Page 74 - พุทธปรัชญาที่ปรากฏในงานวรรณกรรมของรพินทรนาถ ฐากูร
P. 74
๖๑
ึ
่
แตจะถือเอาทะเลเปนส่วนหนงของมันมิได ้
่
็
่
้
่
แม้บางโอกาส กระแสนำอาจไหลวนรอบแองนำใหญ่สักแหงหนง
้
่
ึ
ั
่
็
่
่
้
้
่
่
้
ี
เปนทีแนชดวาแองนำนจะตองแสวงหาความสงบนิง
ั
ในหวงสมทรอนมันมิอาจวางขอบเขตใดๆ ได ้
้
ุ
วญญาณของเราบรรลุภาวะพรหมกโดยนยเดยวกนน ้ ี
ั
ิ
ั
ี
็
่
็
คือ สัมผัสทุกสิงแล้วกผ่านไป
๖๔
่
้
แตมิอาจผ่านเลยพรหมันตอไปได
่
ื
่
็
ิ
(๑๐) ความจริงและความชนชมของวญญาณเรา กคือ
้
่
้
มันจะตองเตบโตเขาสูสภาพพรหม
ิ
่
การเคลือนไหวทุกขณะ
่
ุ
จะตองมีความมุงหมายอยทีจดน ี ้
้
่
่
ู
มันสรางสมสรรพสิงขึน
้
่
้
็
้
่
ู
ิ
๖๕
กเพออทิศเปนบชาแดวญญาณแห่งสมบรณภาพสูงสุดน
ุ
ี
่
ื
ู
็
่
ุ
(๑๑) ดวงวญญาณของมนษยอยบนทาง
ู
ิ
์
จากกฎเกณฑไปสูความรก
์
ั
่
จากการฝึกฝนไปสูอสระ
ิ
่
จากระดบจริยธรรมไปสูระดบแหงวญญาณ
่
ั
่
ิ
ั
ุ
่
้
้
์
พระพทธองค์โปรดสังสอนใหมนษยอบรมตนดวยศีลและจริยธรรม
ุ
่
นเปนการรบบทบญญัตอยางเตมที ่
็
ั
ี
ั
ิ
็
้
ิ
้
่
ั
ี
่
้
แตพนธนาการแหงบทบญญัตนมีความหมายสินสุดของมัน
ั
ู
่
เมือเราไดกระทำตามอย่างสมบรณ์แล้ว
้
่
้
เราย่อมถึงการหลุดพนจากสิงเหล่าน ้ ี
็
่
เปนการกลับเข้าสูพรหมัน
์
ั
ั
เข้าสูความรกอมตะซึงปรากฏออกเปนกฎเกณฑนบไม่ถ้วนรูป
่
็
่
ุ
พระพทธองค์ตรัสเรียกว่า พรหมวิหาร
๖๖
ั
ั
ิ
่
คือความชนชมอนเกดแตไดอยร่วมกบพรหมัน
ื
่
่
้
ู
ิ
่
ึ
(๑๒) จตวญญาณแห่งความตายมีหนง
ิ
๖๔ เรองเดียวกัน, หน้า ๑๖๖-๑๖๗.
่
ื
๖๕ เรองเดียวกัน, หน้า ๑๖๘.
่
ื
ิ
๖๖ รพนทรนาถ ฐากูร, สาธนา, หน้า ๑๒๑-๑๒๒.
