Page 122 - รายวิชาภาษาไทย(พท31001)

122 | ห น า

ใชไปนอกจากนี้ยังมีคําอีกพวกที่เรียกวา คําแสลง เปนคําที่มีอายุในการใชสั้นๆ จะนิยมใชเฉพาะวัยเฉพาะ


คนในแตละยุคสมัย เมื่อหมดสมัย หมดวัยนั้น คําเหลานี้ก็เลิกใชไป เชน กิ๊ก จาบ



ตัวอยางคําแสลง เชน กระจอก กิ๊กกอก เจาะแจะ ซา เวอ จาบ ฯลฯ

ลักษณะเดนของภาษาไทย

1. ภาษาไทยมีตัวอักษรเปนของตนเอง
ั้
ั
เปนที่ทราบวาภาษาไทยมีตวอักษรมาตงแตครั้งกรุงสุโขทัยแลว ววฒนาการตามความ
ิ
ั
เหมาะสมมาเรื่อยๆ จนถึงปจจุบัน โดยแบงเปน 3 ลักษณะ คือ
1. เสียงแท มี 24 เสียง ใชรูปสระ 32 รูป
2. เสียงแปรมี 21 เสียง ใชรูปพยัญชนะ 44 ตัว


ี
3. เสียงดนตรหรือวรรณยุกตมี 5 เสียง ใชรูปวรรณยุกต 4 รูป
2. ภาษาไทยแทมีพยางคเดียวหรือเปนภาษาคําโดดและเปนคําที่มีอิสระใน

ตัวเอง ไมตองเปลี่ยนรูปคําเมื่อนําไปใชในประโยค เชน
เปนคําที่มีพยางคเดียว สามารถฟงเขาใจทันที คือ

คํากริยา กิน นอน เดิน นั่ง ไป มา ฯลฯ

คําเรียกเครือญาติ พอ แม ลุง ปา นา อา ปู ยา ฯลฯ

คําเรียกซื่อสัตว นก หนู เปด ไก มา ชาง ฯลฯ

คําเรียกชื่อสิ่งของ บาน เรือน นา ไร เสื้อ ผา มีด ฯลฯ

คําเรียกอวัยวะ ขา แขน ตีน มือ หู ตา ปาก ฯลฯ

เปนคําอิสระไมเปลี่ยนแปลงรูปคําเมื่อนําไปใชในประโยค เชน


ฉันกินขาว
พอตฉัน
ี

คาวา “ฉัน” จะเปนประธานหรือกรรมของประโยคก็ตามยังคงใชรูปเดมไมเปลี่ยนแปลง ซึ่งตาง
ํ
ิ
ํ
ภาษาองกฤษ ถาเปนประธานใช “I” แตเปนกรรมจะใช “ME” แทน เปนตน คาทุกคาในภาษาไทยมี
ั
ํ
ลักษณะเปนอิสระในตัวเอง ซึ่งเปนลักษณะของภาษาคําโดด
3. ภาษาไทยแทมีตัวสะกดตามตรา ซึ่งในภาษไทยนั้นมีมาตราตะวสะกด

8 มาตรา คือ
แม กก ใช ก สะกด เชน นก ยาก มาก เด็ก

แม กด ใช ด สะกด เชน ผิด คิด ราด อด

แม กบ ใช บ สะกด เชน กบ พบ ดาบ รับ

แม กง ใช ง สะกด เชน จง ขัง ลิง กาง