Page 26 - พุทธปรัชญาที่ปรากฏในงานวรรณกรรมของรพินทรนาถ ฐากูร
P. 26
๑๓
่
๒๐
Oxford University ความสำเร็จทีเป็นรูปธรรมอีกด้านหนึงของท่านรพินทรนาถ ฐากูร คือ การ
่
ั
ั
ั
่
้
ั
ิ
ิ
ิ
ี
ั
ี
้
กอตงโรงเรียนศานตนเกตน ปจจบนเรียกโรงเรยนบถภาวนา กอตงวทยาลัยศรนเกตน และ
่
ิ
ุ
ั
์
้
่
ิ
ึ
ิ
้
มหาวทยาลัยวศวภารต ท่านปรารถนาใหสถานศกษาของท่านเป็นศูนยกลางแหงการเรียนรูร่วมกันทัง ้
ิ
ิ
์
ู
ในทางดานศาสนา วรรณคด ประวตศาสตร วทยาศาสตร และศิลปะของชาวฮนด พทธ เชน มุสลิม
์
ี
ั
้
ุ
ิ
ิ
๒๑
ู
้
่
ื
้
ี
ซิกข์ คริสเตยน และอารยะธรรมอนๆ เป็นการเรยนรโดยไม่มีพรมแดนของเชือชาติและศาสนามา
ี
็
่
ึ
ี
ึ
่
้
่
ื
่
เปนเครืองกดกน ซึงภายหลังตอมา จากสถานศกษาขนาดเล็กไดกลายเปนสถานศกษาทีมีชอเสียง
้
ั
่
็
ี
้
ั
ไดรับการรบรองจากรฐบาลอนเดยและการยอมรับในระดบสังคมโลก
ั
ิ
ั
ั
ิ
๒.๑.๕ ท่านรพินทรนาถ ฐากร เป็นนักมงสวรัต ิ
ู
่
บทบาทของท่านรพนทรนาถ ฐากรทีนาสนใจอกประการหน่ง ทีควรกล่าวยกย่องไว้ ณ
่
ู
ี
่
ิ
ึ
่
ึ
ิ
็
้
ั
ื
์
้
ิ
ี
ทีนอกส่วนหนง คือ ท่านเป็นนกมังสวรัต คือ ไม่ทานเนอสัตว มีความเปนพทธคือธรรมชาติของการ
่
ุ
ี
๒๒
ุ
ิ
เปนชาวมังสวรัต ด้วยจตใจทีเกิดความกรณาสงสารในสรรพชีวิตทีร่วมเกิดแก่เจ็บตาย และ
ิ
็
่
่
ิ
ปรารถนาจะพฒนาจตของมนษยใหสูงส่ง ท่านยงไดเชญชวนใหประชาชนทวไปเหนโทษของการ
้
ิ
้
ั
็
้
ิ
ั
่
ั
์
ุ
รับประทานเนอสัตว และแสดงคณค่าของการรับประทานอาหารมังสวรัต ดงมีหลักฐานปรากฏใน
ิ
้
ั
ื
์
ุ
ิ
ั
้
่
“Glimpses of Bengal Letters” ทีท่านไดบนทึกไว้ เมือปี พ.ศ. ๒๔๓๗ (ค.ศ. ๑๘๙๔) ขณะทีมีอายุ
่
่
๓๓ ป ดงน ี ้
ี
ั
้
่
้
้
่
ั
“ขณะทีข้าพเจานงมองออกไปทีแม่นำ ทันใดนนข้าพเจ้าไดเหน
่
้
ั
็
ื
่
ึ
่
้
ความโกลาหล เนองมาจากนกประหลาดตัวหนงไดหาทางหลบเลียงข้าม
่
่
้
แม่นำไปฝังตรงข้าม
้
ข้าพเจ้าพบวา มันเปนไกพนเมืองทีสามารถหลบหนีการลงโทษที ่
็
่
่
ื
่
้
เฉียดฉิวในครัว โดยการกระโดดลงนำและตอนนพยายามวายนำอยาง
่
้
้
่
ี
้
ู
กระเสือกกระสน มันเกอบจะถึงฝังแล้ว ขณะทีถูกเงอมมือของผไล่ล่าขวาง
ื
่
ื
้
่
ั
มันและรวบคอมันกลับไปดวยชยชนะ
้
่
์
้
ข้าพเจาบอกกบพอครววา ข้าพเจ้าจะไม่ทานเนอสัตวในมือเยน
็
ื
้
ั
่
้
ั
่
ื
้
้
ข้าพเจาตองการเลิกอาหารทีมาจากเนอสัตว์จริงๆ
้
่
้
่
้
ื
ี
่
เรากล้าทีจะกลนเนอเพยงเพราะเราไม่ไดคิดถึงสิงทีโหดร้ายและ
ื
บาปทีเราทำ มีการกออาชญากรรมมากมายทีเกดขึนดวยนำมือมนษยเอง ซึง
่
่
ิ
่
้
้
์
้
ุ
่
๒๐ ปรชา มานะวาณิชเจรญ, “ฮินดธรรมของรพนทรนาถ ฐากูร ใน “สาธนา” บทวเคราะหเชิง
ี
ิ
ิ
ู
์
ิ
ุ
ิ
เปรยบเทยบกับพทธธรรม”, วทยานิพนธอักษรศาสตรมหาบัณฑิต, (บัณฑตวทยาลัย : มหาวทยาลัยมหดล,
ิ
ิ
ิ
์
ี
ิ
ี
๒๕๔๔), หน้า ๑๐.
๒๑ พนารตน์ จันทรสิทธเวช, “วธเขาถงสัจจะในทศนะของรพนทรนาถ ฐากูร”, วทยานพนธศิลปศา
ั
ิ
์
้
ึ
ิ
ิ
ี
์
ิ
ิ
ั
ิ
่
สตรมหาบัณฑิต, (บัณฑตวทยาลัย : มหาวทยาลัยเชียงใหม, ๒๕๕๓, หน้า ๕๙)
ิ
ิ
๒๒ สมจิตรา กิตตมานนท, “ประวัตและพัฒนาการการกินเจในพระพทธศาสนามหายาน”, สารนพนธ ์
ิ
ิ
ิ
์
ุ
ั
พทธศาสตรดษฎบัณฑิต, (บัณฑตวทยาลย มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลย), ๒๕๕๑, หน้า ๕๖.
ี
ุ
ั
ุ
ิ
ิ
