Page 76 - พุทธปรัชญาที่ปรากฏในงานวรรณกรรมของรพินทรนาถ ฐากูร
P. 76

๖๓



                                                                             ่
                                                   ี
                                         ในการพลีชวตเพอศาสนาของดวงวญญาณทีกล้าหาญ
                                                                      ิ
                                                       ่
                                                       ื
                                                    ิ
                                         และในความงามเหลือทีจะบรรยายของธรรมชาต   ิ
                                                             ่
                                                ็
                                                   ี
                                                            ิ
                                                                               ่
                                                                                      ้
                                                                          ื
                                         ซึงจะเปนเพยงความจรงทางกายภาพหรอสิงอนใดไม่ไดเลย
                                                                             ่
                                           ่
                                                                               ื
                                                            ์
                                                                                  ้
                                                                                  ั
                                                                                         ๖๙
                                                                                     ่
                                         นอกจากเปนภาวการณแสดงออกของบุคลิกภาพนนนนเอง
                                                                                     ั
                                                   ็

                                                            ่
                                                        ้
                                         (๑๕) ความหลุดพนแหงวญญาณ
                                                              ิ
                                                                                    ๗๐
                                                                    ้
                                                                           ี
                                                                            ิ
                                               ู
                                               ่
                                                         ิ
                                                              ั
                                         ยอมอยถัดไปจากวถีทางอนคดเคียวของชวตเรานเอง
                                                                                 ี
                                                                                 ่
                                           ่

                                                       ่
                                              ิ
                                                          ิ
                                     ๓.๓.๒.๔ อสรภาพแหงจตใจเป็นสิงสำคัญ
                                                                  ่
                                                 ิ
                                               ่
                                         (๑) เมือจตของมนษยจำกดวงแคบอยูเฉพาะตนเอง
                                                                        ่
                                                           ์
                                                              ั
                                                        ุ
                                              ั
                                         รากอนลึกของธรรมชาตแท้จริงในตน
                                                             ิ
                                         กมิอาจหยงหาความสมบรณ์ของผืนดน
                                                  ่
                                                  ั
                                                                        ิ
                                                              ู
                                           ็
                                                        ู
                                          ิ
                                                  ็
                                                        ่
                                         วญญาณกผจญอยในความกระหาย
                                                                                ั
                                         นำเอาความกำหนัดทะยานอยาก มาแทนพลังอนสมบรณ์
                                                                                     ู
                                                        ็
                                                    ์
                                                               ้
                                                 ุ
                                           ี
                                               ่
                                           ้
                                         นเองทีมนษยไม่เหนความลำลึกของตน
                                                           ั
                                              ั
                                         และวดความยงใหญ่กนดวยขนาด
                                                     ิ
                                                              ้
                                                     ่
                                                                       ั
                                                         ั
                                             ่
                                                                ิ
                                                            ั
                                                                   ั
                                                           ์
                                         มิใชดวยความสัมพนธอนสนทกบอนนตภาพ
                                              ้
                                                   ั
                                                                   ้
                                                                            ่
                                         และตดสินกมมันตภาพของตนดวยการเคลือนไหว
                                              ั
                                             ่
                                         มิใชสมบรณภาพอนอ่มเอิบศานติสุข
                                                        ั
                                                           ิ
                                                ู
                                         อนมีในฟากฟาประกายดาว
                                                    ้
                                           ั
                                                                          ๗๑
                                                   ่
                                         ในความเปลียนแปรไม่หยดของสรรพสิง
                                                              ุ
                                                                         ่

                                                 ั
                                         (๒) สำหรบโลกภายนอก
                                                                          ็
                                                          ้
                                                     ็
                                                                     ี
                                         ธรรมชาตจะเตมไปดวยการงานเพยงใดกตาม
                                                 ิ
                                            ่
                                                ั
                                         แตสำหรบภายในดวงใจของเรา
                                                            ิ
                                             ็
                                                         ็
                                         มันกผ่านไปอยางเปนอสระ
                                                     ่
                                                            ้
                                         ไม่มีกฎเกณฑใดๆ ทังสิน
                                                          ้
                                                    ์
                                                ่
                                         อคคีแหงโรงงานของมันกลายเปนประทีปในงานมงคล
                                                                   ็
                                           ั
                                                               ็
                                                    ื
                                                    ่
                                                                 ุ
                                         เสียงของเครองกลไดยนเปนดริยางค์
                                                            ิ
                                                          ้
                                         โซ่เหล็กแหงเหตผลส่งเสียงกกกองในโลกภายนอก
                                                  ่
                                                                   ้
                                                                ึ
                                                       ุ

                                                                  ้
                                                             ้
                                 ๖๙  รพนทรนาถ ฐากูร, โรงเรียนใตร่มไม โลกทังผองพบรวงรังทพกพง, หน้า ๖๐.
                                                                                  ิ
                                                                                ั
                                                                              ี
                                                                              ่
                                                         ้
                                     ิ
                                 ๗๐  รพนทรนาถ ฐากูร, เหมอนหนึงนกทีจากรัง, หน้า ๒๒๙.
                                     ิ
                                                             ่
                                                         ่
                                                    ื
                                 ๗๑  รพนทรนาถ ฐากูร, สาธนา, แปลโดย ระว ภาวไล, หน้า ๓๙.
                                                                 ี
                                     ิ
                                                                    ิ
   71   72   73   74   75   76   77   78   79   80   81