Page 134 - คู่มือชุดพัฒนาความฉลาดรู้ ด้านการอ่าน เล่มที่ 3
P. 134
129
้
เธอหลบเข้าไปในเงาไมที่มดมิดอย่างรวดเร็ว ทันใด อมันด้า
ื
นั้นก็ปรากฏภาพสลัวลางขึ้นเป็นเจ้าชาย บน (นิ่งไปอึดใจ แล้วพูดเสียงแผ่วเบา)
จักรยานนั่นเอง เขาผ่านเข้ามาใกล้ ภาพสลัวของ เขาจำฉันไม่ได…
้
อมันด้าที่ยืนอยู่ชิดเสา หล่อนพูดออกมาเบา ๆ ดัชเชส
อมันด้า มันคงมืด…อีกอย่าง ใครจะรู้ใจ เขาอาจเห็นหน้า
ขอโทษค่ะ คุณ… เธอเป็นใครก็ไม่รู้ ในความเลอะเลือนของเขา
ั
เขาหยุดรถจักรยาน ก้าวลงมา ถอดหมวดพร้อมกบ (หล่อนเอ่ยอย่างกระดาก) รถไฟเที่ยวสุดท้าย
มองเธอ ผ่านไปแล้วสาวน้อย คืนนี้เธออยากไปพกกบฉัน
ั
ั
เจ้าชาย ที่คฤหาสน์ไหม?
อะไรหรือ ครับ? อมันด้า
อมันด้า (ตอบด้วยน้ำเสียงที่เธอเองก็แทบจำเสียงตัวเอง
ทางไปทะเล ไปทางไหนคะ? ไม่ได้)
ี
เจ้าชาย ค่ะมาดาม มืดสนิทจนมองไม่เห็นคนทั้งสองอกเลย
้
้
ถึงแยกที่สอง แล้วเลี้ยวซ้าย เขาโค้งศรีษะ อย่างเศร้า มีเพียงเสียงลมเท่านั้นที่กระซบแผ่วจากตนไมใหญ่
ิ
สร้อยและสุภาพแล้วขี่จักรยานห่างออกไป เสียง บริเวณนั้น
ื
กระดิ่งดังแว่ว ๆ ดัชเชสก้าวออกมาจากเงามด ด ู
เหมือนแก่ขึ้นไปอีก *** ฉากปิดลง ***
เล่มที่ 3 : กิจกรรมการเรียนรู้เพื่อพัฒนาความฉลาดรู้ด้านการอ่าน 129
