Page 238 - การวิจัยด้านวนวัฒน์
P. 238


                                                                            ี
                               สถานีเกษตรหลวงอางขาง โครงการหลวง จังหวัดเชยงใหม โดย ดร.บุญวงศ ไทยอุตสาห
                  ไดมีการศกษาวิจยปลกทดลองไผตางถินทีนาเขาจากไตหวัน ในป พ.ศ. 2529 (นิศารัตน  และคณะ,  2540)
                    
                                                                  
                                                      ่
                                                    ่
                          ึ
                                     ู
                                 ั
                                                
                                                        ํ
                                                       ี
                                       ุ
                                                  ิ
                                                                                                       ั
                                                                                    ื
                                                                                    ่
                  พบวา ไผหมาจู  และลยจู  มีการเตบโตด  ใหผลผลตหนอสดและลาไมเพอใชประโยชนดีกวาพนธอืน
                                                                                                           ่
                                                                                                          ุ
                                                                 ิ
                                                                               ํ
                                                            ่
                                                        
                                                                           ู
                                                   ํ
                  (Bunvong, 2000)  เกษตรกรมีการนาไผตางถิน ไดแก ไผหมาจ และไผ B. beecheyana  มาปลูกเพื่อ
                                                        ่
                                  
                  ผลตหนอไมจาหนายแทนหนอจากไผตง ซึงการศกษาการปลกไผหมาจ และไผ B.  beecheyana  มีผล
                                                              ึ
                     ิ
                         
                              ํ
                                                                         ู
                                                                                  ู
                  ดังน
                      ้
                      ี
                                    
                                          ู
                                                                   ู
                                                                                  ั
                                                                                         ุ
                                                          ู
                                                                                                  ี
                               1) ไผหมาจ  ศกษาการปลกไผหมาจของเกษตรกรจงหวัดสพรรณบุร ปราจีนบุร              ี
                                               ึ
                                                                                   ํ
                                                                        ื
                                                                                  ุ
                            ี
                  กาญจนบุร  นครสวรรค และตราด พบวา สวนมากปลูกเพ่อผลิตพันธจาหนาย ไผหมาจูเติบโตไดด      ี
                                                                                           ํ
                  ในพ้นที่ที่มีความช้นหรือปริมาณฝนสูง สวนมากหนอออกตามฤดูกาล การใหนาเรงหนอไดผลนอย
                                                                                           ้
                      ื
                                   ื
                                                                                        ํ
                                                                                ู
                  ซึงทําใหไมคุมคาการลงทุน ขยายพนธโดยการตอนกิงแขนง ไผหมาจมีขนาดลาและกอใหญ ควรปลก
                                                                 ่
                                                                                                           ู
                   ่
                                                    ุ
                                                  ั
                                                                                                    
                  ระยะหางตั้งแต 6x6 ขึ้นไป (Figure 1 and Figure 2)









                  Figure 1.  Farmer bamboo plantation of Dendrocalamus lafiflorus in Nadee district, Prachinburi
                             province.








                  Figure 2.  Culm, leaf, sheath and shoot of Dendrocalamus
                                                              217
   233   234   235   236   237   238   239   240   241   242   243