Page 11 - รายงาน1 กฎหมาย
P. 11

3) หน้าที่ออกค่าใช้จ่ายอันควรแก่การบํารุงรักษาทรัพย์สินที่ฝาก

                                  -  มาตรา 668 “ค่าใช้จ่ายใดอันควรแก่การบํารุงรักษาทรัพย์สินซึ่งฝากนั้นผู้ฝากจําต้อง
                                  ชดใช้ให้แก่ผู้รับฝาก เว้นแต่จะได้ตกลงกันไว้โดยสัญญาฝากทรัพย์ว่าผู้รับฝากจะต้อง

                                  ออกเงินค่าใช้จ่ายนั้นเอง”



                       4. ความระงับของสัญญาฝากทรัพย์
                                    1)  เมื่อทรัพย์สินที่ฝากสูญหายไปทั้งหมด

                                    2)  เมื่อส่งคืนทรัพย์สินที่ฝาก

                                    3)  เมื่อผู้รับฝากตาย


                       5. อายุความ

                              มาตรา 671 “ในข้อความรับผิดเพื่อใช้เงินบําเหน็จค่าฝากทรัพย์ ก็ดีชดใช้เงินค่าใช้จ่ายก็ดี ใช้

                       ค่าสินไหมทดแทนเกี่ยวแก่การฝาก ทรัพย์ก็ดี ท่านห้ามมิให้ฟ้องเมื่อพ้นเวลาหกเดือนนับแต่วันสิ้น
                       สัญญา”

                                    ฎ.5072/2557 ตามคําฟ้องของโจทก์ในส่วนที่อ้างมูลเหตุให้จําเลยที่ 3 รับผิดต่อ

                                     โจทก์ในค่าเสียหายว่า เมื่อจําเลยที่ 4 รับสินค้าจากจําเลยที่ 3 เพื่อขนส่งทางรถยนต์

                                     ไปส่งมอบแก่ผู้เอาประกันภัย พบว่าสินค้าเสียหายเพิ่มอีก 1 กล่อง ในระหว่างการ
                                     จัดเก็บโดยไม่ระมัดระวังและไม่ดูแลสินค้าในคลังสินค้าให้ดีเพียงพอของจําเลยที่

                                     3 และการขนส่งโดยรถยนต์บรรทุกโดยไม่ระมัดระวังและไม่ดูแลสินค้าให้ดี

                                     เพียงพอของจําเลยที่ 4 จึงเป็นการกล่าวอ้างถึงการทําหน้าที่ผู้รับฝากทรัพย์

                                     บกพร่องจนเกิดความเสียหายแก่สินค้าที่จัดเก็บไว้อันเป็นการผิดสัญญาฝากทรัพย์
                                     ที่ผู้ฝากทรัพย์ใช้สิทธิเรียกร้องเรียกค่าสินไหมทดแทนเกี่ยวแก่การฝากทรัพย์ซึ่งมี

                                     อายุความ 6 เดือน นับแต่วันสิ้นสัญญาตามที่บัญญัติไว้ตาม ป.พ.พ. มาตรา 671 จึง

                                     ไม่มีประเด็นให้ต้องวินิจฉัยในความรับผิดในมูลละเมิดที่จะใช้อายุความในเรื่อง
                                     ละเมิดแต่อย่างใด

                                     ตัวอย่างกรณีที่เป็นการฝากทรัพย์

                       ฎ.1861/2522 พนักงานของภัตตาคารรับรถยนต์และกุญแจรถจากผู้มากินอาหารในภัตตาคาร ขับรถ
               ไปจอดในที่จอดรถซึ่งเป็นถนนสาธารณะหน้าภัตตาคารแล้วเก็บกุญแจไว้ที่แผงเก็บกุญแจรถ มีใบรับฝากให้

               โจทก์ไว้ โจทก์กินอาหารแล้วออกมา รถหายไปแล้วเป็นการฝากทรัพย์ ไม่ได้ความว่าจําเลยใช้ความระวัง

               เสมือนการเก็บรักษารถของจําเลยเอง จําเลยต้องรับผิดใช้ราคารถแก่โจทก์

                       ฎ.9278/2542 จําเลยอาศัยที่วัดเป็นสถานที่เพื่อให้คนมาฝากรถ จึงเป็นเรื่องชัดแจ้งว่าจําเลยทําธุรกิจ
               รับฝากทรัพย์ โดยจําเลยรับค่าบริการจากฝ่ายโจทก์ แล้วมอบบัตรให้มีข้อความว่า "รับฝากรถยนต์และ
   6   7   8   9   10   11   12   13   14   15   16