Page 68 - หน้าปกรายงานประจำปี 64

ลำดับ ประเภทคดี กฎหมายระหวางประเทศ ลักษณะของ รูปแบบการนำมาใช หมายเหตุ
่
ทีเกียวของ กฎหมายระหวางประเทศ
่
- อนุสัญญาวาดวยการจัด - กฎหมายลายลักษณ - ศาลยุติธรรมมีการนำ
ั
ต้งคณะมนตรีความรวมมือ อักษร อนุสัญญาดังกลาวมาใชใน
ื
ทางศุลกากร การตีความเพ่อประกอบการ
พิจารณาคดี เชน พระราช
กำหนดพิกัดอัตราศุลกากร
พ.ศ.2530 มาตรา 4 วรรคหน่ง
ึ
“ของท่นำเขามาในหรือพา
ี
ออกไปนอกราชอาณาจักร
น้น ใหเรียกเก็บและเสียอากร
ั
ตามท่กำหนดไวในพิกัดอัตรา
ี
อากรทายพระราชกำหนดน้” ี
และ มาตรา 14 ของท่มีถ่น
ิ
ี
กำเนิดจากประเทศท่รวมลง
ี
นามหรือระบุไวในสัญญาหรือ
ความตกลงดังกลาว” ซ่งใน
ึ
การพิจารณาถอยคำของคำวา
“ของ” ดังกลาวน้น จะตอง
ั
ถือตามหลักเกณฑการตีความ
พิกัดอัตราศุลกากรในภาค 1
ทายพระราชกำหนดพิกัดอัตรา
ศุลกากร พ.ศ.2530 ประกอบ
คำอธิบายพิกัดศุลกากรระบบ
ฮารโมไนซของคณะมนตร ี
ความรวมมือทางศุลกากร
ั
ี
ท่จัดต้งขึ้นตามอนุสัญญาวา
ดวยการจัดต้งคณะมนตรีความ
ั
รวมมือทางศุลกากร

ี
5 ประเด็นเกียวกับอนุญาโต - อนุสัญญาวาดวยการ - กฎหมายลายลักษณ - มีการอนุวัติการกฎหมาย - โดยประเด็นท่ถูกนำมา
่
ตุลาการ ยอมรับนับถือและการ อักษร ระหวางประเทศมาใชคือ พิจารณา เชน ขอใหเพิกถอน
ี
ี
บังคับตามคำช้ขาดของ พระราชบัญญัตินุญาโต คำช้ขาดของนุญาโตตุลาการ
ี
อนุญาโตตุลาการตาง ตุลาการ พ.ศ. 2545 ขอใหบังคับตาม คำช้ขาดของ
ประเทศ หรือ อนุสัญญา - แมวาคูสัญญาอีกฝายจะไม อนุญาโตตุลาการ โตแยงความ
กรุงนิวยอรก ไดเขาเปนภาคีของอนุสัญญา เหมาะสมของอนุญาโตตุลาการ
ดังกลาว แตประเทศไทยได เปนตน
เขาเปนภาคีแหงอนุสัญญา
นิวยอรกดังน้นจึงมีพันธกรณ ี
ั
ี
ั
ตองปฏิบัติอนุสัญญาน้ ดังน้น
ศาลยุติธรรมของระเทศไทย
จึงมีกรณีตองพิจารณาอนุสัญญา
ี
น้ในอรรถคดีท่เก่ยวกับ
ี
ี
คำช้ขาดของอนุญาโตตุลาการ
ี
(คำพิพากษาศาลฎีกาที่
1645/2538)