Page 376 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

ลดเบี้ยปรับลงเปนจำนวนพอสมควรก็ได โดยคำนึงถึงทางไดเสียของเจาหนี้หรือโจทกทุกอยาง

อันชอบดวยกฎหมาย ไมใชแตเพียงทางไดเสียในเชิงทรัพยสินตามประมวลกฎหมายแพงและ

พาณิชยมาตรา ๓๘๓ วรรคหนึ่ง กลาวคือศาลแรงงานกลางจะตองคำนึงทางไดเสียของโจทกใน
ฐานะเจาหนี้ทุกอยางอันชอบดวยกฎหมาย มิใชเฉพาะความเสียหายที่คำนวณไดเปนเงินเทานั้น

นอกจากนี้เบี้ยปรับยังเปนการกำหนดขึ้นเพื่อลงโทษจำเลยซึ่งมีฐานะเปนลูกหนี้ผิดสัญญาจางงานดวย

จึงชอบที่จะพิจารณามูลเหตุของการผิดสัญญาของลูกหนี้วาเปนการจงใจกระทำผิดสัญญา

เพื่อแสวงหาประโยชนใสตนอันเปนการไดเปรียบกวาอีกฝายหนึ่งดวยหรือไม ศาลแรงงานกลาง
จะใชดุลพินิจไมใหคาเสียหายสวนนี้เลยหาไดไม เพราะไมมีบทบัญญัติในประมวลกฎหมายแพง

และพาณิชยมาตราใดที่ใหอำนาจงดเบี้ยปรับเสียทั้งหมด การที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยวา โจทก

ไมสามารถนำสืบใหเห็นวาในการสงจำเลยไปฝกอบรมนั้นมีคาใชจายอะไร จำนวนเทาไหร จึงไม

สามารถรับฟงไดวาโจทกไดรับความเสียหาย จึงไมกำหนดคาเสียหายใหแกโจทก จึงมีผลเทากับ
ศาลแรงงานกลางงดเบี้ยปรับเสียทั้งหมด ไมไดใชดุลพินิจกำหนดเบี้ยปรับเปนจำนวนพอสมควร

ดังนั้น จึงใหศาลแรงงานกลางฟงขอเท็จจริงเพิ่มเติมถึงทางไดเสียของโจทกทุกอยางอันชอบดวย

กฎหมาย ไดแกจุดมุงหมายของขอสัญญาที่กำหนดวาภายในระยะเวลา ๒ ป นับจากจำเลยออก

จากการเปนลูกจางของโจทก จำเลยจะตองไมไปเปนลูกจางหรือดำรงตำแหนงหรือเปนหุนสวน
ในกิจการใด ๆ ที่ประกอบธุรกิจเปนคูแขงกับโจทก ความจำเปนที่ตองทำสัญญาไวเชนนี้

ความสำคัญของตำแหนงหนาที่การงานของจำเลยตอโจทก ความเสียหายอื่นที่มิใชทรัพยสิน รวมตลอด

ถึงเหตุผลที่จำเลยผิดสัญญาจางงานวาเปนการกระทำไปโดยจงใจเพื่อแสวงหาประโยชนใสตน

เปนการไดเปรียบกวาอีกฝายหนึ่งหรือไมเสียกอน แลวใชดุลพินิจพิเคราะหถึงขอเท็จจริง
ทางไดเสียของโจทกทุกอยางอันชอบดวยกฎหมายแลวกำหนดเบี้ยปรับเปนจำนวนพอสมควร

ที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยมานั้น ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษไมเห็นพองดวย อุทธรณของโจทกฟงขึ้น

ที่โจทกอุทธรณตอไปวาเมื่อวันที่ ๑๑ สิงหาคม ๒๕๕๙ โจทกแจงใหจำเลยหยุดการทำงานกับ

บริษัทเอเอเอฟ อินเตอรเนชั่นแนล (ประเทศไทย) จำกัด แตจำเลยยังคงทำงานตอไป การกระทำ
ของจำเลยเปนการจงใจผิดสัญญามาตั้งแตแรก สงผลใหยอดขายของโจทกในป ๒๕๕๙ ลดลงไป

๑๐,๐๐๐,๐๐๐ บาท จำเลยจะตองชดใชคาเสียหายใหแกโจทกเปนรายเดือนตลอดไปจนกวาจำเลย

จะออกจากงานที่บริษัทดังกลาว และที่โจทกอุทธรณอีกวาโจทกเสียคาใชจาย ๓,๐๐๐,๐๐๐ บาท

เพื่อสงจำเลยไปฝกอบรมความรูเกี่ยวกับผลิตภัณฑสินคาของโจทก ศาลแรงงานกลางจึงชอบที่จะ
กำหนดคาเสียหายและคาใชจายในการลงทุนเพื่อสงเสริมความรูความสามารถของจำเลย เห็นวา

คาเสียหายทั้งสองสวนที่โจทกเรียกรองจากจำเลยนี้ มิใชคาเสียหายที่กำหนดไวในสัญญาจาง

๓๖๖