Page 125 - รายวิชาภาษาไทย(พท31001)

ห น า | 125

กาล หมายถึง เวลา

การณ หมายถึง เหตุ

กานต หมายถึง เปนที่รัก
กานท หมายถึง บทกลอน

กาญจน หมายถึง ทอง

คําพองรูป หมายถึง คําที่รูปเหมือนกันแตออกเสียงและมีความหมายตางกัน เชน



- เพลา อาน เพ-ลา แปลวา เวลา

- เพลา อาน เพลา แปลวา เบาๆ หรือตัก


- เรือโคลงเพราะโคลง อาน เรือโคลงเพราะโค-ลง

9. ภาษาไทยมีการสรางคํา
ิ
ํ
เปนธรรมชาตของภาษาทุกภาษาที่จะมีการสรางคาใหมอยูเสมอ แตภาษาไทยมีการสรางคา ํ


มากมายซึ่งตางกับภาษาอื่น จึงทําใหมีคําใชในภาษาไทยเปนจํานวนมาก คือ



9.1 สรางคําจากการแปรเสียง เชน ชุม-ชอุม

9.2 สรางคําจาการเปลี่ยนแปลงเสียง เชน วิธี-พิธี วิหาร-พิหาร
9.3 สรางคําจากการประสมคํา เชน ต+เย็น เปน ตเย็น, พัด+ลม เปนพัดลม
ู

ู


9.4 สรางคําจากการเปลี่ยนตําแหนงคํา เชน ไกไข-ไขไก, เดินทาง-ทางเดิน



9.5 สรางคําจากการเปลี่ยนความเชน นิยาม-เรื่องที่เลาตอๆ กันมา, นิยาย-การพูดเท็จ

9.6 สรางคําจาการนําภาษาอื่นมาใช เชน กวยเตี๋ยว เตาหู เสวย ฯลฯ


9.7 สรางคําจากการคิดตั้งคําขึ้นใหม เชน โทรทัศน พฤติกรรม โลกาภิวัตน 

10. ภาษาไทยมีคําสรอยเสริมบทเพื่อใชพูดใหเสียงลื่นและสะดวกปากหรือใหเกดจังหวะนาฟง

ิ


เพิ่มขึ้น ซึ่งในหลักภาษาไทยเราเรียกวา “คําสรอย หรือคําอุทานเสริมบท” เชน
เรื่องบาบอคอแตก ฉันไมชอบฟง
ฉันไมเออออหอหมกดวยหรอก

ไมไปไมเปยกันละ
คําแปลกๆ ที่ขีดเสนใตนั้นเปนคําสรอยเสริมบทเพราะใชพูดเสริมตอใหเสียงลื่นสะดวกปากและ




นาฟง ซึ่งเราเรียกวา คําสรอยหรืออุทานเสริมบท
ิ
ั
จาก 1 ถึง 10 ดงกลาว เปนลักษณะเดนของภาษาไทย ซึ่งจรงๆ แลวยังมีอีกหลายประการ ซึ่ง

สามารถจะสังเกตจากการใชภาษาไทยโดย ทั่วๆ ไปไดอีก
การยืมคําภาษาอื่นมาใชในภาษาไทย