Page 57 - วิธีวิจัยทางสาธารณสุขศาสตร์เบื้องต้น

49

่
ี
่

ี
ิ
การทบทวนวรรณกรรมทเกยวของจะนํามาผลการคนควาใชอางองในการวิจัยได 2 ลักษณะใหญ 


ื
คอ
1. การอางองเชิงทฤษฎี การนําผลการทบทวนวรรณกรรมซงไดสาระเก่ยวกบทฤษฎี แนวคด
ิ

่

ึ
ี
ิ
ั
และผลงานวิจัยตาง ๆ มาอางอิงในขั้นตอนของการวิจัยไดหลายขั้นตอน เชน

1.1 ขั้นตอนการเลือกเรื่องวิจัยหรือการกําหนดหัวขอวิจัย รางหัวขอวิจัยทเคยกาหนดไวเดมนัน
ี
่
ํ
้
ิ

หลังจากทบทวนเอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวของแลวอาจมีการปรับปรุงหัวขอวิจัยใหรัดกุมมากยิ่งขึ้น
ี
ํ
ํ
ั
1.2 ข้นตอนการกาหนดปญหาการวิจัย รางการกําหนดปญหาการวิจัยท่กาหนดไวเดิมอาจม ี
ขอบเขตเฉพาะเจาะจงท่ยังไมครอบคลุมองคประกอบของปญหาทกวางขวางมากพอ หลังจากทบทวน

ี
ี
่
ุ
วรรณกรรมที่เกี่ยวของแลวอาจมีการปรับปรุงการกําหนดปญหาการวิจัยใหรัดกมมากยิ่งขึ้น
ํ
้
1.3 ขนตอนการกําหนดความเปนมาและความสําคัญของปญหา รางการกาหนดความเปนมา
ั
่
ี
้
ิ
และความสําคญของปญหาทเคยกําหนดไวเดมนัน หลังจากทบทวนวรรณกรรมทเกยวของแลวอาจมีการ
ี
่
ั
ี

่
ปรับปรุงความเปนมาและความสําคัญของปญหาใหมีเหตุผลกวางขวางมากยิ่งขึ้น
ํ
้
ี่
1.4 ขันตอนการกําหนดสมมติฐานการวิจัยรางการคาดคะเนคําตอบของปญหาการวิจัยทกาหนด
ไวเปนสมมตฐานการวิจัยเดมนั้น หลังจากทบทวนวรรณกรรมท่เกยวของแลวอาจมีการปรับปรุงการ
ี
ี
่
ิ
ิ
กําหนดสมมติฐานการวิจัยใหรัดกุมมากยิ่งขึ้น
1.5 ขั้นตอนการกําหนดตัวแปรการวิจัย รางการกําหนดตัวแปรการวิจัยท่เคยกาหนดไวเดิมนั้น
ํ
ี
หลังจากทบทวนวรรณกรรมที่เกี่ยวของแลวอาจมีการปรับปรุงตัวแปรการวิจัยใหรัดกุมมากยิ่งขึ้น

1.6 ขั้นตอนการกําหนดนิยามศพท รางการกาหนดนิยามศพททเคยกาหนดไวเดมนันหลังจาก
ํ
้
ั
ํ
ั
ิ
ี

่
ุ
ทบทวนวรรณกรรมที่เกี่ยวของแลวอาจจะมีการปรับปรุงนิยามศัพทใหรัดกมมากยิ่งขึ้น
1.7 ขั้นตอนการกําหนดขนาดของกลุมตัวอยางและวิธีการสุมกลุมตัวอยาง รางการกาหนดขนาด
ํ

กลุมตัวอยางและวิธีการสุมกลุมตัวอยางท่เคยกําหนดไวเดิมนั้น หลังจากทบทวนวรรณกรรมท่เก่ยวของ
ี
ี
ี
แลวอาจจะมีการปรับปรุงขนาดกลุมตัวอยางและวิธีการสุมกลุมตัวอยางใหเหมาะสมมากยิ่งขึ้น
่
ื
่
ี
ื
ี

่
้
1.8 ขนตอนการกําหนดเครืองมอท่ใชรวบรวมขอมูลการวิจัย รางเครืองมอทใชรวบรวมขอมล
ั
ู
ี
ี
ี
ี
ท่เคยกําหนดไวเดิมนั้น หลังจากทบทวนวรรณกรรมท่เก่ยวของแลวอาจมีการปรับปรุงเครื่องมือท่ใชใน
การรวบรวมขอมูลใหรัดกุมเหมาะสมมากยิ่งขึ้น

ั
ี
ู

ํ
ิ
1.9 ข้นตอนการวิเคราะหขอมูล รางการกาหนดการวิเคราะหขอมลท่เคยกําหนดไวเดมนั้น

ู
หลังจากทบทวนวรรณกรรมทเกยวของแลวอาจมีการปรับปรุงสถิติท่ใชในการวิเคราะหขอมลใหเหมาะสม
ี
ี
่
ี

่
มากยิ่งขึ้น
ตัวอยาง เชน บทความวิจัย เรื่อง ปจจัยที่มีความสัมพันธกับการบริโภคอาหารพนบานลานนาของ
ื้
ผูสูงอายุในเขตเมือง
ุ
ี
่
ั
ั
ี

ึ
้
้
การศกษานีมีวัตถประสงคเพอศกษาปจจัยทมความสัมพนธกบการบริโภคอาหารพนบานลานนา
่
ึ
ื
ื
ั
ี่
ั
ของผูสูงอายุในเขตเมือง (ประเด็นปญหา) โดยสุมตวอยางจากครัวเรือนผูสูงอายุทอาศยอยูในเขตเทศบาล

็
ุ

ตําบลสุเทพ อําเภอเมืองเชียงใหม จังหวัดเชียงใหม จํานวน 279 ครัวเรือน (กลมตัวอยาง) เกบรวบรวม


่
ู
ขอมูลดวยแบบสอบถามและการสนทนากลุม (เครืองมอ) วิเคราะหขอมลเชิงปริมาณดวยสถิติเชิง
ื
พรรณนาและการวิเคราะหการถดถอยพหุสวนขอมูลเชิงคุณภาพใชการวิเคราะหเนือหา (การวเคราะห 
้
ิ
ั
้
ื
ึ
ขอมูล) ผลการศกษา พบวา ผูสูงอายุสวนใหญบริโภคอาหารพ้นบานลานนาบางครัง (คาเฉลี่ยเทากบ

่
2.10) ปจจัยที่มีความสัมพันธกับพฤติกรรมการบริโภคอาหารพื้นบานลานนา พบวา อายุเฉลียและการเขา