Page 661 - รวมไฟล์วารสาร ปีที่ 8 ฉบับที่ 1
P. 661
11
3.6 ทฤษฎีการพาทรพยเคลอนที่
ั
ื่
์
ื
็
ิ
ื
ั
ิ
ี
ทฤษฎน้เหนว่า ในการวินจฉัยว่าผู้กระท าได้เข้ายึดถอทรพย์แล้วหรอไม่ แต่เดมนั้นใช้หลัก “การ
ี
ิ
ั
ื่
ิ
ี่
ื
ั
พาทรพย์เคลอนท” แต่ในทางปฏบัต ศาลจะพิจารณาว่าในการลงมอกระท าความผิดจ าเลยได้พาทรพย์
่
ั
ื
ั
ั
ี
ื
่
ื
่
ี
่
ื
่
็
เคลอนทไปด้วยหรอไม่ ถ้าทรพย์เคลอนทเนองจากการพาทรพย์นั้นไปแล้ว ความผิดฐานลักทรพย์จะส าเรจ
ั
ี
ั
ี
่
ิ
ลง ณ เวลาทท าให้ทรพย์เคลอนท เหตทศาลส่วนใหญ่วินจฉัยไปตามทฤษฎน้ก็เพราะว่า การท าให้ทรพย์
ุ
ี
่
่
ื
่
ี
ี
ู
็
เคลอนทเปนการแสดงให้เหนว่า “การเอาไป” นั้น ส าเรจอย่างเปนรปธรรม
ี
็
ื
่
่
็
็
3.7 ทฤษฎีความสามารถในการควบคุมทรพย
์
ั
ี
ี
ุ
ั
ั
็
ทฤษฎน้ ีเหนว่า ถ้าผู้กระท าสามารควบคมทรพย์นั้นได้แล้ว แม้จะยังไม่มการพาทรพย์นั้น
เคลอนทไปเลยก็ตาม การแย่งการครอบครองก็ส าเรจลงแล้ว เพราะแสดงให้เหนว่าผู้กระท าได้เข้ายึดถอ
ี
่
็
ื
็
ื
่
ั
ิ
ั
ทรพย์นั้นแล้ว ผู้กระท าย่อมต้องรบผิดฐานลักทรพย์ส าเรจ มใช่ความผิดเพียงฐานพยายามลักทรพย์เท่านั้น
็
ั
ั
่
ี
ี
ในความผิดฐานฉ้อโกงองค์ประกอบภายนอกทส าคัญ คอ การท าให้เกิดความเสยหายในทาง
ื
ทรพย์สน (Vaermoegensschaden) โดยวิธการโอนทรพย์สน ในทางต าราเยอรมันได้แบ่งออกเปน
็
ั
ิ
ั
ิ
ี
ี
14
2 ทฤษฎ ดังน้ ี
3.8 ทฤษฎีวาดวยการกอใหเกิดความเสยหายแกตนเองโดยไมรูตัว
่
่
้
ี
่
่
้
้
ทฤษฎเหนว่า การจะเปนความผิดฐานฉ้อโกงตามประมวลกฎหมายอาญาเยอรมัน (German
็
็
ี
Criminal Code) มาตรา 263 ต้องเปนกรณทผู้ถกหลอกลวงได้ก่อให้เกิดความเสยหายแก่ตนเองโดยไม่รตัว
ู
้
ู
ี
็
ี
่
ี
็
ิ
ู
ั
ี
้
ื
ู
กล่าวคอ ผู้ถกหลอกจะต้องไม่รว่าการกระท าของตนเปนผลให้เกิดความเสยหายในทางทรพย์สน
่
็
3.9 ทฤษฎีวาดวยความเสยหายที่เปนการเฉพาะตัว
้
ี
ิ
ั
ทฤษฎน้เหนว่า ความเสยหายในทางทรพย์สนเปนไปตามบรรทัดฐานของเศรษฐกิจในทางภาวะ
ี
ี
ี
็
็
ื
่
ี
ี
ี
วิสัย กล่าวคอหากส่งทต้องเสยไปกับส่งทได้กลับมาคนมามราคาค่างวดทเท่ากันถอว่าไม่มความเสยหาย
ี
ื
ิ
่
ี
ี
ิ
่
ี
ื
ิ
ั
็
ั
ึ
่
ิ
ในทางทรพย์สน ซงเปนไปตาม “หลักว่าด้วยการตรวจสอบยอดรวมของทรพย์สน” เพราะจ านวนของ
ทรพย์สนทมคณค่าในทางการเงนไม่เปลยนแปลง ทั้งน้ความผิดฐานฉ้อโกงไม่ได้ค้มครองเสรภาพในการ
ี
ุ
ี
ุ
่
ี
่
ิ
ิ
ี
ั
ี
ั
จ าหน่ายจ่ายแจกทรพย์สน
ิ
์
ั
่
้
่
4. แนวทางในการแบงแยกความผิดฐานลักทรพยกับฉอโกง ตามกฎหมายตางประเทศ
ึ
ู
จากข้อมลทได้ศกษาพบว่า หลักเกณฑ์ในการแบ่งแยกความผิดฐานลักทรพย์ กับฉ้อโกง ทั้งใน
ั
ี่
ี
ประเทศระบบซวิลลอว์ เช่น ประเทศเยอรมน หรอประเทศระบบคอมมอนลอว์ เช่น ประเทศอังกฤษและ
ื
ี
ิ
ุ
14 สรสทธ์ ิ แสงวิโรจน์พัฒน์, “ความผิดฐานฉ้อโกงตามมาตรา 263 วรรคแรก ของประมวลกฎหมายอาญาเยอรมัน
ี
,” ดลพาห, เล่ม 3, ปท 52, น. 204 – 209. (กันยายน - ธันวาคม 2548).
ุ
ี่
642
