Page 377 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 377
เอกสารหมาย จ.๕ ขอ ๖.๓ จึงมิใชเบี้ยปรับตามที่ไดวินิจฉัยมาแลวในตอนตน เมื่อศาลแรงงานกลาง
ฟงขอเท็จจริงมาแลววา โจทกสงตัวจำเลยไปสวนใหญเปนการอบรมความรูเกี่ยวกับผลิตภัณฑ
สินคาของโจทกวาจะขายอยางไร โดยไมปรากฏวาโจทกไดแสดงคาเสียหายคาใชจายในการอบรม
อยางไร และการอบรมดังกลาวนั้นก็มิไดเปนการเพิ่มทักษะความสามารถของจำเลยเพิ่มขึ้นเปน
อยางมาก แตก็เพื่อประโยชนในการขายสินคาของโจทกโดยตรง อีกทั้งโจทกก็ไมสามารถแสดง
ใหศาลแรงงานกลางเห็นไดวาในการอบรมครั้งนั้น มีคาใชจายอะไร เทาไหร ทั้งโจทกก็ไมไดแสดง
ใหเห็นวาจำเลยนำขอมูลที่สำคัญเกี่ยวกับการบริหารงานวางแผนการตลาด แผนกลยุทธและ
ผลิตภัณฑของโจทกไปใชพัฒนาธุรกิจของบริษัทเอเอเอฟ อินเตอรเนชั่นแนล (ประเทศไทย) จำกัด
อยางไร และทำใหโจทกไดรับความเสียหายเพราะเหตุนี้อยางไร อุทธรณของโจทกทั้งสองขอนี้
ลวนเปนการอุทธรณโตแยงดุลพินิจในการรับฟงพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลาง อันเปน
อุทธรณในขอเท็จจริง ซึ่งตองหามมิใหอุทธรณตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธี
พิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๔ วรรคหนึ่ง ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษจึงไมรับ
วินิจฉัย
พิพากษาแกเปนวาใหยกคำพิพากษาศาลแรงงานกลางที่วินิจฉัยประเด็นเกี่ยวกับความ
รับผิดในเรื่องเบี้ยปรับ ใหยอนสำนวนไปใหศาลแรงงานกลางฟงขอเท็จจริงและวินิจฉัยในประเด็น
ดังกลาวพรอมกับกำหนดจำนวนเบี้ยปรับ แลวพิพากษาประเด็นนี้ใหมตามรูปคดี นอกจากที่แก
ใหเปนไปตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง.
(นาวี สกุลวงศธนา - มาลิน ภูพงศ จุลมนต - นงนภา จันทรศักดิ์ ลิ่มไพบูลย)
มนุเชษฐ โรจนศิริบุตร - ยอ
สุโรจน จันทรพิทักษ - ตรวจ
๓๖๗

