Page 206 - Occupational health and safety
P. 206
178
อาชีพที่เสี่ยงต่อการเกิดโรค ผู้ที่ปฏิบัติงานอยู่ในบรรยากาศที่มีสารก่อโรคที่ท าให้
ี
เกิดอาการหอบหืดขึ้น เช่น ทูโลอน (Toluene) ไดไอโซไซยาเนต (Diisocyanates) ละหุ่ง กาแฟ มา
เป็นเวลาไม่น้อยกว่า 2 สัปดาห์ เป็นต้น
ั
ุ
กลไกการเกิดโรค อบัติการณ์ของโรคในกลุ่มนี้ มีความสัมพนธ์โดยตรงกับชนิดของ
สารก่อโรค ความรุนแรงของสารก่อโรค และระยะเวลาในการท างาน และที่ส าคัญที่สุดคือการที่บุคคล
นั้นมีโรคภูมิแพ ้
อาการและอาการแสดง อาการหอบหืดเกิดขึ้นหลังสัมผัสสารก่อโรคเป็นเวลาไม่ต่ า
กว่า 2 สัปดาห์ ผู้ป่วยจะมีอาการหอบหืดอาจเกิดขึ้นทันทีที่สัมผัสกับสารก่อโรค หรือหลังสัมผัสไปซัก
ระยะ
6.4.3 โรคระบบการหายใจจากสารเคมีอน ๆ เช่น ละอองหรือไอโลหะหนัก ควันพิษ
ื่
อาชีพที่เสี่ยงต่อการเกิดโรค: ผู้ที่ปฏิบัติงานในโรงงานที่มีการหล่อโลหะ ชุบโลหะ
สังกะสี ขุด เจาะ ขัดโลหะ เป็นต้น
กลไกการเกิดโรค เมื่อฟูมของโลหะเข้าสู่ร่างกาย ส่วนที่สามารถดูดซึมในร่างกายได้
จะกระจายไปตามกระแสเลือด และเดินทางไปยังอวัยวะเป้าหมายต่าง ๆ ส่วนที่ไม่สามารถดูดซึมได้จะ
ตกค้างอยู่ที่เนื้อเยื่อของปอด และอาจถูกขับออกจากร่างกายทางปัสสาวะ หรือ อุจาระ
อาการและอาการแสดง พบการระคายเคืองต่อระบบหายใจ มีอาการไอ น้ ามูกไหล
เหนื่อยหอบ โดยเฉพาะเวลาออกแรง อาการผิดปกติเหล่านี้จะดีขึ้นเมื่อผู้ป่วยหยุดการรับสัมผัส
6.5 โรคผิวหนังจากการท างาน (กองโรคจากการประกอบอาชีพและสิ่งแวดล้อม, 2557;
Kazeem & Mahbub, 2014) สาเหตุที่ท าให้เกิดโรคผิวหนังมีดั้งนี้
5.5.1 โรคผิวหนังอกเสบจากสารก่อระคายจากการประกอบอาชีพ (Irritant contact
ั
dermatitis) หมายถึง โรคผิวหนังอกเสบจากสารก่อระคายเคืองจากการประกอบอาชีพ สัมผัสสาร
ั
ระคายเคืองหรือพิษของสาร เช่น ผงซักฟอก น้ ายาท าความสะอาด กรด ด่าง สารตัวท าละลาย
อาชีพที่เสี่ยงต่อการเกิดโรค พนักงานท าความสะอาด ช่างเครื่องยนต์ ช่างพิมพ์ ช่างเสริม
สวย เกษตรกร คนงานก่อสร้าง เกษตรกร ช่างเสริมสวย แม่บ้าน
ั
ั
กลไกการเกิดโรค การระคายเคืองอกเสบเมื่อสัมผัสสาร ก่อให้เกิดการอกเสบ มีการ
สะสมน้ า การดึงไขมันออกจากผิวหนังชั้นใน (Stratum corneum) หรือการท าให้ผิวหนังชั้นใน
เสียหาย เคราติน (Keratin) จะถูกเปลี่ยนแปลงสภาพ
อาการและอาการแสดง ลักษณะผื่นผิวหนังจากการระคายเคือง จ าแนกได้ 2 ชนิด คือ
1) ผื่นระคายเคืองแบบเฉียบพลัน เป็นผื่นที่เกิดจากสัมผัสสารระคายอย่างแรง เช่น กรด
ด่าง เมื่อโดนครั้งแรกก็เกิดอาการทันที มักเกิดโดยไม่ได้ตั้งใจ เมื่อหยุดสัมผัสกับสารแล้ว อาการจะพบ
ผิวหนังแดง ขอบเขตชัดเจนในบริเวณที่สัมผัสสาร อาจมีตุ่มน้ า แดง เป็นแผล
2) ผื่นระคายเคืองแบบสะสม เป็นผื่นที่เกิดจากการสัมผัสสารระคายหลาย ๆ ครั้ง เป็น
ระยะเวลานาน มักเป็นสารก่อระคายอย่างอ่อน เช่น สบู่, ผงซักฟอก, แอลกอฮอล์, น้ ามันเครื่อง เป็นต้น
