Page 1094 - รวมไฟล์วารสาร ปีที่ 8 ฉบับที่ 1
P. 1094
3
่
ื
ี
ู
ึ
ั
็
ู
้
เหนว่าผู้พูดมความรทางภาษา และช่วยให้ผู้เรยนเรยนรทักษะอนได้ง่ายข้น ส าหรบประเทศไทยวิชาภาษาอังกฤษ
้
ี
ี
ี
ื
ได้ก าหนดให้ จัดการเรยนการสอนในลักษณะภาษาต่างประเทศ นักเรยนแทบไม่มโอกาสได้พูดหรอใช้
ี
ี
ี
ิ
ั
ี
ู
ี
ี
ภาษาอังกฤษ ในชวิตประจ้าวัน นอกจากเวลาเรยนภาษาอังกฤษในห้องเรยนเท่านั้น ทั้งน้ปญหาดังกล่าว ชมน
็
(Shumin, 1997: 8) ได้ให้ความเหนเกียวกับการสอน การพูดว่าการพูดภาษาอังกฤษเปนส่งทยากยิ่ง ส าหรบผู้เรยน
ั
่
่
็
ี
ิ
ี
ื
่
ี
้
ผู้เรยนมักพูดภาษาอังกฤษได้ไม่ด ขาดความคล่องแคล่วในการใช้โครงสรางภาษาและ ส านวนต่างๆ เนองจาก
ี
ิ
ผู้เรยนไม่ได้อยู่ในส่งแวดล้อมทมการใช้ภาษาอังกฤษเพือการสอสาร ตลอดจน การขาดความเข้าใจในสภาพ
่
ี
ื
ี
ี
่
่
ั
ิ
ื
็
ี่
ความเปนจรงทางวัฒนธรรมของเจ้าของภาษา ปญหาทผู้วิจัยประสบในการสอนภาษาอังกฤษในโรงเรยนคอ
ี
้
ื
ื
้
ผู้สอนมักเน้นโครงสรางทาง ภาษามากกว่าการฝกพูด นักเรยนไม่กระตอรอรนทจะพูด ไม่กล้าแสดงออก
ึ
ี
่
ี
ิ
ี
่
ุ
ี
่
ิ
ี
ึ
็
ี
โรงเรยนสามโคก สังกัดองค์การบรหารส่วนจังหวัดปทมธาน ซงเปนโรงเรยนมัธยมขนาดใหญ่ ทเปดสอนตั้งแต่
ี
ี
ื่
ึ
ี
่
่
็
ื่
ชั้นมัธยมศกษาปท 1- ชั้นมัธยมศกษาปท 6 ตระหนักถงความจ าเปนของการสอสารภาษาอังกฤษ เนองจาก
ี
ึ
ึ
ิ
ี
ี
ี
่
่
ี
ู
โรงเรยนมอาจารย์ชาวต่างประเทศและมผู้มาเยียมชมจากประเทศต่างๆเดนทางมาดงานของโรงเรยนสม าเสมอ
ี่
ดังนั้นผู้บรหารโรงเรยนมความประสงค์ทจะให้นักเรยนสอสารได้ตามความจ าเปนและเน้นความส าคัญของการ
ี
ิ
ี
ื่
ี
็
่
ื่
ึ
พูดภาษาอังกฤษเพื่อการสอสาร ซงเปนการสนองโยบายของกระทรวงศกษาธการอกด้วย
็
ิ
ึ
ี
ในการจัดการเรยนการสอนรายวิชาภาษาอังกฤษฟง-พูด (อ 31202) (ฝายทะเบยนและวัดผล, 2555:
ี
่
ี
ั
ี
ี
ี
8)ของโรงเรยนสามโคก สังกัดองค์การบรหารส่วนจังหวัดปทมธาน พบว่า ผลสัมฤทธ์ทางการเรยนของนักเรยน
ี
ุ
ิ
ิ
มผลสัมฤทธ์ ิทางการเรยนรายวิชาภาษาอังกฤษฟง – พูด ต า คด เปนรอยละ 57.05 ซงจากการประเมนทักษะการ
็
้
ั
่
ิ
่
ึ
ิ
ี
ี
พูด ภาษาอังกฤษเพือการสอสารของนักเรยนยังไม่สามารถพูดสอสารพื้นฐานในชวิตประจ าวันได้ เออร(Ur,
่
ื
์
่
่
ี
ื
ี
ี
็
ี
่
่
ุ
่
ี
1998) กล่าวว่าสาเหตทท าให้ผู้เรยนภาษาทสองไม่ประสบความส าเรจในการพูด ภาษาทสอง นั้นมหลายประการ
ี
ี
ื
ี
้
ี
ู
เช่น มการกังวลว่าจะพูดผิดกลัวเสยหน้า ไม่รว่าจะพูดอย่างไรหรอ อะไร และมักจะใช้ภาษาแม่ (Mother
ึ
Language) แทนทจะใช้ภาษาเปาหมาย (Target Language) ในขณะฝกพูดในชั้นเรยน และจากการศกษาวิจัยท ่ ี
ี
ี่
้
ึ
่
่
ี
ั
เกียวข้องกับการเรยนการสอนภาษาอังกฤษ พบว่านักเรยนมปญหาในการเรยนภาษาอังกฤษ ซงสอดคล้องกับ
ี
ึ
ี
ี
ุ
ี
ึ
ู
งานวิจัยของ ไข่มก ภาคภม (2554: 31-33) ได้ศกษาการพัฒนาทักษะการพูดหน้าชั้นเรยน โดยใช้แบบฝกทักษะ
ิ
ึ
ึ
ั
่
ุ
ี
้
ี
ี
ึ
ทางการพูดส าหรบ นักเรยนชั้นมัธยมศกษาปท 5 โรงเรยนประชาบ ารงมความสามารถในการพูดดข้น รอยละ
ี
ี
ี
์
ุ
87.91 (สนันทา แก้วพันธช่วง, 2550: 4) ได้ท าวิจัยเรองการพัฒนาทักษะการพูดภาษาอังกฤษของ นักเรยนชั้น
่
ื
ี
ี
ึ
ี
ี่
่
่
ื
มัธยมศกษาปท 6 โดยใช้กิจกรรมภาษาเพือการสอสาร พบว่าหลังจากนักเรยนได้รบการ สอน โดยใช้กิจกรรม
ั
ิ
่
ี
ี
ื
่
ี
ิ
ทางภาษาเพือการสอสาร นักเรยนมความสามารถด้านการพูดภาษาอังกฤษ เพิ่มข้นอย่างมนัยส าคัญทางสถตท ่ ี
ึ
ระดับ 0.5 เอลลส และจอหนสัน (Ellis, 1994; Johnson, 1994) กล่าวว่าการจัดกิจกรรรมในชั้นเรยน เปนส่งส าคัญ
์
ิ
ิ
็
ี
ื
่
ี
ี
์
ึ
ิ
ในการพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษ ซงเปนการเปดโอกาสให้ผู้เรยนเกิดปฏสัมพันธ ฝกให้ ผู้เรยนสามารถสอสาร
็
ิ
่
ึ
์
็
ิ
ิ
่
ี
้
ี
ได้อย่างมประสทธภาพและเปนการเตรยมความพรอมในการพูดในสถานการณ จรง เพือให้เกิดความมั่นใจใน
ิ
1075
