Page 777 - รวมไฟล์วารสาร ปีที่ 8 ฉบับที่ 1

6
ี
่
ั
่
ื
ั
ื
็
ได้รบบาดเจ็บหรอเจ็บปวยจากการท างาน นายจ้างต้องให้การรกษาทจ าเปนโดยการออกค่าใช้จ่าย หรอ
ึ
ั
ุ
ี
ิ
ั
ั
่
็
รบผิดชอบค่าใช้จ่ายส าหรบการรกษาพยาบาลเท่าทจ าเปน โดยคณสมบัตน้จงท าให้ระบบการประกันการ
ี
ุ
ี
ุ
ุ
ี
ุ
ชดเชยอบัตเหตของคนงานนั้นมความแตกต่างจากระบบการประกันสขภาพทั่วไปทมจดม่งหมายในการ
่
ิ
ี
ุ
่
ช่วยเหลอซงกันและกัน
ื
ึ
ุ
ภายใต้ระบบการประกันการชดเชยอบัตเหตของคนงานนั้น กรณทคนงานได้รบบาดเจ็บจากการ
ุ
ั
ี่
ี
ิ
่
ี
่
ิ
่
ื
่
ื
ื
ท างานหรอเจ็บปวย รวมทั้งการเดนทางอันเนองมาจากกิจกรรมทเกียวข้องกับการท างานให้นายจ้างหรอตาย
่
ู
ี่
ั
่
ี
ื
ื
ู
อันเนองมาจากการทจ้างของนายจ้างโดยผลประโยชนจะถกจ่ายให้แก่ลกจ้าง หรอครอบครวทสญเสยไปของ
ี
์
ู
ลกจ้าง เช่น ผลประโยชน์ชดเชยทางด้านการแพทย์, การชดเชยกรณขาดรายได้จากการประกอบการงานได้
ู
ี
ั
่
็
เปนการชั่วคราว, เงนบ านาญชดเชยความพิการ เปนต้น โดยระบบดังกล่าวเปนระบบทครอบคลมส าหรบ
ุ
ี
็
ิ
็
3
ุ
ื
ี่
็
ลูกจ้างโดยมจดม่งหมายสนับสนนผู้ทประสบภัยให้สามารถกลับคนส่สังคมได้อย่างเปนปกต
ิ
ี
ู
ุ
ุ
หากมการใช้จ่ายเงนทเทยบเท่ากับเงนทดแทนอบัตเหตภายใต้กฎหมายน้ อาท ตามกฎหมาย
ุ
ิ
ี
ิ
ุ
ิ
ิ
ี
่
ี
ี
ุ
ุ
ประกันทดแทนอบัตเหตของคนงาน หรอภายใต้กฎหมายอนตามทระบไว้ในกฎกระทรวงสาธารณสข
ื
ุ
ิ
ี่
ุ
ื่
ิ
ิ
ี
ุ
ุ
ิ
่
แรงงาน หรอสวัสดการ ส าหรบเรองทเกียวกับเงนทดแทนอบัตเหตภายใต้บทบัญญัตของกฎหมายน้ นายจ้าง
่
ื
ั
ี
่
ิ
ื
ั
ิ
ไม่ต้องรบผิดชอบการจ่ายเงนทดแทนภายใต้กฎหมายน้
ี
ั
ข) สาธารณรฐสงคมนยมเวียดนาม
ั
ิ
่
่
ิ
ี
สาธารณรฐสังคมนยมเวียดนามมกฎหมายสงสดเกียวกับแรงงานผ่านการพิจารณาจากศาลเมอ
ุ
ื
ั
ู
ิ
ุ
ี่
ี่
วันท 23 มถนายน ค.ศ. 1994 (พ.ศ. 2547) และประกาศใช้เมอวันท 1 มกราคม ค.ศ. 1995 (พ.ศ. 2548)
ื่
ี
ิ
ี
่
ิ
ประกอบด้วยหัวข้อและกรอบของการท าข้อตกลงเกียวกับแรงงาน ประเพณและวิธปฏบัตของการจ้าง
ี
ิ
็
ี
ี่
แรงงานทเปนหญง และประเพณ วิธการ ข้อบังคับ ของเวลาการท างานและเวลาพัก โดยมสาระส าคัญ ดังน้ ี
ี
(1) ข้อก าหนดทั่วไปของ Labour Code 2012 (พ.ศ. 2555) ได้ก ากับดแลในเรองของมาตรฐาน
ู
ื
่
ู
ิ
ั
ี่
ิ
ู
แรงงาน สทธหน้าท และความรบผิดชอบของลกจ้าง นายจ้าง, องค์กรตัวแทนของลกจ้าง, องค์กรตัวแทนของ
ี
์
์
่
ื
นายจ้างในด้านของแรงงานสัมพันธและความสัมพันธอนๆทเกียวข้องโดยตรงกับแรงงานสัมพันธและการ
์
่
่
ั
จัดการแรงงานของรฐ
ิ
ั
(2) การก าหนดชั่วโมงการท างานของกฎหมายค้มครองแรงงานของสาธารณรฐสังคมนยม
ุ
ึ
เวียดนาม ได้ก าหนดให้เวลาการท างานปกตไม่ควรเกิน 8 ชั่วโมงต่อวัน หรอ 48 ชั่วโมงต่อสัปดาห ซงได้ให้
์
ื
ิ
่
ื
ี
็
สทธนายจ้างในการก าหนดชั่วโมงการท างานเปนรายชั่วโมง รายวัน หรอรายสัปดาหโดยควรจัดให้มการ
ิ
์
ิ
์
ุ
ี
ท างานไม่ควรเกิน 10 ชั่วโมง และไม่ควรเกิน 48 ชั่วโมงต่อสัปดาห โดยรฐบาลได้มนโยบายสนับสนนให้
ั
นายจ้างก าหนดเวลาท างานของลกจ้างให้ท างานได้ 40 ชั่วโมงต่อสัปดาห ์
ู

3 Masami ISHII and Naoki HAYASHI, (2010).“Workers’ Accident Compensation Insurance and Compulsory
Automobile Liability Insurance in Japanese Public Medical Insurance System” Page 268.
758