Page 665 - รวมไฟล์วารสาร ปีที่ 8 ฉบับที่ 1
P. 665
15
ิ
ิ
ี
ี
่
่
ี
่
ุ
ี
ึ
จากกันได้ นอกจากน้ ค าพิพากษาของศาลทปรากฏ ก็มได้พิจารณาในเชงทลกลงไปว่า สาเหตทผู้กระท า
ความผิดกระท านั้นเพืออะไรดังเช่นประเทศเยอรมน ี
่
ิ
ิ
ี
ึ
็
ี
ดังนั้น ในทัศนะของผู้เขยนจงมความคดเหนว่า ค าว่า “เจตนาโดยทจรต” ของความผิดฐาน ลัก
ุ
ทรพย์ และฉ้อโกงควรตความทแตกต่างกันเช่นประเทศเยอรมน ก็จะสามารถลดปญหาการแบ่งแยกความผิด
่
ี
ี
ี
ั
ั
ั
ี
ี
ี
่
ทั้งสองฐานน้ได้ เช่น ความผิดฐานลักทรพย์นั้น ผู้กระท าความผิดต้องมเจตนาพิเศษเพือ “ความตั้งใจทจะเอา
่
ุ
ั
ึ
ุ
ั
ิ
ึ
ึ
ทรพย์นั้นไว้” ม่งพิจารณาถงตัวทรพย์เปนส าคัญโดยมได้ค านงถงคณค่าในทางเศรษฐกิจนั้นเลย เช่น ต้องการ
็
ั
เอาทรพย์นั้นไว้ใช้ประโยชน์เอง
่
ี
์
ึ
ุ
ส่วนความผิดฐานฉ้อโกงนั้น “ความตั้งใจทจะให้ได้มาซงประโยชนในทางทรพย์สน” ม่ง
ิ
ั
่
ิ
ั
ิ
ุ
ั
ึ
ี
ึ
ึ
ุ
พิจารณาถงการเพิ่มข้นของคณค่าของทรพย์สนในทางเศรษฐกิจ ทั้งน้ การเพิ่มข้นของคณค่าของทรพย์สน
ี
ิ
ั
่
ในทางเศรษฐกิจ ไม่ได้อยู่ทการเพิ่มข้นของจ านวนทรพย์สน หากแต่เปนการเพิ่มค่าของทรพย์สน เช่น
ึ
ิ
็
ั
ต้องการเอาทรพย์นั้นไว้เพือน าไปขายต่อ
ั
่
6. บทสรุปและขอเสนอแนะ
้
ั
จากข้อมลทได้ศกษาพบว่า ปญหาในการแบ่งแยกความผิดฐานลักทรพย์โดยวิธการใช้กลอบาย
ี
ุ
ั
ึ
ี
่
ู
กับความผิดฐานฉ้อโกง ทั้งในประเทศไทยและต่างประเทศ มแนวความคดไปในทางเดยวกัน กล่าวคอ หาก
ี
ื
ี
ิ
ื
เปนการหลอกเอาการครอบครอง หรอการยึดถอ การกระท านั้นเปนความผิดฐานลักทรพย์ แต่ถ้าหลอกเอา
ั
็
็
ื
ิ
กรรมสทธ์การกระท านั้นเปนความผิดฐานฉ้อโกง
็
ิ
ิ
ุ
ี
ั
็
แต่หากพิจารณาในทางความเปนจรงแล้ว ผู้กระท าความผิดนั้นมเพียงเจตนาต้องการม่งเอาทรพย์
ิ
ั
่
ึ
ี
่
ื
ึ
นั้นไปจากการครอบครองของผู้ทครอบครองเท่านั้น โดยมได้ค านงเลยว่าผู้ครอบครองทรพย์หรอ ผู้ยื่นให้ซง
่
ั
ื
ี
ิ
ทรพย์จะมกรรมสทธ์ ิ สทธครอบครองหรอการยึดถอ จงเปนเรองนอกเหนอเจตนาของผู้กระท าความผิด
ึ
ื
ื
ิ
ื
ิ
็
ดังนั้น การทความเหนในทางต าราและค าพิพากษาน าหลักในเรองการหลอกเอา “กรรมสทธ์ ิ” หรอ “การ
ี
ื
่
่
ิ
็
ื
็
็
็
ครอบครอง” มาใช้เปนหลักเกณฑ์ในพิจารณาการแบ่งแยกเปนล าดับแรกจงเหนว่าไม่น่าจะถกต้อง
ู
ึ
ู
้
ึ
ั
้
ดังนั้น เพือไม่ให้เกิดปญหาและความสับสน จงเหนควรสรางองค์ความรใหม่ให้เกิดความเข้าใจท ี่
็
่
ั
ื
่
ึ
่
ึ
่
ื่
ี่
ตรงกัน โดยน าหลักเรอง “การเอาไปซงทรพย์” ตามทฤษฎการเคลอนทของทรพย์ และ “การได้ไป ซง
ั
ี
ั
ื
ิ
ทรพย์สน” มาเปนหลักเกณฑ์ในการแบ่งแยกความผิดทั้งสองฐานน้ ประกอบกับการน าหลักเรอง “เจตนา
ี
่
็
พิเศษโดยทจรต” ตามแบบกฎหมายเยอรมันมาพิจารณาประกอบด้วย
ิ
ุ
้
ขอเสนอแนะ
ั
ี
1) ควรตความ “เจตนาพิเศษ” ในความผิดฐานลักทรพย์ กับความผิดฐานฉ้อโกงตามประมวล
ี
่
กฎหมายอาญาของประเทศไทย ให้มความหมายทแตกต่างกันตามแบบประมวลกฎหมายอาญาของประเทศ
ี
ี
ื
เยอรมน กล่าวคอ
ั
ความผิดฐานลักทรพย์ ผู้กระท าความผิดต้องมเจตนาพิเศษ คอ “ความตั้งใจทจะเอาทรพย์นั้นไว้”
ั
ื
ี
่
ี
646
