Page 681 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

และคาเชาบาน ๑๑,๑๗๖.๔๗ เหรียญสหรัฐอเมริกา รวมเปนเงิน ๗๖๑,๘๖๙.๔๗ เหรียญสหรัฐ

อเมริกา และดอกเบี้ยอัตรารอยละ ๗.๕ ตอป ตั้งแตวันที่เลิกจาง (วันที่ ๓๐ พฤศจิกายน ๒๕๕๙)

จนกระทั่งถึงวันที่ผูคัดคานไดรับคาชดเชยจำนวน ๖๕๐,๐๐๐ เหรียญสหรัฐอเมริกา และดอกเบี้ย
รอยละ ๗.๕ ตอป จากวันที่ยื่นคำรองสำหรับขอเรียกรองนี้ (วันที่ ๓๐ มิถุนายน ๒๕๖๐) จนกวา

จะมีการจายใหผูคัดคานครบสำหรับเงินจำนวนอื่นที่มีการชี้ขาด เปนขอพิพาทหมายเลขแดงที่

๑๒๓/๒๕๖๒

อนุญาโตตุลาการเสียงขางนอยทำความเห็นแยงวา ผูคัดคานทำงานไดเพียง ๙๑ วัน
ซึ่งถือเปนระยะเวลาทดลองงานตามกฎหมาย ไมครบระยะเวลาที่จะไดรับคาชดเชย จำนวน

คาชดเชยที่กำหนดไวในสัญญาเปนการกำหนดคาเสียหายไวลวงหนา อันมีลักษณะเปนเบี้ยปรับ

อนุญาโตตุลาการชอบที่จะลดลงตามสวนเชนเดียวกับการพิจารณาคดีของศาลตามประมวล

กฎหมายแพงและพาณิชย มาตรา ๓๘๓ เมื่อพิจารณาจำนวนเงินที่ผูรองชำระใหผูคัดคานไป
ในระหวางการปฏิบัติงานตามสัญญาและเงินชวยเหลือหลังจากบอกเลิกสัญญาจางแรงงานแลว

คุมกับความเสียหายที่เกิดขึ้น ทั้งการเลิกจางเกิดจากการทำงานของผูคัดคานและผูรองมีหนังสือ

เตือนจากตัวแทนผูรองซึ่งถือเปนนายจางตามกฎหมายแรงงานแลว ผูรองจึงไมมีความรับผิด

ที่จะตองชดใชเงินคาชดเชยและคาเสียหายอื่น ๆ ใหแกผูคัดคานอีก
หลังจากคณะอนุญาโตตุลาการมีคำชี้ขาดดังกลาว ในวันที่ ๑๖ ตุลาคม ๒๕๖๒ ผูคัดคาน

ยื่นคำรองตอสถาบันอนุญาโตตุลาการขอใหแกไขคำชี้ขาดของคณะอนุญาโตตุลาการ ฉบับ

ลงวันที่ ๑๙ กันยายน ๒๕๖๒ โดยผูรองยื่นคำคัดคาน ตอมาวันที่ ๑ พฤศจิกายน ๒๕๖๒

คณะอนุญาโตตุลาการมีคำสั่งอนุญาตใหแกไข โดยเห็นวาเปนการแกไขคำผิดเล็กนอยและไมมี
ผลกระทบตอคำชี้ขาด โดยมีอนุญาโตตุลาการลงชื่อสองคน จากคณะอนุญาโตตุลาการทั้งหมด

สามคน เนื่องจากอนุญาโตตุลาการอีกคนหนึ่งไมเห็นดวย

เห็นสมควรวินิจฉัยปญหาขอกฎหมายเสียกอนวา ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษมีอำนาจ

รับอุทธรณของผูรองไวพิจารณาพิพากษาหรือไม เห็นวา ตามพระราชบัญญัติอนุญาโตตุลาการ
พ.ศ. ๒๕๔๕ มาตรา ๔๕ วรรคสอง บัญญัติวา “การอุทธรณคำสั่งหรือคำพิพากษาของศาล

ตามพระราชบัญญัตินี้ ใหอุทธรณตอศาลฎีกาหรือศาลปกครองสูงสุด แลวแตกรณี” จึงเปนกรณี

ที่กฎหมายวางหลักเกณฑในเรื่องของการอุทธรณคำพิพากษาศาลชั้นตนไวโดยเฉพาะวาใหอุทธรณ

ไปยังศาลฎีกาหรือศาลปกครองสูงสุด เมื่อคดีนี้ขอเท็จจริงยุติวา ผูรองยื่นคำรองตอศาลแรงงานกลาง
เพื่อขอใหศาลเพิกถอนคำชี้ขาดของคณะอนุญาโตตุลาการอันเปนการคัดคานคำชี้ขาดของ

คณะอนุญาโตตุลาการตามบทบัญญัติมาตรา ๔๐ วรรคหนึ่งและวรรคสองแหงพระราชบัญญัติ

๖๗๑