Page 47 - พุทธปรัชญาที่ปรากฏในงานวรรณกรรมของรพินทรนาถ ฐากูร
P. 47
๓๔
่
ึ
์
็
ี
ุ
ั
ิ
้
ิ
ั
ั
ิ
อกคนหนง เขาไดแปลวนยปฎก (วนยสำหรบพระสงฆในพระพทธศาสนา) เปนภาษาอังกฤษจากป ี
ี
ั
้
พ.ศ. ๒๔๒๒-๒๔๒๖ (ค.ศ. ๑๘๗๙-๑๘๘๓)นอกจากนนยงแปลเป็นภาษาอังกฤษอกคือปาฏโมกข์,มหา
ิ
ั
ุ
ั
วคค์และจุลวคค์ ในการทำงานร่วมกบริดส์ เดวดส์ปรากฏออกมาในชดที ๘,๙,และ๑๐ ในหนังสือ
ิ
ั
่
ั
่
ี
่
ี
ความลับแหงเอเชย (Sacred Books of the East )ระหวางป พ.ศ. ๒๔๒๔-๒๔๒๘ (๑๘๘๑-๘๕)
้
ิ
ั
่
็
ิ
ริดส์ เดวดส์เปนนกวชาการดานภาษาบาลี เขาศกษาภาษาบาลีทีศรีลังกา เพราะเคยรับ
ึ
่
ราชการเปนนกประชากรศาสตรทีนน ในป พ.ศ. ๒๔๒๒ (๑๘๗๙) เขาไดจดพมพนทานกถา (เรืองราว
ั
ี
ั
่
์
์
่
็
ิ
ิ
ั
้
ของการกำเนดขึนของพระพทธศาสนา) เปนภาษาองกฤษ ในป พ.ศ. ๒๔๒๔ (๑๘๘๑) เขาไดกอตง
ี
ิ
้
ุ
ั
็
้
่
ั
้
์
ี
้
่
สมาคมบาลีปกรณ (Pali Text Society) ขึนทีกรุงลอนดอน ภายใตการอปถัมภของสมาคมน นายและ
์
ุ
้
้
่
้
ุ
ิ
่
ื
ี
้
ิ
นางริดส์ เดวดส์ไดใหบริการแกเสรีชนเพอการศึกษาภาษาบาลและพระพทธศาสนา ริดส์ เดวดส์ ทำ
็
้
่
ิ
หนาทีเปนบรรณาธการเอง ตรวจสอบแกไขและจัดพิมพ์ตำราเช่นฑีฆนิกาย พ.ศ.๒๔๓๒ (๑๘๘๙),
้
ั
ิ
ั
อภธมมัตถสังคหะ พ.ศ. ๒๔๒๗ (๑๘๘๔) ทาฐวงสะ (Dathavansa) พ.ศ.๒๔๒๗ (๑๘๘๔) และหนงสือ
ั
่
ิ
้
๖
คูมือพระโยคาวจร ๒๔๓๙ (๑๘๙๖) และยังแปลมิลินทปญหาและทีฆนกายไวดวย
้
ั
ิ
ั
งานวจยของนกสำรวจ นกโบราณคดและนักวชาการเหลาน ชวยกอใหเกดการตนตวขึน
ี
่
่
ิ
ื
้
ั
้
ี
่
้
่
ิ
ั
ั
ั
ใหม่ในหมูประชาชน แตยงไม่มีใครทำการฟนฟพระพทธศาสนาในอนเดยอยางจรงจง ในป พ.ศ.
ี
ู
ิ
ั
่
ื
่
ุ
ี
้
่
ิ
ั
ี
์
ิ
ั
๒๔๒๘ (๑๘๘๕) เซอรเอดวน อาร์โนลด นกเขียนผูมีผลงานระดบโลกทเขียนหนงสือ “Light of Asia :
ั
็
้
่
์
่
่
้
ประทีปแหงทวปเอเชย”ไดมาเยอนพทธคยา ตองตกใจทีไดเหนสภาพอนนาเศร้าใจของสถานทีอน
้
ี
ุ
ั
ื
็
่
่
ั
้
ี
ั
ุ
ึ
ี
่
้
์
์
ศักดสิทธทีสำคัญยงของชาวพทธ เขาจึงเขียนบทความเกยวกบพทธคยาขนเมือไดรับการตพมพ ทำให้
ิ
ี
์
ิ
่
ิ
ุ
้
่
ิ
่
ึ
่
้
ู
่
กลายเป็นสิงทีดงดดความสนใจของชาวพุทธในสภาพทีนาสงสารของวัดมหาโพธิและกระตุนใหชาว
่
์
่
้
์
ิ
พทธหนมาฟนฟสภาพวดมหาโพธหรือพทธคยาให้พนจากความเสือมโทรมและเรียกความศักดสิทธ ์ ิ
ุ
ั
ั
ุ
ู
้
้
์
่
ื
ิ
้
่
ี
คืนกลับมาสูชาวพทธอกครง
ั
ุ
้
้
๓.๑.๓ ระยะฟืนฟูดวยพลังมวลชน (พ.ศ. ๒๔๓๔-๒๔๙๙)
การฟนฟพระพทธศาสนาด้วยการดำเนนการดานมวลชนนน สามารถกลาวไดวา เกดขึน
ื
่
ู
่
ั
ิ
้
้
ุ
้
้
้
ิ
๒ ระลอกติดต่อกัน โดยบุคคลสำคัญ ๒ ท่านคือ
ั
๑. ท่านอนาคาริก ธมมปาละ Anagarika Dhammapala (พ.ศ.๒๔๐๗-๒๔๗๖)
ี
ั
๒. ดร.บ.อาร์. อมเบดการ์ Dr. Babasaheb Ambedkar (พ.ศ. ๒๔๓๔-๒๔๙๙)
้
้
บคคลทัง ๒ ท่าน เปนผูนำในการฟนฟพระพทธศาสนาดวยการดำเนนการด้านมวลชน
้
ุ
ุ
ู
้
ิ
็
ื
่
็
ั
่
โดยทีท่านอนาคาริก ธรรมปาละ เปนชาวศรลังกา ทีมาดำเนินการในประเทศอนเดย ส่วน ดร.อมเบด
ี
ี
ิ
็
ิ
้
การ์ เปนชาวอนเดียโดยกำเนิด และดำเนินการเพือฟืนฟูพระพุทธศาสนาของชาวอินเดียโดยตรง
่
๖ พระมหาบุญไทย ปุญญมโน, ประวตศาสตร์การฟนฟพระพทธศาสนาในอินเดย, [ออนไลน์],
ู
ั
ิ
้
ื
ุ
ี
่
ี
แห ล่ งท มา http://www.cybervanaram.net/2009-12-17-14-43-37-13/392-2011-01-21-02-58-14?jsn_
ี
setmobile=yes [๑๖ ม.ค. ๒๕๖๐].
