Page 123 - รายวิชาภาษาไทย(พท31001)
P. 123
ห น า | 123
แม กน ใช น สะกด เชน ขน ทัน ปาน นอน
แม กม ใช ม สะกด เชน ดม สม ยาม ตาม
แม เกย ใช ย สะกด เชน ยาย ดาย สาย เคย
แม เกอว ใช ว สะกด เชน เร็ว หิว ขาว หนาว
4. คําคําเดียวกัน ในภาษาไทยทําหนาที่หลายหนาที่ในประโยคและมีหลายความหมาย ซึ่งในหลัก
ภาษาไทยเรียกวา คําพองรูป พองเสียง เชน
ไกขันยามเชา
เขาเปนคนมีอารมณขัน
เธอนําขันไปตักน้ํา
ขันในประโยคที่ 1 เปนคํากริยาแสดงอาการของไก
ขันในประโยคที่ 2 หมายถึงเปนคนที่อารมณสนุกสนาน
ขันในประโยคที่ 3 หมายถึง ภาชนะหรือสิ่งของ
เธอจักตอก แตเขา ตอกตะปู
ตอกคําแรกหมายถึง สิ่งของ ตอกคําที่ 2 หมายถึง กริยาอาการ
จะเห็นวาคําเดียวกันในภาษาไทยทําหนาที่หลายอยางในประโยคและมีความหมายไดหลายความ
หมาย ซึ่งเปนลักษณะเดนอีกประการหนึ่งของภาษาไทย
ํ
5. ภาษาไทยเปนภาษาเรียงคํา ถาเรียงคาสลับกันความหมายจะเปลี่ยนไปเชนหลอนเปนนอง
เพื่อนไมใชเพื่อนนอง
คาวา “นองเพอน” หมายถึงนองของเพอน สวน “เพอนนอง” หมายถึงเปนเพอนของนองเรา (เพื่อนนอง
ื่
ื่
ื่
ื่
ํ
ของเรา)
ิ
ิ
โดยปกต ประโยคในภาษาไทยจะเรียงลําดับประธาน กริยา และกรรม ซึ่งหมายถึงผูทํา กรยาที่ทํา
และผูถูกกระทํา เชน
แมวกัดหนู
ถาจะมีคําขยายจะตองเรียงคําขยายไวหลังคําที่ตองการขยาย เชน
แมวดํากัดหนูอวน
“ดํา” ขยายแมว และอวนขยายหนู
แตถาจะมีคําขยายกริยา คําขยายนั้นจะอยูหลังกรรมหรืออยูทายประโยค เชน
หมูอวนกินรําขาวอยางรวดเร็ว
คําวา อยางรวดเร็ว ขยาย “กิน” และอยูหลัง รําขาว ซึ่งเปนกรรม
6. ภาษาไทยมีคําตามหลังจํานวนนับ ซึ่งในภาษาไทยเรียกวา ลักษณะนาม เชน
