Page 133 - คู่มือชุดพัฒนาความฉลาดรู้ ด้านการอ่าน เล่มที่ 3
P. 133
128
บทอ่าน เรื่อง อมันด้ากับดัชเชส
บทความที่ 1
ึ้
เนื้อเรื่องย่อ: นับตั้งแต่เลอโอคาเดยเสียชีวิตลง เจ้าชายผู้ซึ่งหลงรักเธอเสียใจอย่างสุดซง ที่ร้านชื่อ เอสเซดา โซเออร์
ี
ั
ดัชเชส ผู้เป็นป้าของเจ้าชายไปพบเด็กสาวคนขายของ ชื่อ อมันด้า ซึ่งมีหน้าตาละม้ายคล้ายคลึงกบเลอโอคาเดย
ี
ั
อย่างน่าอัศจรรย์ ดัชเชสต้องการให้อมนด้าช่วยให้เจ้าชายลืมความทุกข์ เพราะพลัดพรากจากหญิงอนเป็นที่รักของเขา
ั
บริเวณสี่แยกในลานปราสาทมีที่นั่งรอบอนุสาวรีย์เล็กๆ ดัชเชส
...เวลาพลบค่ำ… (กระซิบเสียงแผ่วเช่นกัน อย่างสิ้นหวัง)
อมันด้า จริงของเธอ ฉันขอโทษ เธอลุกขึ้น อย่างทุลักทุเล
ดิฉันไม่เข้าใจค่ะ ว่าจะช่วยเขาได้อย่างไร ดิฉันไมเชื่อ เหมือนกับคนสูงอายุทั่วไป เสียงกระดิ่งจักรยาน
่
ิ
ุ
้
เลยนะคะว่าคณคดทำอะไรแบบนี้… แล้วทำไมตอง แว่วมา เธอเริ่มพูดต่อ
เป็นดิฉันด้วยล่ะ ดิฉันไม่ใช่คนสวย และคงไมมใคร ฟัง… นั่นแหละ เขาล่ะ เพียงให้เขาเห็นเธอยืนพง
ิ
ี
่
หรอกค่ะ ที่จะทำให้เขาลืมความหลังได้อย่าง เสาอนุสาวรีย์นี้ นี่เป็นสถานที่แห่งแรกที่เขาพบ
ง่ายดาย ไม่ว่าจะสวยสักแค่ไหนก็ตาม? หล่อน ลองให้เขาเห็นเธอ เพียงแค่นี้เท่านั้น
ดัชเชส เพียงครั้งเดียว ให้เขาเรียกเธอ ให้โอกาสที่เขา
ใช่ – ไม่มีใคร นอกจากเธอ จะสนใจในความเหมือนของเธอกับคนรักของ
อมันด้า เขา แล้วฉันจะสารภาพแผนการนี้กับเขาพรุ่งนี้
็
(น้ำเสียงประหลาดใจ) ถ้าจะทำให้เขาเกลียดฉันไปตลอดฉันกยอม แต ่
ฉันน่ะหรือคะ? ฉันไม่ยอมให้คนที่เสียชีวิตไปแล้วพรากเขาไป
ดัชเชส จากฉัน ฉันแน่ใจ… (ดัชเชสจูงมือเธอ) เธอจะทำ
่
โลกของเธอน่ะช่างแคบเหลือเกิน เด็กโง นี่คงเห็นแต ่ เพื่อฉันสักครั้งได้ไหม ฉันขอร้องเธอนะ สาวน้อย
ู
โลกในสำนักงาน คงยังไม่มีใครเคยบอกเธอซินะ แต ่ (ดัชเชสมองเธอ ด้วยสายตาที่อ้อนวอน และพด
ฉันเชื่อจิตใต้สำนึกของฉัน รู้ไหมฉันเกือบจะตะโกน ขึ้นมาทันทีทันใด) วิธีนี้เธอก็จะเห็นเขาดวย
้
ู
่
ออกมาตอนที่ฉันเห็นเธอครั้งแรก ใครๆ คงไมรู้หรอ และ…ฉันรู้สึกเหมือนเป็นสาวขึ้นมาอกครั้งที่พด
ี
กว่า เธอน่ะช่างเหมือนเลอโอคาเดีย เสียจริงๆ อย่างนี้กับเธอ ชีวิตมันบ้าดีนะ ฉันรู้สึกอย่างนี้
ความเงียบสงัดเยี่ยมกรายเข้ามา นกกลางคืนเริ่ม มา 3 ครั้งแล้วในรอบ 60 ปี และรู้สึกเป็นครั้งที่
ออกหากินแทนนกที่หากินตอนกลางวัน ลาน สองแล้วใน 10 นาทีนี้ เธอจะเห็นเขา และถ้า
ปราสาทปกคลุมด้วยร่มเงาของแมกไม ้ เขา (ทำไมถึงเป็นเขาไม่ได้ล่ะ ก็เขาทั้งหล่อและม ี
เสน่ห์) และถ้าเขาจะมโชค ทั้งสำหรับเขาและ
ี
อมันด้า ฉันด้วย ที่จะได้เห็นภาพจากตวเธอสักชั่วครู่…
ั
(กระซิบเสียงแผ่วเบา) เสียงกระดิ่งดังใกล้เข้ามาอีกครั้งในเงามืด
้
ดิฉันไม่คิดว่าจะทำได มาดาม ฉันเป็นคนธรรมดา ไม ่ อมันด้า
มีอะไรเลย และทั้งคู่เขารักกันมาก ดิฉันยังอด ชื่นชม (กระซิบ)
้
ความรักนั้นไม่ได คุณไม่เห็นหรือคะ ดิฉันจะพูดอะไรกับเขาดีล่ะคะ?
เธอลุกขึ้น พร้อมหยิบกระเป๋าเสื้อผ้า ใบเล็กขึ้นมา ดัชเชส
เตรียมเดินจากไป (บีบแขนอมันด้า)
ก็แค่พูดง่าย ๆ ว่า “ขอโทษค่ะคุณ ทางไปทะเล
ไปทางไหนคะ?”
เล่มที่ 3 : กิจกรรมการเรียนรู้เพื่อพัฒนาความฉลาดรู้ด้านการอ่าน 128
