Page 637 - รวมไฟล์วารสาร ปีที่ 8 ฉบับที่ 1

6

่
ื
ิ
ี
์
ี
็
์
ู
ู
จะต้องมภาระการพิสจนประเดนพิพาทนั้น เนองจากภาระการพิสจนมความส าคัญต่อการด าเนนกระบวน
ี
ื
ึ
พิจารณาสบพยานของค่ความมาก กฎหมายจงต้องมการวางหลักเกณฑ์วิธก าหนดภาระการพิสจนให้เปนท ี่
ี
ู
์
็
ู
ิ
แน่นอน อย่างไรก็ตาม โดยปกตแล้วค่ความฝายใดกล่าวอ้างข้อเท็จจรง ค่ความฝายนั้นย่อมต้องมภาระการ
ู
่
่
ี
ู
ิ
ู
์
์
พิสจนข้อเท็จจรงทตนกล่าวอ้าง แต่ในบางสถานการณโจทก์ไม่สามารถรข้อเท็จจรงนั้นได้ จงไม่สามารถ
ิ
่
ึ
ี
ู
ิ
้
็
ึ
พิสจนถงความประมาทเลนเล่อของจ าเลยได้เหมอนเช่นคดทั่วไป จงมความจ าเปนต้องน าหลัก “ข้อ
ู
ึ
ี
ิ
ี
ื
์
่
ิ
ี
็
่
์
ี
่
ู
ู
สันนษฐานในความเปนจรง” มาใช้ในคด ซงจะยกเว้นภาระการพิสจนให้กับค่ความฝายทได้รบประโยชนจาก
ึ
์
ั
ิ
ึ
ู
็
่
ิ
ึ
ิ
ิ
ข้อสันนษฐานตามข้อเท็จจรง ถงแม้ค่ความฝายนั้นจะเปนผู้กล่าวอ้างข้อเท็จจรงข้นก็ตาม และจะผลักภาระการ
ู
่
ึ
์
่
่
์
ึ
ิ
์
ี
พิสจนไปยังค่ความอกฝายหนงทไม่ได้รบประโยชนจากข้อสันนษฐาน ซงย่อมต้องมภาระการพิสจนหักล้าง
ู
ี
ี
ั
่
ู
็
ข้อสันนษฐาน หากไม่เหนด้วยกับข้อสันนษฐานนั้น
ิ
ิ
่
ี
2.5 หลักการเยียวยาผูเสยหายทีถูกกระท าละเมิด
้
ี
็
ี่
ู
ิ
หลักแล้วการเยียวยาผู้เสยหายทถกกระท าละเมดนั้นตั้งอยู่บนพื้นฐานของการชดเชยความเปน
ื
ั
ี
ธรรมให้กับบคคลผู้ได้รบความเสยหาย โดยประการแรกเพือให้ผู้เสยหายกลับคนส่ฐานะเดมเสมอนว่าความ
ุ
ิ
่
ู
ื
ี
ื
เสยหายนั้นไม่เคยเกิดข้น ประการทสอง หากไม่สามารถท าให้ผู้เสยหายกลับคนส่ฐานะเดมได้ก็ต้องให้
ิ
ี
ู
ี
ี
ึ
่
็
ี
่
ี
ั
ี
ผู้เสยหายได้รบค่าเสยหายในลักษณะทเปนการเยียวยาแทน
่
2.6 หลักการก าหนดคาเสยหายเชงลงโทษ
ี
ิ
ี
ิ
ี
ุ
้
ิ
การก าหนดค่าเสยหายเชงลงโทษนั้น มวัตถประสงค์เพื่อลงโทษผู้กระท าละเมด และปองปรามม ิ
ี
ี
ิ
ิ
ให้ผู้ใดมพฤตกรรมเช่นเดยวกันนั้นอก การประเมนจ านวนค่าเสยหายเชงลงโทษจงต้องให้ความส าคัญกับ
ี
ึ
ิ
ี
พฤตกรรมของผู้กระท าละเมดเปนหลัก โดยพิจารณาว่าจะต้องก าหนดจ านวนค่าเสยหายเพียงใดจงจะท าให้
็
ิ
ี
ึ
ิ
ิ
ิ
ั
ผู้กระท าละเมดเข็ดหลาบ และไม่หวนกลับมากระท าละเมดเช่นเดมอก ส าหรบประเทศไทยได้เร่มรบหลัก
ิ
ี
ั
ิ
ิ
ิ
ค่าเสยหายเชงลงโทษมาบัญญัตไว้ในกฎหมายเฉพาะจ านวนหลายฉบับ อาท พระราชบัญญัตความลับทางการค้า
ี
ิ
ิ
่
ิ
ี
ี
่
ิ
ี
ั
พ.ศ. 2545 พระราชบัญญัตความรบผิดต่อความเสยหายทเกิดข้นจากสนค้าทไม่ปลอดภัย พ.ศ. 2551 แต่ก็ยังไม่
ึ
่
ิ
ิ
ิ
พบถงการบัญญัตเรองค่าเสยหายในเชงลงโทษเพือละเมดไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณชย์ของไทย
ึ
ิ
่
ี
ื
ี
ิ
2.7 หลักการเยียวยาความเสยหายทางจตใจ
ี
ุ
ี
ิ
ึ
้
ุ
ความเสยหายทางจตใจ หมายถง ความเศราโศกเสยใจ ความเจ็บปวด ทกข์ทรมานอย่างรนแรง
และยาวนาน รวมถงไม่สบายใจอย่างมาก ค าว่า “ค่าเสยหายทางจตใจ” ใช้กันในหลายรปแบบและความหมาย
ู
ึ
ิ
ี
ื
ี
ิ
ี
ิ
ิ
ี
ี
บางทใช้เรยกค่าเสยหายส าหรบความเสยหายอันมใช่ตัวเงนว่าเปนค่าเสยหายทางจตใจ หรอใช้เรยกลักษณะ
ี
ี
ั
็
ิ
ิ
ิ
ิ
ี
ิ
ิ
ี
็
ของความเสยหายอันมใช่ตัวเงนทั่ว ๆ ไป ว่าเปนความเสยหายทางจตใจ ศาสตราจารย์จตต ตงศภัทย์ ได้ให้
ิ
ี
ิ
่
ี
ี
่
ี
็
ื
ั
ื
็
ความเหนไว้ว่า ปญหาเรองความเสยหายทางจตใจมได้ในทางกฎหมายเพียงใดหรอไม่เปนทโต้เถยงกันมา
ู
ี
ี
ิ
นานแล้ว เพราะความเสยหายทางจตใจไม่มรปร่าง มองเหนไม่ได้อย่างความเสยหายทมรปร่างทางร่างกาย
่
ี
ี
ู
็
ี
็
ี
่
ี
ื
ี
ู
ั
ี
ิ
ี
ี
หรอทรพย์สน แต่ก็เปนทชัดแจ้งว่าความเสยหายไม่มรปร่างนั้นมได้และมได้อย่างแน่นอน อาจเสยใจจนตาย
618