Page 124 - รายวิชาภาษาไทย(พท31001)
P. 124

124 | ห น า



                         หนังสือ 2 เลม
                         ไก 10 ตัว

                         ชาง 2 เชือก

                         แห 2 ปาก
                         รถยนต 1 คัน

                                ั
                                             ั
                             
                        ํ
                          
                                                 
                                                                                         
                                                                                                  
                                                                               ิ่
                                                                   ํ
                                                                         ั
                       คาวา เลม ตว เชือก ปาก คน เปนลักษณะนามที่บอกจานวนนบของสงของ ซึ่งเปนลักษณะเดนของ
               ภาษาไทยอีกประการหนึ่ง
                       7. ภาษาไทยเปนภาษาดนตรี หมายถึง มีการเปลี่ยนระดับเสียงได หรือเรียกกันวา “วรรณยุกต”
               ทําใหภาษาไทยมีลักษณะพิเศษ คือ
                    
                         7.1  มีคาใชมากขึ้น เชน เสือ เสื่อ เสื้อ หรือ ขาว ขาว ขาว เมอเติมวรรณยุกต ลงไปในคาเดม
                                 ํ
                                                                                                      ิ
                                                                    
                                                                                                   ํ
                                                                             ื่
                                                                        
               ความหมายจะเปลี่ยนไปทันที
                                                      
                                                                      
                                                       
                                                                            
                                                                                       
                         7.2  มีความไพเราะ จะสังเกตไดวาคนไทยเปนคนเจาบทเจากลอนมาแตโบราณแลวก็เพราะ
                                                     ี
                                 
               ภาษาไทยมีวรรณยุกตสูงต่ําเหมือนเสียงดนตร ที่เอื้อในการแตงคําประพันธ เปนอยางด เชน
                                                                  
                                                                                       ี
                                      ุ
                               “ชะโดดกระดี่โดด สลาดโลดยะหยอยหยอย
                               กระเพื่อมน้ํากระพร่ําพรอย กระฉอกฉานกระฉอนชล”
                                                          ิ
                                                                                ั
                                 ํ
               จะเห็นวาเสียงของคาในบทประพันธนี้ทําใหเกิดจนตนาการหรือภาพพจนดงเหมือนกับเห็นปลาตางๆ
               กระโดดขึ้นลงในน้ําที่เปนละลอก
                         7.3  ภาษาไทยนิยมความคลองจอง  ไมวาจะเปนสํานวนหรือคาพังเพยในภาษาไทยจะมีคา  ํ
                                                                                ํ
               คลองจอง เปนทํานองสั่งสอนหรือเปรียบเทียบอยูเสมอ เชน
                               รักดหามจั่ว         รักชั่วหามเสา
                                  ี
                               น้ํามาปลากินมด      น้ําลดมดกินปลา
                                
                               ขาวยาก              หมากแพง
                         7.4  คําในภาษาไทยเลียนแบบเสียงธรรมชาตได เพราะเรามีเสียงวรรณยุกตใหใชถึง 5 เสียง
                                                                ิ
               เชน
                                                                               
                                        
                         เลียนเสียงภาษาตางประเทศ เชน ฟุตบอล วอลเลยบอล เปาฮื้อ เตาเจี้ยว ฯลฯ
                                                                                              
                                          ิ
                                                  
                                                                     
                         เลียนเสียงธรรมขาต เชน ฟารองครืนๆ ฝนตกจั้กๆ ขาวเดือดคั่กๆ ระฆังดังหงางหงาง ฯลฯ
                       8. ภาษาไทยมีคําพองเสียง พองรูป
                             
                                                                                          
                         คําพองเสียง หมายถึง  คําที่มีเสียงเหมือนแตความหมายและการเขียนตางกัน เชน
                                                                                   
                                                             
                               การ     หมายถึง   กิจ งาน ธุระ
                                                       
                               กาน     หมายถึง  ตัดใหเตียน
                               กาฬ     หมายถึง  ดํา
   119   120   121   122   123   124   125   126   127   128   129