Page 87 - Computer Network

78 บทที่ 11. มัลติเพล็กซิง

รูปที่ 11.7: ตัวอย่างข้อมูลที่จะส่ง และเฟรมที่ได้หลังการทำ Bit Stuffing

ในทำนองเดียวกัน ณ ภาครับ เมื่อพบว่ามีจำนวนบิตของหนึ่งติดต่อกันจำนวน 5 บิตยกเว้นที่จุดเริ่มต้นและ
สิ้นสุดเฟรม ภาครับจะนำบิตศูนย์ (0) ที่ตามมาออก เพื่อให้ได้ข้อมูลที่แท้จริง รูปที่ 11.8 แสดงเฟรมที่ภาค

รับและข้อมูลหลังการนำบิต 0 ที่แทรกเข้าไปออก

book)

รูปที่ 11.8: ตัวอย่างเฟรมที่รับได้ และข้อมูลภายในเฟรม

(partial
11.2 มัลติเพล็กซิง (Multiplexing)

การทำมัลติเพล็กซ์เป็นการจัดการในการใช้ทรัพยากรร่วมกัน เพื่อประสิทธิภาพของการใช้สูงสุด โดยทรัพยากรที่
กล่าวถึงในที่นี้ก็คือแบนด์วิดท์มีหน่วยเป็นเฮิร์ต (Hz) ในการส่งแบบแอนะล็อก และมีหน่วยเป็นบิตต่อวินาที (bps) ใน
การส่งแบบดิจิทัล การทำมัลติเพล็กซ์เป็นการแบ่งช่องสัญญาณออกเป็นส่วนย่อย การทำมัลติเพล็กซ์พื้นฐานทำได้ใน
only
สามรูปแบบ ได้แก่ เชิงความถี่ Frequency Division Multiplexing (FDM) ความยาวคลื่น Wavelength­Division
Multiplexing (WDM) และเชิงเวลา Time Division Multiplexing (TDM)

KKU
11.2.1 การมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งความถี่ (Frequency-Division Multiplexing)

การทำมัลติเพล็กซ์แบบการมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งความถี่ (Frequency-Division Multiplexing, FDM) เป็นการแบ่ง
ช่วงความถี่ทั้งหมดออกเป็นส่วนย่อย เพื่อจัดสรรแต่ละส่วนให้กับผู้ใช้แต่ละคน โดยที่ผู้ใช้จะมอดูเลต (modulate)

สัญญาณไปยังช่วงความถี่ที่ตนได้รับการจัดสรร จากนั้นทั้งหมดจะถูกมัลติเพล็กซ์เข้าด้วยกัน เพื่อส่งเข้าในช่อง
สัญญาณไปยังภาครับเมื่อภาครับได้รับสัญญาณดังกล่าวจะแยกสัญญาณมัลติเพล็กซ์และส่งข้อมูลไปยังช่องสัญญาณ
ที่เหมาะสม รูปที่ 11.9 แสดงตัวอย่างการมัลติเพล็กซ์สัญญาณเสียงรวมกันเพื่อส่งเข้ายังช่องสัญญาณขนาด 16 KHz
โดยผู้ใช้แต่ละคนจะใช้ช่องสัญญาณขนาด 4 KHz

รูปที่ 11.9: ตัวอย่างการทำงานของ FDM