Page 660 - รวมไฟล์วารสาร ปีที่ 8 ฉบับที่ 1
P. 660

10

                                                                  ์
                                                                        ้
               3.   ทฤษฎีทางกฎหมายเกี่ยวกับความผิดฐานลักทรพยและฉอโกง
                                                               ั
                                                                                        ่
                                                                                                      ี
                                                                                            ั
                         ในความผิดฐานลักทรพย์ องค์ประกอบภายนอกทส าคัญ คอ การ “เอาไปซงทรพย์” โดยวิธแย่ง
                                                                                        ึ
                                                                   ี่
                                            ั
                                                                           ื
                                                                      ี
                                                                           10
                                                             ็
               การครอบครอง โดยในทางต าราเยอรมันได้แบ่งออกเปน 2 ทฤษฎ ได้แก่
                                          ์
                                       ั
                         3.1  ทฤษฎีตัวทรพย (Substanztheorie)
                               ี
                                                                             ิ
                                                                               ิ
                                                                                                    ่
                                                                                                    ี
                                                                ั
                                                      ี
                                                      ่
                                                                           ี
                                ี
                                  ็
                         ทฤษฎน้เหนว่า ผู้กระท าต้องการทจะพรากทรพย์ไปจากผู้มสทธอย่างถาวรและต้องการทจะเอา
                                                                                           ี
                                                                                        ุ
                         ็
                                                                   ั
                                                                                           ่
               ทรพย์ไว้เปนของตนเอง และการกระท าอันเปนการลักเอาทรพย์นั้น ผู้กระท าจะต้องม่งทตัวทรพย์ซงจ ากัด
                                                                                                ั
                                                                                                    ึ
                                                      ็
                                                                                                    ่
                  ั
                                           ุ
                                     ็
                                                                    ุ
                             ี
                                    ี
                       ั
                              ู
                                    ่
               เฉพาะทรพย์ทมรปร่างทเปนวัตถแห่งกรรมสทธ์และม่งเอาวัตถเช่นว่านั้นไป
                                                     ิ
                                                       ิ
                                                            ุ
                           ่
                           ี
                         3.2  ทฤษฎีคุณคาของตัวทรพย (Sachwerttheorie)
                                                   ์
                                       ่
                                                ั
                                               ี
                                                                       ั
                                  ็
                                                 ่
                                                                                             ็
                                                 ี
                                ี
                                                                                                       ั
                               ี
                         ทฤษฎน้เหนว่า แม้ในกรณทผู้กระท าจะไม่ได้เอาตัวทรพย์ไว้อย่างถาวร ก็ถอว่าเปนการเอาทรพย์
                                                                                        ื
                                                                                            ็
               ไว้แล้วได้ ถ้ากรณทคณค่าในทรพย์ (ในทางเศรษฐกิจ) ถกท าให้หมดไปอย่างถาวรและ (เปนเพียงชั่วคราว)
                                                               ู
                               ี
                                ี
                                ่
                                          ั
                                 ุ
                             ู
                                                                                                      ุ
                                                                  ื
                                                                                        ี
                          ั
                 ุ
                                                                                      ี
               คณค่าในทรพย์ถกเอาไว้ในความครอบครองของผู้กระท า หรออาจกล่าวได้ว่า ทฤษฎน้เหนว่าผู้กระท าม่งเอา
                                                                                          ็
                        ์
                                      ิ
                                                       ิ
               ประโยชนอันพึงมตามปกตโดยตรงจากทรพย์สน ก็เปนความผิดแล้ว
                               ี
                                                                        11
                                                   ั
                                                            ็
                         ในทางต าราของฝร่งเศส องค์ประกอบภายนอกของความผิดฐานลักทรพย์ทส าคัญ ได้แก่ “การ
                                                                                          ี
                                                                                          ่
                                          ั
                                                                                      ั
                                                                          12
                                                                ็
                                                                         ี
                           ี
               เอาไป” เช่นเดยวกันกับเยอรมัน โดยสามารถแบ่งออกได้เปน 3 ทฤษฎ  ดังน้  ี
                         3.3  ทฤษฎีการสมผัส (théorie de la contrectation)
                                       ั
                                                                                                ็
                                                               ั
                                                                                             ื
                                            ็
                                   ็
                                ี
                               ี
                         ทฤษฎน้เหนว่า การเปนความผิดฐานลักทรพย์นั้นเพียงแค่การได้จับสัมผัสก็ถอเปนความผิด
                   ็
               ส าเรจแล้ว
                                      ้
                         3.4  ทฤษฎีพาพนไป (théorie de la lablation)
                                  ็
                                                                        ี
                                                                                    ี
                                                                                    ่
                         ทฤษฎน้เหนว่า การเปนความผิดฐานลักทรพย์นั้น ต้องมการพาทรพย์ทตั้งอยู่นั้นไปและพาพ้นไป
                                ี
                               ี
                                                                                ั
                                                             ั
                                           ็
                    ่
                            ึ
                              ็
                    ี
               จากทนั้นแล้วจงเปนความผิด
                                         ื
                         3.5  ทฤษฎีการยึดถอ (théorie de l’apprehension)
                                                                                                       ั
                               ี
                                                                                         ื
                         ทฤษฎน้เหนว่า การเปนความผิดฐานลักทรพย์นั้น ผู้กระท าต้องได้การยึดถอและควบคมทรพย์
                                   ็
                                ี
                                                              ั
                                                                                                   ุ
                                            ็
                                                          ่
                                                     ่
                                                          ี
                          ็
                                                     ื
               นั้นแล้วจงเปนความผิด แม้ทรพย์นั้นยังไม่เคลอนทเลยก็ตาม
                                        ั
                       ึ
                                                                                                      ื
                         ส่วนในทางต าราของไทย การวินจฉัยว่าการกระท าความผิดฐานลักทรพย์ส าเรจลงหรอไม่
                                                                                               ็
                                                       ิ
                                                                                        ั
                                                                               ็
                                                                                        13
                                                        ื
                                                                                              ี
                                                                                        ี
               พิจารณาว่า ผู้กระท าได้เข้ายึดถอทรพย์นั้นแล้วหรอไม่ สามารถแบ่งแยกได้เปน 2 ทฤษฎ  ดังน้
                                         ื
                                             ั

                       10  George P. Fletcher, Rethinking Criminal Law, 2ed. (Boston : Little, Brown and Company Limited, 1978), p.
               42.
                       11  สรสทธ์ ิ แสงวิโรจน์พัฒน์, “ความผิดฐานลักทรพย์ตามประมวลกฎหมายอาญาเยอรมัน,” ดลพาห, เล่ม 2,   ปท  ี่
                            ิ
                                                           ั
                         ุ
                                                                                                        ี
                                                                                           ุ
               56, น. 176. (มถุนายน 2552).
                          ิ
                                                     ั
                                                                  ิ
                                         ี
                           ี
                                                                                 ี่
                       12  วาร วิชยานนท์, “การตความกฎหมายฝร่งเศส,” วารสารนตศาสตร, เล่ม 3, ปท 2, น. 133. (ธันวาคม 2531).
                                                                               ี
                                                                        ์
                                                                   ิ
                       13
                                             ้
                         คณพล จันทน์หอม, อางแลว เชิงอรรถที่ 4, น. 51.
                                         ้
                                                           641
   655   656   657   658   659   660   661   662   663   664   665