Page 373 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 373

สัญญาจางงานเอกสารหมาย จ.๕ ขอ ๖.๓ ระบุวา ในกรณีที่ลูกจางฝาฝนเงื่อนไข

              ในขอไมทำการเปนคูแขง นายจางมีสิทธิบังคับลูกจางใหหยุดการกระทำที่ฝาฝนนั้นได

              โดยนายจางยังมีสิทธิเรียกรองใหลูกจางชดใชคาสินไหมทดแทนความเสียหายใหแก

              นายจางเปนจำนวน ๑,๐๐๐,๐๐๐ บาท ยอมเปนขอสัญญาที่มีลักษณะเปนการกำหนด
              คาเสียหายจากการผิดสัญญาไวลวงหนา จึงเปนเบี้ยปรับตาม ป.พ.พ. มาตรา ๓๗๙, ๓๘๐

              ซึ่งไมจำตองพิสูจนถึงความเสียหายที่แทจริงโดยพยานหลักฐานอันใดอีก และเบี้ยปรับ

              เปนสวนหนึ่งของคาเสียหาย หากกำหนดไวสูงเกินสวน ศาลแรงงานกลางมีอำนาจ
              ใชดุลพินิจลดเบี้ยปรับลงเปนจำนวนพอสมควรก็ได โดยคำนึงถึงทางไดเสียของเจาหนี้หรือ

              โจทกทุกอยางอันชอบดวยกฎหมาย ไมใชแตเพียงทางไดเสียในเชิงทรัพยสินตาม ป.พ.พ.

              มาตรา ๓๘๓ วรรคหนึ่ง นอกจากนี้เบี้ยปรับยังเปนการกำหนดขึ้นเพื่อลงโทษจำเลยซึ่งมี

              ฐานะเปนลูกหนี้ผิดสัญญาจางงานดวย จึงชอบที่จะพิจารณามูลเหตุของการผิดสัญญาของ

              ลูกหนี้วาเปนการจงใจกระทำผิดสัญญาเพื่อแสวงหาประโยชนใสตนอันเปนการไดเปรียบ
              กวาอีกฝายหนึ่งดวยหรือไม ศาลแรงงานกลางจะใชดุลพินิจไมใหคาเสียหายสวนนี้เลย

              หาไดไม เพราะไมมีบทบัญญัติใน ป.พ.พ. มาตราใดที่ใหอำนาจงดเบี้ยปรับเสียทั้งหมด

              จึงใหศาลแรงงานกลางฟงขอเท็จจริงเพิ่มเติมถึงทางไดเสียของโจทกทุกอยางอันชอบดวย
              กฎหมาย ไดแก จุดมุงหมายของขอสัญญาที่กำหนดวาภายในระยะเวลา ๒ ป นับจาก

              จำเลยออกจากการเปนลูกจางของโจทก จำเลยจะตองไมไปเปนลูกจางหรือดำรงตำแหนง

              หรือเปนหุนสวนในกิจการใด ๆ ที่ประกอบธุรกิจเปนคูแขงกับโจทก ความจำเปนที่ตอง

              ทำสัญญาไวเชนนี้ ความสำคัญของตำแหนงหนาที่การงานของจำเลยตอโจทก ความเสียหายอื่น

              ที่มิใชทรัพยสิน รวมตลอดถึงเหตุผลที่จำเลยผิดสัญญาจางงานวาเปนการกระทำไป
              โดยจงใจเพื่อแสวงหาประโยชนใสตนเปนการไดเปรียบกวาอีกฝายหนึ่งหรือไมเสียกอน

              แลวใชดุลพินิจพิเคราะหถึงขอเท็จจริงทางไดเสียของโจทกทุกอยางอันชอบดวยกฎหมาย

              แลวกำหนดเบี้ยปรับเปนจำนวนพอสมควร






                       โจทกฟองขอใหบังคับหามไมใหจำเลยทำงานใหแกบริษัทเอเอเอฟ อินเตอรเนชั่นแนล

              (ประเทศไทย) จำกัด หรือบริษัทอื่นที่ประกอบกิจการประเภทเดียวกันกับโจทก ภายในระยะเวลา
              ๒ ป นับแตวันที่จำเลยออกจากงาน (วันที่ ๓๐ มิถุนายน ๒๕๕๙) กับใหจำเลยชดใชคาเสียหาย

              ๑,๖๔๘,๖๑๐.๕๖ บาท พรอมดอกเบี้ยอัตรารอยละ ๗.๕ ตอป ของตนเงินดังกลาว นับถัดจาก


                                                     ๓๖๓
   368   369   370   371   372   373   374   375   376   377   378