Page 44 - พุทธปรัชญาที่ปรากฏในงานวรรณกรรมของรพินทรนาถ ฐากูร
P. 44
๓๑
ี
้
ื
ั
่
ั
่
่
้
ิ
ี
้
ั
ั
ั
กวา ๑,๐๐๐ป ถ้ำอชนตาปัจจบนเปนทีรูจกกนดทัวโลก มีลักษณะพเศษเฉพาะตว เชอมดวยศิลปะทัง
ุ
็
่
ั
ิ
๓ แบบคือดานสถาปัตยกรรม ปตมากรรม และจิตรกรรม เมือค้นพบถ้ำอชนตาทีแกะสลักจากหน
่
้
่
ิ
่
่
ิ
่
ธรรมชาต มีองค์ประกอบในรูปแบบทีแตกตางกันมากมาย ยังค้นพบถ้ำทางพระพุทธศาสนาทีเอลโลรา
ี
นาสิก การ์เล พาจา และจุนนาร์ เปนตน ทังหมดนอยทีอนเดยตะวนตก
่
ี
็
ั
้
้
ู
่
ิ
้
์
ในป พ.ศ. ๒๓๖๕ พนตรเจมส์ ทอดด ค้นพบบทจารึกประกาศบนหินกอนแรกทีเกอรนาร์
์
ี
้
ี
่
ั
์
ู
ี
ู
์
ิ
์
(Girnar) ภเขาศักดสิทธใกล้จนากาดห ในคูจราช ในป พ.ศ. ๒๓๗๗ Lt.TS. Burt ได้ทำการคัดลอก
้
ิ
ิ
ี
ั
จารึกบนเสาหนอลลาฮาบาด วารสารของสมาคมเอเชยตกทีเบงกอลไดพมพเผยแพร่ สองปตอมาจารึก
ี
์
ิ
่
่
ิ
์
ี
่
ประกาศบนแผ่นหนทีซาห ปาสการห (เมืองเปสวอร ปากสถาน) ถูกค้นพบโดย M.A. Court
์
ิ
ึ
ิ
เจ้าหนาทีชาวฝรังเศสในการบรการของมหาราชรนจต ซิงห ป พ.ศ. ๒๓๗๙ จารกบนแผ่นหนและเสา
์
ี
ิ
่
่
้
ิ
ั
้
ื
้
หนไดถูกค้นพบในส่วนต่างๆของอินเดียแต่ไม่มีใครรูสาระหรอชือของผูสร้างเสาหินเหล่านัน ไม่มี
้
ิ
่
้
ั
่
ี
นกปราชญ์ชาวอนเดยคนใดเลยทีมีความสามารถเพยงพอทีจะแปลความหมายจารึกภาษาอนเดย
่
ี
ิ
ิ
ี
่
ี
ั
ิ
่
ั
ี
้
ี
้
ั
่
โบราณทีสำคัญเหล่านน ไม่เพยงแตพบแผ่นหนและเสาหินเท่านน แตยงพบเหรยญเงนอกจำนวนหนง ึ ่
ิ
้
้
่
ดวย ในปี พ.ศ. ๒๓๘๐ เจาหน้าทีระดับสูงแห่งโรงงานกษาปณ์ของอินเดียและเลขาธิการสมาคมเอเชีย
ิ
ตกแหงเบงกอลประสบความสำเร็จหลังจากเวลาผ่านไปหลายปของการศึกษาอยางเพยรพยายาม
่
ี
่
ี
ึ
่
็
ั
อยางหนกในการแปลความหมายจารกภาษาปรากฤต (Prakrit) ซึงเปนภาษาผสมระหวางภาษาบาลี
่
่
ิ
ั
และภาษาสันสกฤต เจมส์ ปรินเสพ (James Prinsep) ไดปรึกษากับนกวชาการภาษาบาลีและภาษา
้
้
สันสกฤต และดวยความชวยเหลือของนกวชาการเหล่านัน เขาก็สามารถดึงเอาความจริงออกมาโดย
้
ิ
่
ั
ิ
ิ
วธแปลความหมาย (ถอดรหส) ในเดอนกรกฎาคม พ.ศ. ๒๓๘๐ เจมส์ ปรินเสพกไดแยกพมพ การแปล
์
ี
้
็
ื
ั
ิ
็
ิ
ั
่
ั
ความทางสทศาสตร์และแปลจารกประกาศบนเสาหน ๗ หลักเปนภาษาองกฤษ ถ้อยคำทีถูกเปดเผยมี
ึ
่
ั
้
ดงน “คำพดเชนนอนเปนทีรักของเทพเจ้า กษัตริยปยทัสสี” ผูยังคงเป็นกษัตริย์ผูมีความลึกลับ ด้วย
ิ
็
้
ั
ู
ี
่
้
้
์
ี
ั
่
ี
ั
ี
ั
์
ิ
ี
ความโชคด ในปเดยวกนนนเอง จอรจ เทอร์เนอร์ (George Turnour) แปลและจดพมพคัมภร์
์
ี
่
ั
้
ั
่
ั
็
่
็
มหาวงศ์เปนภาษาองกฤษ ซึงเปนการบนทึกพงศาวดารเกยวกบภาษาบาลีแหงศรีลังกา การเกิดขึน
ี
ของคำวาปิยทัสสีในคัมภีร์มหาวงศ์ช่วยให้เจมส์ ปรินเสพสามารถระบุได้ว่ากษัตริย์ปิยทัสสีก็คือพระเจ้า
่
ิ
่
้
ิ
อโศกมหาจักรพรรดแหงพระพทธศาสนาผูยงใหญ่ การแปลความหมายจารึกพระเจ้าอโศกและการ
์
ุ
่
็
ุ
ิ
ั
้
ิ
่
ิ
่
่
้
ระบวารัชสมัยของพระเจ้าอโศกกคือเหตการณทีเกดขึนในยคสมัยนนทำใหเพมคุณค่าประวตศาสตร ์
ั
ุ
์
ุ
้
ี
ิ
ุ
่
๒
้
อนเดยทีตองทำการปรับปรงใหม่
ในป พ.ศ. ๒๓๘๑ เจมส์ ปรินเสพ ไดแปลความหมายและพมพคำจารกบนแผ่นหนที ่
ี
ึ
้
ิ
ิ
์
์
ุ
่
่
ค้นพบทีเกอรนาร์ (Girnar) และดาอลี Dhauli ในเมืองปรี (puri) รัฐโอริสสา ที ร้อยโท คิตโต
ู
่
ี
ั
ั
ึ
้
(Lieutenant Kittoe) ค้นพบในป พ.ศ. ๒๓๘๐ ดงนน เจมส์ ปรินเสพ จงไดโหมงานอยางหนักซึง
้
่
็
้
ื
เกอบจะเปนงานทตองทำคนเดียว ซึงหามาไดในชวง ๑๐ เดอน ส่วนสำคัญๆ ของจารึกอโศกนเปน
ี
้
่
็
ี
ื
้
่
่
๒ พระมหาบุญไทย ปุญญมโน, ประวตศาสตร์การฟนฟพระพทธศาสนาในอินเดย, [ออนไลน์],
ู
ั
้
ิ
ุ
ื
ี
่
ี
แห ล่ งท มา http://www.cybervanaram.net/2009-12-17-14-43-37-13/392-2011-01-21-02-58-14?jsn_
ี
setmobile=yes [๑๖ ม.ค. ๒๕๖๐].
