่ ๒๒๙๐
ต�ำบลหนองเดิ่น อ�ำเภอบุ่งคล้ำ จังหวัดบึงกำฬ (หนองคำย) พร้อมสิ่งปลูกสร้ำง โดยโฉนดที่ดิน
ดังกล่ำวมีช่อของนำยเชษฐำ เป็นผู้ถือกรรมสิทธ์ เน่องจำกเม่อต้นปี ๒๕๕๒ โจทก์ท่ ๑ ท�ำ
ิ
ื
ื
ื
ี
สัญญำกู้ยืมเงินจำกนำยเชษฐำ ๒๐๐,๐๐๐ บำท เพื่อน�ำเงินไปช�ำระค่ำเช่ำซื้อรถยนต์ โดยน�ำที่ดิน
ี
โฉนดเลขท่ ๒๒๙๐ ดังกล่ำวมำวำงเป็นหลักประกันกำรกู้ยืมเงินหรือกำรจ�ำนองตำมกฎหมำย
ี
ิ
ต่อมำปี ๒๕๕๕ โจทก์ท่ ๑ ช�ำระเงินท่กู้ยืมให้แก่นำยเชษฐำจนเสร็จส้นแล้ว นำยเชษฐำ
ี
จึงเวนคืนสัญญำกู้ยืมเงินซ่งต่อมำได้มีกำรท�ำลำยท้งและคืนโฉนดท่ดินแก่โจทก์ท่ ๑ ท�ำให้
ิ
ี
ี
ึ
ี
โจทก์ท่ ๑ ทรำบว่ำนำยเชษฐำจดทะเบียนโอนกรรมสิทธ์ท่ดินดังกล่ำวเป็นของตนเพ่อเป็น
ี
ิ
ื
หลักประกันกำรกู้ยืมเงินแทนกำรจดทะเบียนจ�ำนอง แต่โจทก์ท่ ๑ ไม่ได้ติดใจเน่องจำกเม่อ
ี
ื
ื
ี
ี
ช�ำระหน้เสร็จแล้วนำยเชษฐำคืนโฉนดท่ดิน และท�ำหนังสือมอบอ�ำนำจพร้อมมอบส�ำเนำ
ี
ื
ทะเบียนบ้ำนและส�ำเนำบัตรประจ�ำตัวประชำชนท่นำยเชษฐำรับรองส�ำเนำถูกต้อง เพ่อน�ำไป
ั
ี
จดทะเบียนโอนกรรมสิทธ์ให้แก่โจทก์ท่ ๒ โจทก์ท้งสองจึงอยู่ในฐำนะอันจะให้จดทะเบียนสิทธ ิ
ิ
ของตนได้ก่อน ตำมประมวลกฎหมำยแพ่งและพำณิชย์ มำตรำ ๑๓๐๐ ต่อมำเดือนเมษำยน ๒๕๖๐
้
ั
ิ
�
ี
่
่
ึ
ื
ั
้
โจทก์ทงสองทรำบว่ำทดนโฉนดเลขท ๒๒๙๐ ถกจ�ำเลยทงสองยดออกขำยทอดตลำดเพอชำระ
ี
่
ู
ื
ิ
ค่ำภำษีอำกรค้ำง เน่องจำกนำยเชษฐำผู้มีช่อเป็นเจ้ำของกรรมสิทธ์ตำมโฉนดท่ดินเป็นผู้ค้ำงช�ำระ
ื
ี
ภำษีอำกร โจทก์ทั้งสองจึงยื่นค�ำร้องต่อจ�ำเลยทั้งสองขอให้งดกำรขำยทอดตลำดและขอให้ปล่อย
ทรัพย์ที่ยึด แต่จ�ำเลยทั้งสองไม่ได้ด�ำเนินกำรและมิได้ไต่สวนหรือสอบสวนว่ำทรัพย์ดังกล่ำวเป็น
ั
ของนำยเชษฐำหรือของโจทก์ท้งสอง ท�ำให้โจทก์ท้งสองได้รับควำมเสียหำย ขอให้บังคับจ�ำเลย
ั
386
