Page 163 - รายวิชาภาษาไทย(พท31001)

ห น า | 163

ํ

ํ
สิ่งสําคญของบทวทยุโทรทัศนแบบกึ่งสมบูรณ คอ ตองระบุคาสุดทายของคาพูดประโยค
ื
ั
ิ




สุดทายที่จะใหเปนสัญญาณบอกผูกํากับรายการวา เมื่อจบประโยคนี้จะตัดภาพไปยังภาพยนตร สไลด

หรือภาพนิ่ง ซึ่งใชประกอบในรายการหรือตัดภาพไปยังโฆษณาหรือตัดภาพไปฉากอื่น
2.3 บทวิทยุโทรทัศนบอกเฉพาะรูปแบบ จะเขียนเฉพาะคําสั่งของสวนตางๆ ที่สําคัญใน
ิ
รายการ ฉากสําคัญๆ ลําดับรายการที่สําคัญๆ บอกเวลาของรายการแตละตอน เวลาดําเนนรายการ บท
โทรทัศนแบบนี้มักจะใชกับรายการประจําสถานี อาทิ รายการสนทนา รายการปกิณกะ รายการอภิปราย
2.4 บทวิทยุโทรทัศนอยางคราวๆ บทประเภทนี้จะเขียนเฉพาะสิ่งที่จะออกทางหนาคําสั่ง
ทางดานภาพและดานเสียง โดยทั่วไปแลวผูกํากับรายการจะตองนําบทอยางคราวๆ นี้ไปเขียน
กลองโทรทัศนเทานั้น และบอกคําพูดที่จะพูดประกอบสิ่งที่ออกหนากลองไวอยางคราวๆ ไมมตบแตง
ี
ใหม ใหเขาอยูในรูปของบทวทยุโทรทัศนเฉพาะรูปแบบเสียกอน เพื่อใหผูรวมงานทั้งหมดไดรูวาควรจะ
ิ

ทํางานตามขั้นตอนอยางไร

หลักการเขียนบทวิทยุโทรทัศน 

การเขียนบทวิทยุโทรทัศนควรคํานึงถึงสิ่งตอไปน ี้
ิ
1. เขียนโดยใชสํานวนสนทนาที่ใชสําหรับการพูดคุย มิใชเขียนในแบบของหนังสือวชาการ

2. เขียนโดยเนนภาพใหมาก รายการวิทยุโทรทัศนจะไมบรรจุคําพูดไวทุกๆ วินาที แบบ
รายการวิทยุกระจายเสียง
3. เขียนอธิบายแสดงใหเหนถึงสิ่งที่กําลังพูดถึง ไมเขียนและบรรยายโดยปราศจาก
็
ภาพประกอบ

4. เขียนเพื่อเปนแนวทางใหเกิดความสัมพันธระหวางผูชมแตละกลุม ผูซึ่งเปนเปาหมายใน
รายการของทาน มิใชเขียนสําหรับผูชมโทรทัศนสวนใหญ 

5. พยายามใชถอยคําสํานวนที่เขาใจกันในยุคนั้น ไมใชคําที่มีหลายพยางค ถามีคําเหมือนๆ กัน

ใหเลือก ใหเลือกใชคําที่เขาใจไดงายกวา
6. เขียนเรื่องที่นาสนใจและตองการเขียนจริงๆ ไมพยายามเขียนเรื่องซึ่งนาเบื่อหนาย เพราะ

ความนาเบื่อจะปรากฏบนจอโทรทัศน 

7. เขียนโดยพัฒนารูปแบบการเขียนของตนเอง ไมลอกเลียนแบบการเขียนของคนอื่น