Page 60 - วิธีวิจัยทางสาธารณสุขศาสตร์เบื้องต้น
P. 60

52



                                                                                                       ื
                                                        ื
                                                                   
                                                        ้
                               2. การใชประโยชนพืชสมุนไพรพนบานภายใตสภาพการเปลี่ยนแปลงทางกายภาพของพ้นท   ี ่
                             ื
                   ชุมชนและพ้นทปาธรรมชาตในปจจุบันควรมการเสริมสรางกระบวนการเรียนรูและการมสวนรวม ซงควร
                                ่
                                                                                                     ่
                                                                                    
                                                                                            ี
                                                                                                     ึ
                                ี
                                                        ี
                                          ิ
                                                                            ้
                                                                            ั
                                          ่
                                                                               
                   เปนกระบวนการเรียนรูทผสมผสานกระบวนการปฏิบัตการณตงแตการคนหาปญหา การรวมกัน
                                                                     ิ
                                          ี
                           ั
                                                                     
                                           
                   เรียงลําดบความสําคัญของปญหา การแสวงหาแนวทางแกไขปญหาและการติดตามประเมนผล อันจะ
                                                                                                ิ
                                                                 
                    
                                 
                         ิ
                   กอใหเกดความเขาใจและสรางจิตสํานึกของประชาชนตอการลดลงและการสูญหายของความหลากหลาย
                   พืชสมุนไพรพื้นบานในปจจุบันและอนาคต
                                                                                           ี
                                                                                    
                                 
                                                 ุ
                                                              ื
                                                                                           ่
                               3. องคความรูตารับยาสมนไพรของหมอพนบานเปนการรวบรวมองคความรูทผานการทดลองใช
                                                                                         
                                                              ้
                                        ํ
                                       
                                                                                                       
                                                                                                       ู
                                                                     
                   เพอการดแลและรักษาสุขภาพ ดงนันควรมการนําไปเผยแพรสูประชาชนทงการทําเปนแหลงการเรียนรู คมือ
                                                     ี
                                                                                                     
                     ่
                                               ้
                                             ั
                           ู
                     ื
                                                                              ้
                                                                              ั
                                                       ั
                   การเรียนรู รวมถึงมีการสงเสริมการเรียนรูใหกบเยาวชนและผูสนใจทั่วไป
                                                                ื
                                                                                         ่
                                                                                         ี
                               4. กลยุทธการนําศักยภาพชุมชนมาใชเพ่อการฟนฟูและอนุรักษพนทปาทไดจากการใช
                                                                                             ี่
                                                                       
                                                                                      ้
                                                                                      ื
                   กระบวนการประชุมเชิงปฏิบัติการณของกลุมผูมีสวนไดเสียเปนการระดมความคดเห็นทครอบคลุมจากทก
                                                                                                        ุ
                                                                                           ี่
                                                                                     ิ
                        ั
                                                                                           ่
                   ฝายท้งภาคประชาชนและหนวยงานภาครัฐ ดังนั้นสํานักงานทรัพยากรธรรมชาตและสิงแวดลอม จังหวัด
                                                                                      ิ
                                                                                                   ี
                                                             ี
                                                                       ั
                                                                                                ื
                   ลําพูนควรผลักดันใหเกิดแนวทางในการปฏิบัติท่สอดคลองกบวิถีชีวิตของประชาชนในพ้นท่ และให
                                            
                   ประชาชนไดมีสวนรวมอยางแทจริง
                                  ็
                              อยางไรกตามการทบทวนวรรณกรรมโดยการมงเนนท้งวิธีการดําเนินการวิจัย ทฤษฏีและการ
                                                                  
                                                                  ุ
                                                                        ั
                                                                 ี
                                                                                                        
                   ประยุกตใชผูวิจัยตองใหความสําคัญการายละเอียดท่ตองสังเคราะหอยางละเอียดซ่งอาจจะสงผลตอ
                                                                                           ึ
                   ระยะเวลาทใชในการทบทวนวรรณกรรม
                            ่
                            ี
                                                                      ื
                          2. เปาหมาย  เปาหมายของการทบทวนวรรณกรรม คอ การบูรณาการและการนําเอาผลการวิจัย
                            
                   ไปประยุกตใชกับหนวยงานอื่นเพื่อชวยในการแกปญหาในเรื่องนั้น โดยมีการนําเอาวิธีการ Meta-Analysis
                   มาใชเพื่อบูรณาการผลการวิจัยเชิงปริมาณตาง ๆ เขาดวยกัน เปนตน
                                                                                  
                          3. มมมอง สําหรับการทบทวนงานวรรณกรรมงานวิจัยเชิงคณภาพ ผูวิจัยอาจสามารถพจารณาวา
                              ุ
                                                                           ุ
                                                                                                 ิ
                   อคติของผูเขียนงานวิจัยเชิงคุณภาพเปนอยางไร ในขณะทงานวิจัยเชิงปริมาณผูวิจัยควรพยายามใชมมมอง
                                                                                                     ุ
                                                                  ี่
                                                                                   
                   ที่เปนกลางในการนําเสนอขอคนพบตามความเปนจริงได
                                                                                     ี
                                                                                                 
                                                                                     ่
                                                                                ็
                                                                                                     ํ
                                                                                   ่
                                                                                   ี
                                                                                                    ่
                                                                                                    ี
                                                                                            ั
                                                              ี
                          4. การครอบคลุม การทบทวนวรรณกรรมมการครอบคลุมประเดนทเกยวของกบหัวขอททามาก
                   นอยเพียงใด ทั้งจากงานที่ตีพิมพและงานที่ไมไดรับการตีพิมพ อยางไรกตามการทบทวนวรรณกรรมอาจไม 
                                                                             ็
                                                                     
                                                             
                                             ั
                   สามารถครอบคลุมไดทงหมด ดงนันการกําหนดกลุมประชากรเพอสรางความชัดเจนสําหรับคนควาขอมูล
                                               ้
                                                                                                
                                     
                                                                        ่
                                                                        ื
                                      ั
                                      ้
                                                      ั
                   โดยพิจารณาจากงานวิจัยที่ผานมาวากลุมตวอยางทศกษาเปนใครมีความเปนตวแทนของประชากรหรือไม  
                                                              ึ
                                                             ่
                                                                                   ั
                                                             ี
                   ชวยทําใหการตอยอดในการทําวิจัยสะดวกมากยิ่งข้น นอกจากนี้อาจจํากัดจํานวนของบทความหรือ
                                                                ึ
                   เอกสารที่เกี่ยวของโดยคนควาเฉพาะบทความที่ตีพิมพในวารสารเทานั้น
                          5. การจัดระบบ รูปแบบในการจัดระบบการทาวิจัยมีหลายรูปแบบ เชน การจัดรูปแบบโดย
                                                                  ํ
                   เรียงลําดบเหตการณจากอดตสูปจจุบัน (กลาวถงพฒนาการหรือความกาวหนาของวิธีการวิจัยหรือทฤษฎี
                                                                              
                                                           ึ
                                                             ั
                                          ี
                          ั
                               ุ
                                    
                                             
                                                                                                   ึ
                                                                            ่
                                                                             ํ
                                                                            ี
                                                            ี
                                                            ่
                   หรือการเปลี่ยนแปลงของการปฏิบัติในชวงเวลาทผานมา) รูปแบบทกาหนดจากแนวคิด (กลาวถงทฤษฎี
                                                                    ็
                                                                                                         
                   และแนวคิดตาง ๆ) และรูปแบบจากวิธีการวิจัย อยางไรกดีการนําเอารูปแบบท้งหมดมาผสมผสานเขา
                                                                                      ั
                   ดวยกันอาจเปนวิธีการที่มีประสิทธิภาพมาก
                          6. กลุมเปาหมาย คุณลักษณะประการสุดทายของการทบทวนวรรณกรรม คือ การพิจารณากลุม
                                                                                                ี
                   เปาหมายวาใครคือคนท่อานงานวรรณกรรมของเรา ในสวนของงานวิทยานิพนธบุคคลท่อาน ไดแก    
                                        ี
                                                                                                        ้
                                                                  ี
                                                                  ่
                                            ุ
                                       
                                                                    ี
                           ี
                   อาจารยทปรึกษาและผูทรงคณวุฒิรวมถึงนักวิชาการทเกยวของกับสาขาหรืออยูในแวดวงวิชาการนัน
                                                                    ่
                           ่
   55   56   57   58   59   60   61   62   63   64   65