Page 1093 - รวมไฟล์วารสาร ปีที่ 8 ฉบับที่ 1
P. 1093
2
็
1. ความเปนมาและความสาคัญของปญหา
ั
ี
ึ
่
ี
ื
ี
ภาษาอังกฤษถอว่ามความส าคัญอย่างมากซงประเทศไทยได้จัดให้มการเรยนการสอนวิชา
ึ
ุ
ิ
ี
ี
ุ
ภาษาอังกฤษตั้งแต่ระดับอนบาลจนถงระดับอดมศกษา คดเปนระยะเวลายาวนานในการเรยนรวมอย่างน้อย 14 ป
็
ึ
ู
ุ
ี
ี
ู
ี
้
หลักสตรแกนกลางขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551 กล่มสาระการเรยนรภาษาต่างประเทศม่งหวังให้ผู้เรยนมเจตคต ิ
ุ
ื
่
์
ี
่
ี
ทดต่อภาษาต่างประเทศและสามารถใช้ภาษาต่างประเทศสอสารในสถานการณต่างๆ แสวงหาความรประกอบ
้
ู
ึ
ื
ี
่
อาชพและศกษาต่อในระดับทสงข้นรวมทั้งมความรความเข้าใจในเรองราวและวัฒนธรรมอันหลากหลายของ
ึ
ู
ี
ี
ู
่
้
ึ
ประชาคมโลกและสามารถถ่ายทอดความคดและวัฒนธรรมไทยไปยังสังคมโลกได้อย่างสรางสรรค์ ซง
ิ
้
่
ุ
์
่
ื
่
ี
ประกอบด้วยสาระส าคัญดังน้ ภาษาเพือการสอสาร, ภาษาและวัฒนธรรม, ภาษากับความสัมพันธกับกล่มสาระ
ุ
ี
่
ื
์
่
ู
้
ื
การเรยนรอนและ ภาษากับความสัมพันธกับชมชนและโลก ผู้วิจัยได้หยิบยกสาระส าคัญว่าด้วยเรองภาษาเพื่อ
ึ
่
ี
่
ื
ื
การสอสารเนองจากสาระส าคัญน้ได้สอดคล้องกับงานวิจัยทผู้วิจัยได้ท าการศกษาค้นคว้าซงในสาระส าคัญน้ทาง
่
ี
ี
่
ึ
่
หลักสตรแกนกลางขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551 ได้กล่าวเกียวกับภาษาเพือการสอสารไว้ว่า “การใช้
่
ู
ื
่
ู
้
ิ
ี
ภาษาต่างประเทศในการฟง-พูด-อ่าน-เขยน แลกเปลยนข้อมลข่าวสารแสดงความรสกและความคดเหน ตความ
ั
ี
ู
็
ึ
ี
่
์
็
่
ื
้
น าเสนอข้อมล ความคดรวบยอดและความคดเหนในเรองต่างๆ และสรางความสัมพันธระหว่างบคคลอย่าง
ิ
ู
ิ
ุ
ื
เหมาะสม” โดยในปจจบันพบว่าปญหาพื้นฐานของการเรยนภาษาอังกฤษทั้งสทักษะคอ ปญหาค าศัพท์ เนองจาก
่
ั
ี
ื
ั
่
ุ
ั
ี
ึ
็
ี
็
่
ี
่
ี
ความรด้านค าศัพท์ไม่เพียงพอ เปนสาเหตส าคัญประการหนงทท าให้นักเรยนไม่ประสบความส าเรจในการเรยน
ุ
้
ู
่
ึ
ั
ี
็
ี
ภาษาอังกฤษในโรงเรยนไม่ว่าจะเปนทักษะ การฟง พูด อ่าน และเขยน ซงเปนทักษะทส าคัญและจ าเปนท ี ่
่
ี
็
็
ึ
นักเรยนจะต้องมพื้นฐานเกียวกับค าศัพท์ จงจะสามารถเรยนภาษาได้
ี
ี
่
ี
ึ
่
ี
ึ
็
ั
ในด้านทางการศกษาจงจ าเปนต้องปรบตัวให้ทันต่อการเปลยนแปลง โดยต้องจัดการศกษาให้ทัน
ึ
ู
กับสถานการณโลกทเต็มไปด้วยความรและข้อมลทเพิ่มข้น ต้องพัฒนาการศกษาทเน้นผู้เรยนเปนศนย์กลาง เปด
ึ
ี
่
่
ึ
ู
ี
์
ี
่
ิ
็
ู
้
ี
้
์
ู
ั
ี
ิ
ี
ี
โอกาสให้ผู้เรยนทกคนได้มโอกาสรบร เพิ่มพูนความรและประสบการณ ให้ผู้เรยนได้ใช้ความคดทั้งในการ
้
ุ
ู
์
่
้
ั
ู
์
ี
้
แก้ปญหา วิเคราะห สังเคราะหความร และก้าวทันต่อการเรยนรในศตวรรษท 21
ู
ี
่
ี
ื
่
ี
ู
ภาษาอังกฤษท าให้เราได้ก้าวไปส่โลกทอยู่รอบ ๆ ตัวเรา ท าให้มการเปลยนแปลงทส าคัญคอ จาก
่
ี
ี
์
ึ
่
ู
ี่
ี
้
ู
ี
ู
การเรยนรเกียวกับภาษาไปส่การใช้ภาษา ซงจะท าให้หลักสตรและอปกรณทใช้ในการเรยนการสอน
่
ุ
ู
ี
เปลยนแปลงไปในรปแบบของการบรณาการทางด้านทักษะทั้งการอ่าน เขยน ฟงและพูด การสอนภาษาอังกฤษ
ี
่
ู
ั
ี
ี
ิ
ี
ี
ี
ิ
์
ี
ี
สมัยใหม่ เน้นให้มการคดวิเคราะหให้นักเรยนมอสระในการเรยน การมส่วนร่วมของนักเรยนในชั้นเรยน ให้
ี
ี
ี
นักเรยนรบผิดชอบการเรยนของตนเอง รจักเปรยบเทยบ ตัดสนใจ ประเมนผล โดยมครเปนผู้ผลักดันทส าคัญใน
้
ู
ู
ี
ี
็
ั
ี่
ิ
ิ
ิ
้
ู
ี
การท าให้นักเรยนได้เรยนร (วิจตร ศรสะอ้าน, 2550, หน้า 13) ทักษะการพูดจงเปนทักษะทนักเรยนต้องได้รบ
็
ึ
ี่
ี
ี
ี
ั
ี่
การพัฒนามากทสด ซงเออร(Ur, 1998) ได้ให้ ความคดเกียวกับเหตผลทต้องพัฒนาทักษะการพูดของ
์
ุ
ิ
่
่
ึ
ุ
ี
่
็
ผู้เรยนว่า ทักษะการพูดเปนทักษะทส าคัญ ทสดในบรรดาทักษะทั้งหมด เพราะทักษะการพูดเปนทักษะทแสดง
ี
่
่
ี
็
ี
ุ
่
ี
1074
