Page 790 - รวมไฟล์วารสาร ปีที่ 8 ฉบับที่ 1
P. 790

่
                                          ื
                                          ่
                                     ี
                         คดีแพงทเกยวเนองกบคดีอาญาตาม มาตรา 46:  ศึกษากรณีศาลมีคําพิพากษา
                                              ั
                                ่
                                   ี
                                   ่
                                                     ้
                                                 ้
                                                                         ์
                                                                                     ั
                                                                                         ่
                               คดีสวนอาญายกฟองดวยเหตุ ยกประโยชนแหงขอสงสยแกจําเลย
                                                                            ่
                                                                               ้
                                   ่
                                                                                                        1
                                                                                      พิมพิมล วรรธนะหทย
                                                                                                       ั
                                                                                                        2
                                                                                    ดร.กรรภิรมย โกมลารชุน
                                                                                               ์
                           ่
                    บทคัดยอ
                                                           ่
                             ในการพจารณาพพากษาคดแพ่งทเกียวเนองกับคดอาญา ประมวลกฎหมายวธพจารณาความ
                                                                                            ิ
                                    ิ
                                                                      ี
                                                               ่
                                                         ่
                                                    ี
                                                                                             ี
                                                         ี
                                           ิ
                                                               ื
                                                                                              ิ
                                                        ี
                                                                                       ี
                                                                                       ่
                                               ิ
                                      ิ
                                                                                  ิ
                                                                         ื
                                                                                                   ิ
                    อาญามาตรา 46 บัญญัตว่า ในการพพากษาคดส่วนแพ่ง ศาลจําต้องถอข้อเท็จจรงตามทปรากฏในคําพพากษา
                                      ่
                                                                     ี
                                      ื
                                                                           ่
                                                        ิ
                      ี
                                                                     ่
                    คดส่วนอาญา ทั้งน้ เพอช่วยให้การพจารณาพพากษาคดแพ่งทเกี่ยวเนืองกับคดีอาญาสามารถดําเนินคดีไป
                                                                 ี
                                   ี
                                                 ิ
                                                                        ิ
                                          ็
                             ็
                                                                                     ื
                    อย่างรวดเรวและเกิดความเปนธรรมแก่ผู้เสยหาย แต่ตามแนวคําพพากษาศาลฎกาถอหลักในเรองดังกล่าวว่า
                                                                                              ื
                                                                                  ี
                                                      ี
                                                                                              ่
                                                           ั
                                                                                                      ั
                                                                                  ื
                                                                                               ้
                                                                                     ิ
                    หากศาลในคดอาญาพพากษาลงโทษจําเลยโดยฟงว่าจําเลยกระทําความผิดหรอพพากษายกฟองโดยฟงว่า
                               ี
                                      ิ
                    พยานหลักฐานของโจทก์ยังไม่เพียงพอ ฟงไม่ได้ว่าจําเลยกระทําความผิด การพิพากษา คดีส่วนแพ่งก็ต้องฟัง
                                                    ั
                                                                                                    ี
                                                                                 ็
                                                               ็
                    ข้อเท็จจรงไปตามคําพพากษาคดส่วนอาญาว่า จําเลยเปนผู้กระทําความผิด เปนผู้กระทําละเมดต่อผู้เสยหาย
                                                                                             ิ
                                              ี
                                      ิ
                           ิ
                                                                   ี
                    หรอจําเลยไม่ได้กระทําความผิด ไม่ได้กระทําละเมดต่อผู้เสยหาย แต่ในกรณีทีศาลในคดีอาญาพิพากษายก
                                                            ิ
                      ื
                                                                                  ่
                                                                                            ิ
                    ฟองโดยฟงว่าพยานหลักฐานของโจทก์มความสงสัยตามสมควรว่า จําเลยกระทําความผดหรอไม่ ให้ยก
                            ั
                     ้
                                                                                               ื
                                                     ี
                                                                   ิ
                                                                      ิ
                    ประโยชน์แห่งความสงสยให้จําเลย ตามประมวลกฎหมายวธพจารณาความอาญามาตรา 227 วรรคสองนั้น
                                                                    ี
                                        ั
                                                                    ี
                                     ี
                                           ี
                    แนวคําพพากษาศาลฎกายังมความไม่แน่นอน คดแพ่งบางคดก็นําประมวลกฎหมายวธพิจารณาความอาญา
                                                           ี
                           ิ
                                                                                       ิ
                                                                                         ี
                    มาตรา 46 มาใช้ โดยถือว่าจําเลยไม่ได้กระทําความผิด ไม่ได้กระทําละเมิดต่อผู้เสียหาย แต่คดีแพ่งบางคดีก็
                                         ี
                                                                                      ี
                                                                          ื
                    ไม่นําประมวลกฎหมายวิธพจารณาความอาญามาตรา 46 มาใช้ โดยถอว่าศาลในคดอาญายังไม่ได้วินจฉัยว่า
                                                                                                   ิ
                                          ิ
                    จําเลยเปนผู้กระทําความผิดหรอไม่ ศาลในคดีแพ่งสามารถฟังข้อเท็จจริงใหม่ได้ ทําให้เกิดความสับสนในหมู่
                                           ื
                          ็
                                                                      ่
                                                        ึ
                                                                      ื
                                   ึ
                                                       ี
                                                              ุ
                    นักกฏหมายและผู้ศกษากฎหมาย บทความน้จงมวัตถประสงค์เพอนําเสนอแนวทางการนําประมวลกฎหมาย
                                                          ี
                                                                     ่
                       ิ
                                                                   ี
                                                                                             ่
                                                                   ่
                                                                                             ี
                                                                                                ี
                                                                                 ี
                      ี
                                                                         ่
                                                                                            ี
                    วิธพจารณาความอาญามาตรา 46 มาใช้บังคับแก่คดแพ่งทเกียวเนองกับคดอาญาในกรณทคดส่วนอาญา
                                                              ี
                                                                         ื
                    พิพากษายกฟ้องเพราะเหตุยกประโยชน์แห่งความสงสัยให้จําเลย โดยบัญญัติให้คดีอาญาทีศาลยกฟ้องเพราะ
                                                                                           ่
                       ุ
                    เหตยกประโยชน์แห่งความสงสัยนั้นให้จําเลย ตามประมวลกฎหมายวิธพจารณาความอาญา มาตรา 227 วรรค
                                                                           ี
                                                                             ิ
                                   ่
                    สองนั้น ไม่ผูกพันทจะต้องนํามาตรา 46 มาใช้ โดยในคดส่วนแพ่งให้ผู้เสยหายนําพยานหลักฐานมาสืบว่าจําเลย
                                   ี
                                                               ี
                                                                           ี
                    กระทําความผิดและชดใช้ค่าสนไหมทดแทนได้ เพอให้เกิดความชัดเจนและอํานวยความยุตธรรมให้แก่สังคม
                                                           ื
                                           ิ
                                                                                           ิ
                                                           ่
                    ได้มากทสด
                           ี
                            ุ
                           ่



                                               ิ
                                                ิ
                                                     ์
                        ึ
                    1  นักศกษาหลักสตรมหาบัณฑต สาขานตศาสตร คณะนตศาสตรปรดพนมยงค์ มหาวิทยาลัยธรกิจบัณฑตย์
                                        ิ
                               ู
                                                                   ี
                                                                  ี
                                                                                          ิ
                                                                                   ุ
                                                                ์
                                                           ิ
                                                          ิ
                      ่
                    2  ทปรกษาวิทยานพนธหลัก
                      ี
                                ิ
                                   ์
                        ึ
                                                             771
   785   786   787   788   789   790   791   792   793   794   795