Page 50 - พุทธปรัชญาที่ปรากฏในงานวรรณกรรมของรพินทรนาถ ฐากูร
P. 50
๓๗
้
ี
๙
ั
ั
ั
เวลา ๑๒๗ ปแล้ว และเปนวารสารทีโดงดงในทังตะวนออก และตะวนตก
่
็
่
้
้
ุ
ั
ี
้
ในป พ.ศ. ๒๔๓๖ ท่านธมมปาละไดรับเชญในฐานะผูแทนชาวพทธ ใหเข้าร่วมการประชม
ิ
ุ
ิ
ั
ิ
่
ิ
่
สภาศาสนา (parliament religion) ทีเมืองชคาโก สหรฐอเมริกา การเดนทางครงนนบวาเกดผลอยาง
่
ี
ั
้
้
ั
่
้
่
ั
ุ
มากตอพระพทธศาสนา ท่านธมมปาละไดกล่าวปราศัยในหลายๆเรอง ทำใหทีประชมรูสึกทึงในคำ
้
ุ
่
้
ื
่
ั
ุ
ั
่
สอนของ พระพทธศาสนา ถึงกบมีนกการศาสนาและปรัชญาท่านหนึง คือ มิสเตอร์ ซี. ที. เสตราส์
ิ
ประกาศปฏญาณตนเปนพทธมามกะนบถือพระพทธศาสนา ท่านธมมปาละจึงไดจดใหมีการปฏญาณ
ั
้
ุ
ั
ิ
ั
ุ
็
้
ตนเปนพทธมามกะทีสมาคมธออสโซฟ แหงชคาโก นบวาเปนอบาสกคนแรก ในประเทศอเมรกา
ี
่
่
็
่
ุ
็
ุ
ิ
่
ี
ิ
ั
ี
้
่
่
่
ุ
ิ
ท่านไดเดนทางผ่านประเทศญีปน จน ไทย สิงคโปร์ และลังกา เพือพบปะกับผูนำฝ่าย
้
่
ื
้
้
่
้
ิ
ู
ศาสนาและบานเมือง ขอความร่วมมือดานกจกรรมฟนฟพระพทธศาสนาทีท่านกำลังทำอยู หลังจาก
ุ
ิ
ั
้
ุ
ั
ี
่
็
ื
ี
ื
ั
นนท่านกไดเดนทางไปยังจังหวด เขต ตำบลตาง ๆ ในอนเดย เพอชแจงเรองปญหาของชาวพทธกบ
ิ
่
้
่
้
ั
ุ
ิ
่
์
์
ี
กรรมสิทธของชาวพทธในพระเจดยพุทธคยา ชาวอินเดียทีมีการศึกษา และประเทศใกล้เคียง ต่างก็ให ้
ุ
ิ
์
ุ
ั
ความสนใจ หลายฝ่ายเทคะแนนใหกบชาวพทธ และเห็นวา พทธคยานนเปนกรรมสิทธของชาวพทธ
็
้
ุ
ั
้
่
อยางไม่ตองสงสัย แม้แตนกปราชญ์ทีไดรับการยกยองในอนเดย เชน มหาตมะคานธี, ดร.สรวปลลี
ั
ั
่
่
ิ
่
่
่
ี
้
้
ิ
ิ
ั
็
ี
ี
่
่
ิ
ู
ราธากฤษณน ประธานาธบดคนที ๒ ของอนเดย และท่านรพนทรนาถ ฐากร กเหนวา พระวหาร
็
ิ
้
ุ
่
ุ
์
็
่
ิ
พทธคยานัน เปนกรรมสิทธของชาวพทธอยางแนนอน
้
ี
ั
้
ตลอดระยะเวลานบตงแตป ๒๔๓๗ เปนตนมา ท่านกไดดำเนินการเรียกรองทังในอนเดย
้
็
ิ
้
่
ี
้
ั
็
่
และลังกา เรืองของพุทธคยา จงเป็นประเด็นทีชาวอินเดียต่างให้ความสนใจอย่างมาก ท่านได้เดินทาง
่
ึ
่
ิ
ไปยงประเทศอน ๆ อก เชน ประเทศสหรฐอเมรกา เพอไปเปดสาขามหาโพธสมาคมขึนทีนน
ื
่
่
ี
ั
ั
ื
่
ิ
้
่
ิ
ั
้
้
ั
ั
้
ั
้
ิ
ท่านอนาคาริก ธรรมปาละ ไดตงใจไววา จะขอตายในเพศบรรพชต ดงนน ท่านจึงขอ
่
ุ
ั
่
ิ
ี
่
้
บรรพชาเป็นสามเณรทีวดมูลคันธกฎวหาร ในปี พ.ศ. ๒๔๗๔ เมือเริมเจ็บหนักขึน ท่านก็ขออุปสมบท
่
็
เปนพระภกษุในปลายป พ.ศ. ๒๔๗๕ ไดนามฉายาวา "ภกขุ ศรี เทวมิตร ธมฺมปาล" เมือท่านได ้
่
ฺ
ี
ฺ
ิ
ิ
่
้
้
็
ุ
อปสมบทแล้ว กปรากฏวาท่านได้มีกำลังกายกลับคืนมาอีกครังหนึง แต่เป็นการกลับคืนมาเหมือนกับ
่
่
่
เปลวเทียนทีกำลังจะหมดไส้ ซึงจะสวางไดไม่นาน ท่านมรณภาพ เวลาบาย ๓ โมง ของวนที ๒๙
ั
่
้
่
่
่
เมษายน พ.ศ. ๒๔๗๖ ขณะอายได ๖๘ ป ี
้
ุ
่
ั
ิ
วาทะตอนสุดท้ายทีนาประทับใจทีท่านธรรมปาละไดกล่าวปราศัยในงานเปดวดมูลคันธกฎ ี
้
่
่
ุ
วหาร เมือ พ.ศ. ๒๔๗๔ มีดังนี ้
ิ
่
ุ
็
้
่
ึ
"...หลังจากทีพระพทธศาสนาไดถูกเนรเทศออกไปเปนเวลานานถง
ั
็
้
ี
็
้
ุ
๘๐๐ ป ชาวพทธทังหลายกไดกลับคืนมายังพทธสถานอนเปนทีรักของตนนอก ...
ี
ุ
่
ี
้
้
เปนความปรารถนาของสมาคมมหาโพธิ ทีจะมอบพระธรรมคำสอนอนเปยมดวย
ี
่
ั
็
่
ิ
ี
้
ุ
่
ุ
พระมหากรณาของพระพทธองค์ใหแกประชาชนชาวอนเดยทังมวล ไม่เลือกชาต ิ
้
๙ วกิพเดย, อนาคาริก ธรรมปาละ, [ออนไลน์], แหล่งทมา https://th.wikipedia.org/wiki/อนาคารก_
ิ
ี
่
ี
ิ
ี
ธรรมปาละ.[๑ พ.ค. ๒๕๖๑].
