Page 171 - เอกสารคำสอน ประเด็นคัดสรรทางการศึกษา
P. 171

หลักการของการพัฒนาที่ยั่งยืน   องค์ประกอบของการพัฒนาที่ยั่งยืน

 หลักการของการพัฒนาที่ยั่งยืน (Sustainable Development) ประกอบด้วย หลักการ  การพัฒนาที่ยั่งยืน คือ การพัฒนาที่เน้นให้มนุษย์คำนึงถึงขีดจำกัดของ
 และแนวคิดที่สำคัญ 2 ประการ คือ 1) แนวคิดเรื่อง “ความต้องการ” เป็นความต้องการพื้นฐาน  ทรัพยากรธรรมชาติบนโลก และให้มีการดำเนินการพัฒนาควบคู่ไปกับการอนุรักษ์และฟื้นฟ ู

 ที่จำเป็นในกลุ่มคนยากจนของโลก ซึ่งควรได้รับความช่วยเหลือเป็นอันดับแรก 2) ความคิดเรือง   ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม โดยให้เป็นการพัฒนาที่ตอบสนองความต้องการของคน
 ่
 “ขีดจำกัด” ที่ขึ้นอยู่กับความสามารถของสิ่งแวดล้อม เนื่องจากการถูกเอารัดเอาเปรียบโดย  ทั้งในยุคปัจจุบันและยุคต่อ ๆ ไปอย่างเท่าเทียมกัน (กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและ

                                                                                                    ุ
 เทคโนโลยีและสถาบันสังคม ซึ่งมุ่งหวังเพื่อสนองตอบความต้องการของคนรุ่นปัจจุบันและ  สิ่งแวดล้อม, 2556, น. 12) และหลักการสำคัญของการพัฒนาที่ยั่งยืน คือ การสร้างสมดล
 อนาคต ดังนั้น การพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของทุกประเทศ ต้องได้รับการพิจารณาตาม  ระหว่าง 3 มิติของการพัฒนา มีดังนี้

 แนวความคิดหลักของความยั่งยืน (พระมหาสุพร รกฺขิตธมฺโม, 2561, น. 19-20)   1. มิติการพัฒนาเศรษฐกิจที่ย่งยืน ซึ่งเป็นการพัฒนาเศรษฐกิจให้เจริญเติบโตอย่างมี
                                                      ั
 การพัฒนาที่ยั่งยืนจึงต้องสนองความต้องการพื้นฐานของทุกคนรวมถึงโอกาสความ  คุณภาพ กระจายรายได้ให้เอื้อประโยชน์ต่อคนส่วนใหญ่ในสังคม โดยเฉพาะคนที่มีรายได้ต่ำ
 ต้องการเพื่อให้มีชีวิตดีขึ้น แต่สิ่งเหล่านี้ขึ้นอยู่กับเงื่อนไขของมาตรฐานการบริโภคซึ่งทุก ๆ คน   2. มิติการพัฒนาสังคมที่ยั่งยืน ซึ่งเป็นการพัฒนาคนให้มีความรู้ มีสมรรถนะและมี

 ควรมีโอกาสรับร่วมกัน ภายใต้ขอบเขตความเป็นไปได้ของระบบนิเวศ และเป็นไปตามทิศทาง  ผลิตภาพสูงขึ้น ส่งเสริมให้เกิดสังคมที่มีคุณภาพ และเป็นสังคมแห่งการเรียนรู้

 เชิงนโยบายเพื่อนำไปสู่การพัฒนาที่ยั่งยืน (พฤทธิ์ ศิริบรรณพทักษ์, 2553) ตามประเด็นที ่  3. มิติการพัฒนาสิ่งแวดล้อมที่ยั่งยืน ซึ่งเป็นการใช้ทรัพยากรธรรมชาติในปริมาณที ่
 สำคัญดังนี้ 1) ประชากรและการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ 2) ความมั่นคงด้านอาหาร 3) ชาติ  ระบบนิเวศสามารถฟื้นตัวกลับสู่สภาพเดิมได้ การปล่อยมลพิษออกสู่สิ่งแวดล้อมในระดับที ่

 พันธุ์และระบบนิเวศ 4) พลังงาน 5) อุตสาหกรรมที่ผลิตมาก แต่ลงทุนน้อย และ 6) การท้าทาย  ระบบนิเวศสามารถดูดซับและทำลายมลพิษนั้นได้ โดยให้สามารถผลิตมาทดแทนทรัพยากร

                                                                                                     ั
 ความเป็นเมือง ดังนั้น จึงกล่าวได้ว่าการที่จะสามารถสนองตอบความต้องการของมนุษย์และ  ประเภทที่ใช้แล้วหมดไปได้ ซึ่งสอดคล้องกับพระราชดำรัสของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หว
 บรรลุถึงศักยภาพของการเจริญเติบโตได้ จะเกี่ยวข้องกบสองเรื่อง (ดลพัฒน์ ยศธร, 2542, น.   รัชกาลที่ 9 ที่รัฐบาลได้อัญเชิญมาเป็นกรอบทิศทางการพัฒนาและบริหารประเทศ ตั้งแต่ปี
 ั
 37) ดังนี้ 1) การเพิ่มขีดความสามารถในการผลิต ขณะเดียวกันต้องเพิ่มโอกาสของความเท่า  พ.ศ. 2545 จนถึงปัจจุบัน โดยให้ความสำคัญกับการพัฒนาที่สมดุล ทั้งด้านวัตถุ สังคม

 ั
                                   ั
 เทียมกันสำหรับทุกคนด้วย (ความเท่าเทียม) 2) การพัฒนาที่ยั่งยืนจะเกิดขึ้นได้เกี่ยวข้องกบ  สิ่งแวดล้อม และวฒนธรรม เพื่อให้ประเทศรอดพ้นจากวิกฤต สามารถดำรงอยู่ได้อย่างมั่นคง
 สภาวะการเพิ่มจำนวนประชากรที่สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงความสามารถในการผลิตของ  และนำไปสู่การพัฒนาที่มีคุณภาพและยั่งยืน (ปรียานุช พิบูลสราวุธ, 2552, น. 94)
 ระบบนิเวศ (ความสมดุล) สอดคล้องกับพระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตฺโต) (2544, น. 238) ที่ได้     การพัฒนาที่ยั่งยืน มี 2 แนวคิด กล่าวคือ แนวคิดที่หนึ่งเป็นแนวคิดของสมัชชาโลกว่า

 กล่าวว่า หลักการเรื่องการพัฒนาที่ยั่งยืน (Sustainable Development) แนวพุทธ คือ การ  ด้วยสิ่งแวดล้อมและการพัฒนา (WCED) ได้ให้ความสำคัญกับสิ่งแวดล้อมเป็นหลัก เนื่องจาก

 พัฒนามนุษย์ ตามหลักการทางพระพุทธศาสนา ด้วยการพัฒนาระบบการดำเนินชีวิตทั้งสาม  การพัฒนาที่ผ่านมามุ่งเน้นการพัฒนาเศรษฐกิจ ส่งผลกระทบต่อการทำลายสิ่งแวดล้อมทาง
 ด้านให้เป็นการพัฒนาเต็มทั้งคนก่อน จึงจะเป็นการพัฒนาที่ได้ผล คือ ระบบแห่งไตรสิกขา   ธรรมชาติ เป็นการพัฒนาที่ไม่สมดุล ดังนั้นหลักการพัฒนาแบบใหมจะต้องทำให้เกิดความ
                                                                                 ่
 ได้แก ศีล สมาธิ ปัญญา โดยเน้นเฉพาะประเด็นที่พึงพัฒนาเป็นสำคัญในด้านพฤติกรรม เป็น  สมดุลระหว่างเศรษฐกิจและสิ่งแวดล้อม (OLSP, 1996) และแนวคิดที่สองเป็นของยูเนสโก
 ่
 ช่องทางให้เกิดการพัฒนาต่อเนื่องไปถึงการพัฒนาด้านจิตใจและด้านปัญญาได้ดีด้วย    (UNESCO) ที่จัดให้มีทศวรรษโลกเพื่อการพัฒนาเชิงนวัตกรรม (World Decade for Cultural
                                                                                                 ่
                                                                                                 ุ
                                                   ั
 ั
 ั
 ้
 สรุปได้ว่า หลักการของการพฒนาที่ย่งยืน เป็นการคำนึงถึงผลกระทบที่จะเกิดขึนกับ  Development) โดยให้ความสำคัญกบวัฒนธรรมเป็นหลัก เนื่องจากการพัฒนาที่ผ่านมามงเน้น
 คนในปัจจุบันและอนาคตจากสิ่งที่กระทำขึ้นในปัจจุบัน ทั้งประโยชน์และโทษที่จะได้รับ มนุษย ์  การพัฒนาความเจริญทางวัตถุจนละเลยคุณค่าของความเป็นมนุษย์และวัฒนธรรม ดังนั้น
 จึงควรพัฒนาจิต ในการหาความสุขที่เป็นอิสระ มีคุณธรรม มีปัญญา มีความรู้เข้าใจโลกและ  หลักการพัฒนาแบบใหม่จะต้องทำให้เกิดความสมดุลระหว่างเศรษฐกิจและวัฒนธรรม (พฤทธิ์
 ชีวิตตามความเป็นจริงของธรรมชาติ เป็นผู้ที่เอื้อเฟื้อเกื้อกูลต่อสังคมมนุษย์และธรรมชาติ  ศิริบรรณพทักษ์, 2553, น. 32) ซึ่งการพัฒนาที่ยั่งยืนจะต้องเป็นการพัฒนาที่ทำให้เกิดความ
 สิ่งแวดล้อมไม่ให้แสดงพฤติกรรมที่ไม่พึงประสงค์ ถึงจะบรรลุจุดหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน   สมดุลทางเศรษฐกิจ สังคมและสิ่งแวดล้อม ดังภาพ 2



 เอกสารคำสอน รายวิชา 161423 ประเด็นคัดสรรทางการศึกษา 3(3-0-6)  เรียบเรียงโดย ผศ.ดร.รักษิต สุทธิพงษ์    หน้า 142   เอกสารคำสอน รายวิชา 161423 ประเด็นคัดสรรทางการศึกษา 3(3-0-6)  เรียบเรียงโดย ผศ.ดร.รักษิต สุทธิพงษ์    หน้า 143
                                        ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.รักษต สทธิพงษ | เอกสารค�าสอน ประเด็นคัดสรรทางการศกษา    143

                                                                                                   ึ
                                                                     ์
                                                               ุ
                                                            ิ
   166   167   168   169   170   171   172   173   174   175   176