Page 936 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 936

ค�ำวินิจฉัยของประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษ  นำงสำว ส.

                         ที่ วยช ๘๖/๒๕๖๔                                   โดยนำง ท. ผู้อนุบำล       โจทก์

                                                                                    นำย ส. ในฐำนะ
                                                                                    ผู้จัดกำรมรดกของ

                                                                                    นำย จ. กับพวก           จ�ำเลย



                                  ึ
                           ี
                       คดีน้โจทก์ซ่งเป็นคนไร้ควำมสำมำรถและเป็นบุตรชอบด้วยกฎหมำยของนำย จ.
              ฟ้องขอให้บังคับจ�ำเลยท้งสองในฐำนะผู้จัดกำรมรดกร่วมกันของนำย จ. ช�ำระค่ำอุปกำระ
                                     ั
                                                                                            ่
                    ู
                                                                       ี
                ี
                                                                        �
                ้
                                            ี
                                                          ู
              เลยงดให้แก่โจทก์ ส่วนจำเลยท ๒ ให้กำรต่อส้ว่ำ โจทก์ไม่มอำนำจฟ้อง และหน้ำทของ
                                            ่
                                     �
                                                                                            ี
              บิดำมำรดำในกำรอุปกำระเลี้ยงดูบุตรย่อมสิ้นสุดลงเมื่อบิดำหรือมำรดำถึงแก่ควำมตำย
                                             ู
                             ่
                                                                  ื
                                                              ิ
                    ั
                                ้
                                                                                       ่
              ทงพินยกรรมไมมีขอก�ำหนดให้ผ้จัดกำรมรดกกันเงนหรอทรัพย์มรดกไว้เป็นคำอปกำระ
                ้
                ั
                                                                                          ุ
                                   ่
              เล้ยงดูโจทก์ จ�ำเลยท ๒ จึงไม่มีหน้ำท่ต้องช�ำระค่ำอุปกำระเล้ยงดูให้แก่โจทก์ กรณ    ี
                                                                           ี
                ี
                                   ี
                                                    ี
              จึงมีปัญหำท่ต้องวินิจฉัยถึงสิทธิและหน้ำท่ของบิดำมำรดำและบุตร ซ่งเป็นกรณีท่ต้อง
                                                                                            ี
                          ี
                                                                                ึ
                                                       ี
              บังคับตำม ป.พ.พ. บรรพ ๕ มำตรำ ๑๕๖๔ วรรคสอง จึงเป็นคดีครอบครัว
                                         ________________________
                       โจทก์ฟ้องว่ำ โจทก์เป็นบุตรชอบด้วยกฎหมำยของนำย จ. กับนำง ย. และเป็นผู้
                                                                                       ั
                                                                                ่
                                                                 ิ
                                                                                               ั
                                                               ์
                                                   ้
                                  �
                                     ิ
                ้
                                 ่
                                                ่
              ไรควำมสำมำรถมำแตกำเนด มอำกำรปวยดวยภำวะดำวนซนโดรมและบกพรองทำงปญญำระดบ
                                         ี
              ควำมสำมำรถ มีอำกำรทำงจิตเวชร่วมด้วย ต้องมีผู้ดูแลและได้รับยำตำมค�ำสั่งแพทย์ตลอดเวลำ
              วันท่ ๒๒ ธันวำคม ๒๕๖๓ ศำลเยำวชนและครอบครัวกลำงมีค�ำส่งให้โจทก์เป็นผู้ไร้ควำมสำมำรถ
                                                                     ั
                  ี
              และให้อยู่ในควำมอนุบำลของนำง ท. ระหว่ำงมีชีวิตนำย จ. และนำง ย. ให้โจทก์พักอำศัยและ
                                            ั
              อยู่ภำยใต้กำรดูแลของผู้อนุบำลต้งแต่ปี ๒๕๔๖ ต่อมำปี ๒๕๕๐ นำง ย. ถึงแก่ควำมตำย
              นำย จ. จึงให้ผู้อนุบำลเป็นผู้ดูแลและเป็นผู้ออกค่ำใช้จ่ำยในกำรดูแลโจทก์ตลอดมำ นำย จ.
              ได้แสดงเจตนำว่ำจะรับผิดชอบค่ำใช้จ่ำยในกำรดูแลดังกล่ำวโดยกำรท�ำบันทึกแสดงเจตนำ
                                                          ี
                                                                                             ี
              รับผิดชอบค่ำใช้จ่ำยในส่วนของโจทก์อันเป็นหน้ำท่ตำมกฎหมำยของบิดำท่ต้องอุปกำระเล้ยงด ู
                                                                               ี
              บุตรที่อยู่ในภำวะทุพพลภำพ ต่อมำเมื่อวันที่ ๙ มีนำคม ๒๕๖๒ นำย จ. ถึงแก่ควำมตำยโดยมี
              จ�ำเลยทั้งสองเป็นผู้จัดกำรมรดกร่วมกันตำมพินัยกรรม ทำยำทของนำย จ. แจ้งให้จ�ำเลยทั้งสอง
              ในฐำนะผู้จัดกำรมรดกกันส่วนกองมรดกของนำย จ. จ�ำนวนหนึ่งไว้เป็นค่ำใช้จ่ำยในกำรอุปกำระ
                                                     908
   931   932   933   934   935   936   937   938   939   940   941