Page 340 - Dictionary of Buddhism by Bhikkhu P. A. Payutto
P. 340
พรหมจรรย 340 พินทุ, พินทุกัป
พรหมจรรย (Brahmacariya) the Holy Life; the Exalted One.
sublime life; religious life; celibate life; chaste พระพุทธเจา (Buddha) the Buddha; Lord
life; strict chastity; Brahma-faring. Buddha; the Enlightened One; the
พรหมจารี (Brahmacàrã) one who leads a holy or Awakened One.
chaste life; celibate; Brahma-farer. พระพุทธบาท (Buddhapàda) the Buddha’s
พรหมทัณฑ (Brahmadaõóa) lit. sublime footprint.
punishment; punishment by suspending or พระพุทธปฏิมา (Buddhapañimà) a Buddha image.
breaking off conversation and communication; พระพุทธรูป (Buddharåpa) the figure of the
sanctioned punishment by silent treatment. Buddha; a Buddha image.
พรหมโลก (Brahmaloka) the Brahma world; the พระพุทธศาสนา (Buddhasàsana) Buddhism;
Fine-Material and Immaterial Worlds. the teaching of the Buddha.
พรหมวิหาร (Brahmavihàra) (the four) Divine พระสงฆ (Saïgha) 1. Saïgha; the Order; the
States (of mind); the four noble sentiments; monastic order. 2. (T.) a monk.
the Highest Conduct; the sublime states of พระไสยาสน ดู พระนอน.
mind. พราหมณ (Bràhmaõa) a Brahmin; man of the
พระ- ตัด “พระ” ออกแลวดูในลํ าดับของคํ านั้นๆ. Brahmin caste; a priest.
พระ (Bhikkhu, Pabbajita) 1. title used when พละ (Bala) power; strength; health; energy.
speaking of a Buddhist monk; venerable. 2. a พลี (Bali) religious offering.
Bhikkhu; Buddhist monk; monk; (in other พหุลกรรม (Bahulakamma) ดู อาจิณณกรรม.
religions) a priest; minister; clergyman; etc. พหูสูต (Bahussuta) one who has great know-
พระครู (Garuññhàniyabhikkhu*) the title of a ledge; a very learned man; well-taught man;
monastic dignitary lower than Chao Khun; man of great learning.
Phra Khru; Venerable Teacher. พัดยศ (Cittavãjanã, òhànantaravãjanã) an
พระเครื่อง (Khuddakabuddhapañibimba*) a ornamental long-handled fan used as
small Buddha image (often used as an amulet or insignia of a monastic rank; fan as rank
talisman); amuletic Buddha image. insignia; rank fan; official fan; fan insignia.
พระธรรม (Dhamma) Dhamma; Dharma; the พัทธสีมา (Baddhasãmà) boundary established
Doctrine; the Teachings; the Law; the Norm. by the Saïgha; consecrated area; con-
พระนอน (Sãhaseyyàkappakabuddhapañimà*, secrated place of assembly; (T.) consecrated
Sayànapañimà*) Reclining Buddha. assembly hall.
พระบรมศาสดา (Satthu) the Master; the พับเพียบ (Aóóhapallaïkanisajjà) v. to sit flat
Teacher; the Great Master; the Buddha. with both legs tucked back to one side; sit
พระบูชา (Patiññhànabuddhapañimà*) a Buddha sideways.
image of a larger size fit to be placed more พาล (Bàla) a fool; spiritually defective person.
or less permanently for worship; Buddha พาหุสัจจะ (Bàhusacca) much learning; great
image (to be) set (on an altar) for worship; learning; profound knowledge.
altar Buddha-image. พิธี (Vidhàna) arrangement; performance; cere-
พระประธาน (Padhànabuddhapañimà*) the mony.
principal Buddha image (in the Uposatha พิธีกร (Vidhikara*) master of ceremonies.
hall); main Buddha image. พิธีกรรม (Påjàvidhi, Càrittaniyama*) rite; ritual;
พระปรางค (Thåpa) (round-topped) towerlike ceremony.
stupa with a pronged crownpiece; Phra Prang. พิธีหลวง ดู ราชพิธี.
พระผูมีพระภาค (Bhagavà) the Blessed One; พินทุ, พินทุกัป ดู กัปปพินทุ.
