Page 78 - พุทธปรัชญาที่ปรากฏในงานวรรณกรรมของรพินทรนาถ ฐากูร
P. 78
๖๕
ิ
ความพลุกพล่านของผืนแผ่นดน
ั
และเสียงระเริงของห้วงเวหารวมกน
๗๔
่
ึ
(๕) เชาวนหนงในสวนดอกไม้
้
ั
็
ั
้
เดกหญิงตาบอดนำมาลัยดอกไม้คลุมดวยใบบวมาให้ฉัน
ฉันเอาคล้องคอ แล้วนำตาคลอ
้
่
ฉันจมพตเธอ กล่าววา
ุ
ิ
“เจ้าตาบอดดงทีดอกไม้เปน
ั
่
็
๗๕
ี
้
ี
้
่
ั
เจ้าเองไม่รูวาของขวญเจ้านงามเพยงใด”
็
ึ
่
้
ื
่
(๖) ข้าพเจาเชอในความเปนหนง
ุ
์
๗๖
้
ทางดานจิตใจของมนษย
ิ
้
(๗) มวลหมะบนยอดเทือกทะมึนแหงหมาลัยนน
่
ั
ิ
้
ละลายไหลมาเป็นสายนำแม่ยมุนา
เปนเวลาเนนนานมาเหลือจะคณานบ
็
ั
ิ
่
่
่
สายนำซึงไหลเรือยอยตลอดน ้ ี
ู
้
่
สร้างบรรยากาศชวนฝัน
้
ิ
ี
่
ู
ุ
่
้
่
กอใหเกดชาวกวเรียงรายอยโดยรอบฝังนำมาทุกยคทุกสมัย
เสียงกระหึมแหงกระแสนำไหล
่
่
้
่
ั
้
กองกงวานกอจงหวะนบร้อยนบพน
ั
ั
ั
ั
ั
ั
่
่
ประกายระยบระยบแหงระลอกคลืนทีทยอยตวไหลกนนน
ิ
ั
้
ั
่
๗๗
้
สะท้อนการเตนกระเพอมไหวของหวใจนบล้านดวง
ั
ั
่
ื
่
๓.๓.๒.๕ มนในอดมการณ์
ั
ุ
์
่
่
(๑) ความสุขทีแท้จริงของมนษยมิไดอยทีการไดอะไรมา
่
ู
้
้
ุ
ุ
่
แตเปนการอทิศตนเองแกสิงซึงยงใหญ่กวาตน
็
่
่
่
่
่
ิ
๗๔ รพนทรนาถ ฐากูร, นกเถือน, แปลโดย ปรชา ช่อปทมมา, พมพครงท ๒, (กรงเทพมหานคร:
้
ั
์
ุ
ิ
่
ี
่
ิ
ี
ุ
ิ
์
ี
สำนักพมพสวนเงินมมา, ๒๕๔๗), หน้า ๒๒.
ิ
ุ
ู
ิ
ิ
ิ
๗๕ รพนทรนาถ ฐากูร, คนสวน, แปลโดย วภาดา กิตตโกวท, (กรงเทพมหานคร: มลนิธหนังสือเพอ
ิ
่
ื
สังคม, ๒๕๕๙), หน้า ๑๔๘.
้
ิ
ิ
้
ี
่
๗๖ รพนทรนาถ ฐากูร, โรงเรียนใตร่มไม โลกทังผองพบรวงรังทพกพง, หน้า ๑๐๗.
้
ั
๗๗ รพนทรนาถ ฐากูร, เล่หเสน่หา, แปลโดย พงษเทพ, พมพครงท ๒, (กรงเทพมหานคร: บรษท
์
ั
ุ
ิ
ั
้
์
ิ
์
ี
่
ิ
สำนักพมพดอกหญา (๑๙๘๘), ๒๕๓๔), หน้า ๓๐๗.
ิ
์
้
