Page 170 - Computer Network
P. 170

21.2. ADAPTIVE ROUTING                                                             161



                         อย่างไรก็ตามการทำงานของ adaptive routing มีข้อเสียดังเช่น


                          • การทำงานในส่วนของการหาเส้นทางค่อนข้างซับซ้อน ทำให้มีความจำเป็นในการใช้การประมวลผลค่อนข้าง
                            มาก

                          • การคำนวณเพื่อตัดสินใจหาเส้นทาง โดยมากจะได้รับจากโนดข้างเคียง เนื่องจากหากต้องการข้อมูลจำนวน

                            ที่มาก เพื่อให้ได้การตัดสินใจที่ถูกต้องก็ต้องแลกมาด้วย overhead บนระบบ ในทางตรงกันข้ามการส่ง
                            ข้อมูลจำนวนมาก จะทำให้ประสิทธิภาพของระบบเครือข่ายลดลง


                          • การปรับเปลี่ยนโทโพโลยีของเน็ตเวิร์คที่เร็วเกินไป (Oscillation) หรือช้าเกินไป ทำให้เกิดผลเสียกับระบบ
                            หรือในบางครั้งอาจทำให้เกิดการไหลวนของข้อมูล (loop) ได้


                         แม้ว่าการใช้ adaptive routing อาจทำให้เกิดปัญหาต่างๆที่ได้กล่าวมาแล้ว การใช้เร้าติ้งโพรโตคอลทำให้
                      ประสิทธิภาพในเน็ตเวิร์คดีขึ้น ช่วยในกรณีของความคับคั่งของข้อมูล และลดภาระของผู้ดูแลระบบได้อีกด้วย



                      21.2.1 The Bellman-Ford-Moore Algorithm              book)
                                                          (partial
                      หลักการทำงานของ Bellman-Ford-Moore ค่อนข้างเข้าใจได้ง่าย โดยที่กล่าวว่า หากเรามีปัญหาที่ต้องการแก้หนึ่ง
                      ปัญหา โดยหากเริ่มต้นจากการแก้ไขเป็นขั้นๆ โดยที่แต่ละครั้งหากมีการแก้ไขปัญหาอย่างดีที่สุด การแก้ไขจนกระทั่ง
                      ถึงจุดสิ้นสุดก็เป็นวิธีการที่ดีที่สุดของการแก้ปัญหา ตัวอย่างเช่น หากเร้าเตอร์ J อยู่บนเส้นทางที่ดีที่สุดจากเร้าเตอร์ I
                      ไปยัง เร้าเตอร์ K ดังนั้นเส้นทางที่ดีที่สุด r1 จากเร้าเตอร์ J ไปยังเร้าเตอร์ K จะอยู่บนเส้นทางเดียวกันด้วยเช่นกัน
                      ถ้าหากมีเส้นทาง r2 จากเร้าเตอร์ J ไปยังเร้าเตอร์ K ที่ดีกว่า r1 (สมมติให้ r2 สั้นกว่า r1) ดังนั้น r2 ต้องเป็นเส้น
                      ทางที่ดีที่สุด จากเร้าเตอร์ I ไปยัง เร้าเตอร์ K ซึ่งขัดแย้งกับการที่ว่า เส้นทาง r2 เป็นเส้นทางที่ดีที่สุดจากเร้าเตอร์ I
                      ไปยัง เร้าเตอร์ K        only

                         ในการพิจารณาเส้นทางที่สั้นที่สุด โดยใช้ Bellman-Ford-Moore สมมติให้
                                    KKU

                      D j เป็นเส้นทางที่สั้นที่สุด จากโนด j เพื่อไปยังโนดปลายทาง

                      C ij เป็นค่าของเส้นทางระหว่าง โนด i ไปยัง โนด j เพื่อควาามสะดวกในการคำนวณในที่นี้ เราสมมติให้ Cost ของ
                            ทุกเส้นทางมีความสมมาตรกัน (C ij = C ji) และ C ii มีค่า Cost เป็น 0 และให้ค่าระหว่างโนด i และ k มีค่า

                            เป็นอนันต์ (∞) หากเส้นทางดังกล่าวไม่ได้ต่อกันโดยตรง

                         โดยการทำงานของ Bellman-Ford-Moore จะสามารถสรุปได้ดังนี้


                         1. เริ่มต้น



                                                           D i = ∞, ∀i ̸= d                            (21.1)
                                                           D d =   0



                         2. Updating: ทำที่ทุก i ̸= d

                                                        D i = min[c ij + D j ], ∀j ̸= i                (21.2)
                                                               j

                         3. ทำข้อ 2 จนกระทั่งไม่มีการเปลี่ยนแปลง
   165   166   167   168   169   170   171   172   173   174   175