Page 43 - พุทธปรัชญาที่ปรากฏในงานวรรณกรรมของรพินทรนาถ ฐากูร
P. 43
๓๐
่
ิ
้
ี
่
ั
้
ี
จนกระทังไดมีการขุดค้นทางโบราณคด ในยคทีองกฤษปกครองอนเดย ไดพบ
ุ
ิ
ั
่
ื
ั
้
ิ
ึ
ุ
่
ั
โบราณสถานเกียวกบพระพทธศาสนาจำนวนมาก จงไดเกดการตนตวทำให้มีการศึกษาประวตศาสตร ์
้
พระพทธศาสนาอยางจริงจง D.C. Ahir ไดกล่าวไวในหนงสือ Buddhism in Modern India ถึง
ุ
่
ั
๑
ั
้
ุ
้
็
ั
่
้
ี
ประวตศาสตร์การฟนฟพระพทธศาสนาในอนเดยแบงไดเปน ๓ ระยะดงตอไปน ้ ี
ู
ื
ิ
ิ
่
ั
ู
้
ิ
๑) ระยะฟนฟศิลปวทยา (พ.ศ. ๒๒๙๓-๒๔๓๓)
ื
้
ื
็
ู
๒) ระยะฟนฟศาสนาทีเปนระบบ (พ.ศ. ๒๓๘๗-๒๔๓๙)
่
้
๓) ระยะดำเนนการดานมวลชน (พ.ศ. ๒๔๓๔-๒๔๙๙)
ิ
ิ
ื
่
่
ั
จากการศึกษาของผูวจย พบวาชอระยะทัง ๓ อาจไม่ตรงตามความมุงหมายของผูเขียน
้
้
้
่
ั
่
้
หนงสือดังกล่าว เหนสมควรใช้ชือระยะทัง ๓ ใหม่ เพือความสอดคล้องและเข้าใจง่าย ดังนี ้
่
็
๑) ระยะฟนฟจากหลักฐานทางโบราณคด ี
ื
ู
้
๒) ระยะฟนฟจากหลักฐานทางวรรณกรรม
ื
้
ู
ื
๓) ระยะฟนฟดวยพลังมวลชน
้
้
ู
จะไดศึกษาไปตามลำดบ
้
ั
ี
๓.๑.๑ ระยะฟืนฟูจากหลักฐานทางโบราณคด (พ.ศ. ๒๒๙๓-๒๔๓๓)
้
ุ
ู
ื
้
้
่
ี
ชวงเวลาแหงการฟนฟพระพทธศาสนาในอนเดย อาจกล่าวไดวา เริมตนขึนประมาณกลาง
่
้
่
ิ
่
้
่
่
่
คริสตวรรษที ๑๘ หรือ พุทธศตวรรษที ๒๓ เมือข้าราชการแห่งรัฐบาลอังกฤษ เริมจดแสงสว่างของสิง ่
ุ
่
่
ทีมีคุณค่าทีถูกซ่อนไวภายใตฝุนและซากปรักหกพงตางๆ จากการขุดค้นทางโบราณคดีในป พ.ศ.
ี
ั
่
้
ั
่
่
้
ิ
้
ึ
้
่
๒๒๙๓ โดยปาเดอร์ ทิฟเฟนธาเลอร ไดค้นพบชนส่วนจารกบนเสาหินของพระเจ้าอโศกทีเดลี-เมรุส
์
้
่
ั
ปจจุบนแสดงไวทีริดจ์ เดลี
ั
่
็
้
ั
ั
ิ
ั
้
ี
ี
ั
์
ั
ในปเดยวกนนนเอง อลลาหบาด กไดค้นพบเสาหนอลลาฮาบส เกาสัมพ ตดตามดวยการ
ิ
ี
่
ค้นพบเสาหินเลาริยา-ฮาราราช ในป พ.ศ. ๒๓๒๗ และจารึกทีถ้ำภเขาพาราบาร์ในป พ.ศ. ๒๓๒๘
ู
ี
ี
ั
้
ั
่
นอกจากนนยงไดพบเสาหินเดลี-โทปรา ทีเฟอโรสซาร์ โคตต้า เดลี ทีโดยร้อยเอก โปลิเออร์ เขาได้
้
่
่
่
้
้
ั
ิ
่
่
ี
นำเสนอภาพจตรกรรมบางภาพในจารกนตอเชอร์วลเลียม โจน ผูกอตงสมาคมเอเชยแหงเบงกอลที ่
ิ
ึ
้
ี
เมืองกลกตตา เพอรวบรวม แปลความหมาย ตความหมายตวอยางทางโบราณคด ชาตพนธวทยา
ั
์
ิ
ั
ุ
่
ี
ิ
ั
ี
่
ื
ั
ิ
ธรณีวทยา และสัตววทยา
ิ
ี
ิ
้
ิ
ั
ี
ิ
์
ั
ั
ั
ในป พ.ศ. ๒๓๔๔ กปตนเจมส์ โธอาเรได้จดพมพผลการวจยทางเอเชยวทยาครังแรก ใน
ุ
่
้
ี
่
้
้
ึ
ิ
้
่
่
่
วารสารของสมาคมเอเชียตกแหงเบงกอลวาดวยเรืองจารกโทปราแหงเดลี เรืองนไดกระตนความสนใจ
้
็
ั
่
ของนกวชาการเปนอยางยง และพยายามถอดรหสการกำเนดอาณาจักรของพระเจาอโศกเพือความ
ิ
่
่
ั
ิ
ิ
่
เข้าใจทีถูกตองอยางจรงจัง
ิ
่
้
ในป พ.ศ. ๒๓๖๒ การค้นพบทีสำคัญอย่างยิงเกิดขึนโดยบังเอิญโดยทหารอังกฤษ ๒ คน
่
่
ี
้
้
ิ
ื
ั
ั
้
่
่
้
มีหนาทีลาดตะเวน ไดพบถ้ำอชนตาโดยบงเอญ ซึงจมอยใตพนดน และไม่มีใครมองเห็นมายาวนาน
้
ิ
ู
่
๑ D. C. Ahir, Buddhism in modern India, (Delhi: Sri Satguru Publications, 1991), p. 5.
