Page 161 - รายวิชาภาษาไทย(พท31001)
P. 161

ห น า  | 161



                        2.5  รูจักสื่อ  นักเขียนบทตองรูถึงการทํางานของเครื่องมือของสื่อนั้นๆ โดยการดูเพื่อที่จะ
                               ั
               เรียนรู อานจากหนงสือที่อธิบายถึงกระบวนการออกอากาศ หรือเยี่ยมชมและสังเกตการเสนอรายการ
               ตางๆ อบรมระยะสั้นๆ กับมหาวิทยาลัยตางๆ หรือศึกษาดงาน เปนตน
                                                               ู
                                                ี
                        2.6  มีความเพียร อาชีพนักเขยนตองมีความมานะอดทน มีความเพียรพยายามที่จะทําใหได
                          
               และอาจจะตองเขียนบทจํานวนมากกวาจะมีคนยอมรับสักเรื่อง
                       แหลงขอมูลสําหรับการเขียนบทวิทยุโทรทัศน  

                        1.  หนังสือพิมพ  นักเขียนบทสามารถนําเนอหาของขาวสารตางๆ มาพัฒนาเปนโครงสรางของ
                                                            ื้
               บทไดอยางดี แมกระทั่งขาวซุบซิบ ขาวสังคมในหนังสือพิมพ ก็สามารถนํามาพัฒนาบุคลิกของตัวละครแต 
                        ื่
               ละตัวในเรองที่เขียนได  
                        2.  นิตยสาร  เรื่องราวตางๆ ในนิตยสารแตละประเภทเปนขอมูลที่ดีเยี่ยมสําหรับนักเขียนบท

                                                                                        ุ
                                                                              
               ในดานขอมูล ขอเท็จจริง ตลอดจนการสืบเสาะไปสูแหลงขอมูลเบื้องตนไดอยางดี ปจจบันนิตยสารมี
               หลายประเภท และแยกแยะเนนผูอานที่สนใจเฉพาะเรื่องนั้นๆ ยิ่งทําใหนักเขียนบทแสวงหาขอมูลที่
               เจาะจงไดงายขึ้น

                                                                        
                        3.  รายงานการวิจัย  ในการเขียนบทบางครั้งผลงานวิจัยเขามามีบทบาทสําคัญในการ
                                                               ิ
                                        ิ
               ประกอบการเขียนบท สถานีวทยุโทรทัศนบางแหงหรือบรษัทผลิตรายการวิทยุโทรทัศน จะมีแผนกวิจัยไว
                                                                                        
                                    ิ
               โดยเฉพาะเพื่อทําหนาที่วจัยหาขอมูลมาประกอบการเขียนบท
                                                                                            
                        4.  หองสมุด  นักเขียนบทบางทานทํางานอยูในสถานีที่ไมมีแผนกวิจัย จึงตองหาขอมูลจาก
               หองสมุดที่มีอยูในทองถิ่น ซึ่งเปนแหลงขอมูลที่ดีอีกแหงหนึ่งของนักเขียนบทวิทยุโทรทัศน  

                                                                        
                                                              
                        5.  หนวยงานราชการ  เมื่อไดรับมอบหมายใหเขียนบทใหกับหนวยงานราชการตางๆ นกเขียน
                                                 
                                                                                                 ั
                                         ื่
               บทจะแสวงหาขอมูลเกี่ยวกับเรองนั้นๆ จากหนวยงานที่เกี่ยวของโดยตรง เชน เขียนเรื่องเกี่ยวกับปาไม ก็
                                             
               แสวงหาขอมูลจากกรมปาไม เปนตน
                                                                                       
                                                                    ั
                                                                                               
                                                  
                        นอกจากขอมูลจากแหลงใหญๆ ทั้ง 5  แหลงแลว นกเขียนบทสามารถหาขอมูลไดดวยตนเอง
                                 
                                                                                   
                                                                        ี่
                        ุ
               จากการคยกับเพื่อนๆ ในวงวชาชีพตางๆ จากการไปอยูในสถานทนั้นๆ ไปไดพบไดเห็นไดยินมาดวย
                                                                                                     
                                                                                        
                                                                                              
                                        ิ
                                               
               ตนเอง นักเขียนบทสามารถบันทึกไวในคลังสมองของตนเอง แลวนํามาใชไดทันทีเมื่อตองการ

                       รูปแบบและประเภทของบทวิทยุโทรทัศน  
                        บทวิทยุโทรทัศนประกอบดวยองคประกอบที่จําเปน 2 สวน คือ สวนของภาพและสวนของ
                                               
               เสียง การใหขอมลทีสมบูรณทั้งดานภาพและเสียงจะทําใหรายการสําเร็จลุลวงไปไดดวยด ดังนั้น
                                                                                        
                                                                  
                                                                                             ี
                              ู
                                 ่
                          
                                            
                                              
               นักเขียนบทวิทยุโทรทัศนควรทราบขอกําหนดในการวางรูปแบบโทรทัศน และประเภทของบทวิทยุ
                                                               
               โทรทัศน เพื่อจะทําใหงายและสะดวกตอการทํางานของฝายผลิตรายการ
   156   157   158   159   160   161   162   163   164   165   166