Page 786 - รวมไฟล์วารสาร ปีที่ 8 ฉบับที่ 1
P. 786
15
่
ิ
นายจ้างจ่ายค่าตอบแทนเปนเงนเท่ากับอัตราค่าจ้างต่อชั่วโมงในวันท างานตามจ านวนชั่วโมงทท า เว้นแต่
็
ี
ู
ื
นายจ้างตกลงจ่ายค่าล่วงเวลาหรอค่าล่วงเวลาในวันหยุดให้แก่ลกจ้าง
3.สรุปปญหาและวิเคราะหปญหา
์
ั
ั
์
ื
จากเน้อหาข้างต้นสามารถสรปปญหาและวิเคราะหปญหาได้ดังน้ ี
ั
ั
ุ
3.1) ปญหาเกี่ยวกับการก าหนดระยะเวลาในการท างานปกติ การท างานลวงเวลา
่
ั
ิ
ี
ตามกฎกระทรวงฉบับท 12 (พ.ศ. 2541) ยังไม่ได้มการก าหนดค านยามของค าว่า “เวลาท างาน”
ี่
่
่
ิ
ื
่
ี
่
ไว้อย่างชัดเจนเพือทจะก าหนดเรองเวลาเร่มต้นและเวลาส้นสดการท างานทยังขาดความแน่นอนในการให้ค า
ี
ุ
ิ
ู
่
จ ากัดความและประเดนในเรองของการท างานล่วงเวลาซงตามกฎหมายนายจ้างไม่สามารถให้ลกจ้างท างาน
ึ
ื
่
็
ั
ี
่
ี
ี
ิ
่
ู
็
ึ
ล่วงเวลาได้ เว้นแต่ได้รบความยินยอมจากลกจ้างซงในความเปนจรงด้วยอ านาจต่อรองทเสยเปรยบของ
่
ิ
็
ลกจ้างจงท าให้เปนการยากทจะเรยกรองให้นายจ้างปฏบัตตามทกฎหมายได้ก าหนดไว้ได้โดยนายจ้าง
ี
ึ
้
ี
ู
ิ
่
ี
ี
ี
่
่
ี
่
ี
ื
บางส่วนน าการก าหนดค่าเทยวหรอเบ้ยขยันมาเพือทเลยงการจ่ายหรอคดค านวนค่าท างานล่วงเวลาทถกต้อง
่
่
ี
ู
ื
ิ
ั
ึ
ื
ตามกฎหมมายซงลกจ้างต้องท างานล่วงเวลาโดยไม่ได้รบความเปนธรรมในเรองการรบค่าจ้างล่วง ซงเมอ
ื่
็
่
ั
่
่
ึ
ู
พิจารณาจากสภาพการท างานของลกจ้างในกิจการขนส่งทางบกภาคเอกชนนั้นต้องอยู่บนท้องถนน
ู
ู
ี
็
ตลอดเวลา หรอบ้างประเภทของรปแบบการขนส่งทางบกมความจ าเปนทลกจ้างจะต้องเดนทางข้ามจังหวัด
ื
ิ
่
ี
ู
ู
็
่
ื
ู
ี่
ื
ู
ี่
เปนระยะทางไกลๆโดยทลกจ้างจ าเปนทจะต้องรอขนของลงจากรถ หรอลกจ้างยังต้องท าการขนส่งต่อเนอง
็
็
ิ
อกโดยมได้หยุดภายหลังจากเสรจจากงานก่อนนั้น จงท าให้เปนการยากทจะก าหนดการท างานเวลาปกต ิ
ึ
ี
็
ี
่
และการท างานล่วงเวลาได้
่
3.2) ปญหาเกียวกับการก าหนดเวลาพักของลูกจางในกิจการขนสงทางบกภาคเอกชน
่
ั
้
ิ
ตามพระราชบัญญัตค้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 ได้ก าหนดให้นายจ้างให้สทธลกจ้างได้พักอย่าง
ิ
ู
ุ
ิ
่
น้อย 1 ชั่วโมงหลังจากทได้ท างานตดต่อกันมาแล้วไม่เกิน 5 ชั่วโมง ประกอบกับกฎกระทรวงฉบับท 12
ี
ี
่
ิ
(พ.ศ. 2541) ทได้ก าหนดให้นายจ้างจัดให้ลกจ้างซงมหน้าทขับขยานพาหนะทท าการขนส่งมเวลาพัก
่
ู
ี
ี
่
ี
่
ี
ึ
่
ี
่
ี
ิ
ู
ี
่
ตดต่อกันไม่น้อยกว่า 1 ชั่วโมง หลังจากลกจ้างดังกล่าวขับขพาหนะนั้นมาแล้วไม่เกิน 4 ชั่วโมง และ
ึ
ู
่
ี
พระราชบัญญัตการขนส่งทางบก (ฉบับท 8) พ.ศ. 2542 มาตรา 103 ทวิ ทก าหนดให้ลกจ้างซงมใบอนญาต
ิ
ุ
ี่
่
ี
็
ิ
ุ
็
เปนผู้ขับรถนั้นห้ามมให้บคคลดังกล่าวขับรถตดต่อกันเกินกว่า 4 ชั่วโมง และให้ผู้ได้รบอนญาตเปนผู้ขับรถ
ุ
ิ
ั
ึ
็
ดังกล่าวพักเปนตดต่อเวลาไม่น้อยครงชั่วโมง และให้ปฏบัตหน้าทต่อไปอกไม่เกิน 4 ชั่วโมง ซงการ
ิ
ึ
่
ิ
ิ
่
ี
ี
่
ก าหนดเวลาพักทางกฎหมายตามกฎกระทรวงฉบับท 12 (พ.ศ. 2541) นั้นไม่มความสอดคล้องกันกับ
ี
ี
่
่
ี
พระราชบัญญัตการขนส่งทางบก พ.ศ. 2542 ทเปนการแบ่งเวลาการพักอย่างมระบบหรอการแบ่งซอยเวลา
ิ
ี
ื
็
767
