Page 217 - Aardrijkskunde Vakstudie 2_1920
P. 217

Europa dat de belangrijkste interne verdeeldheid op godsdienstige basis ontstond en tot
                        een lange bloedige strijd leidde, met ondermeer de oprichting van de inquisitie, interne
                        kruistochten tegen de Kataren, de Dertigjarige oorlog waarbij in grote delen van huidig
                        Duitsland de bevolkingsverliezen meer dan 50% bedroegen. Dergelijke conflicten leidden
                        dan ook tot tal van splitsingen in West-Europa: de pausen van Avignon, de oprichting van
                        de Anglicaanse kerk en de opkomst van het protestantisme. In grove lijnen werd hierdoor
                        de noordzuid-verdeling van Europa op basis van de taalfamilies ook op godsdienstige basis
                        versterkt. De gebieden, van de perifere “frontzones” van de kerkelijke katholieke macht
                        leden de grootste schade. Opvallend is dat deze religieuze grensgebieden de grootste
                        vitaliteit en politiek macht van de katholieke kerk vertonen zoals ook de ontwikkelingen
                        van begin van de jaren ’90 in Polen, Roemenië en Litouwen aantonen.





























                                    Figuur 135: Verspreiding van de godsdiensten en geloofsvitaliteit in Europa

               8.1.2.3  Ras
                        Voor de wereldveroverende en kolonialiseren de Europeanen vond men het Europide-ras
                        uit, zoals dat in sommige atlassen nog beschreven wordt. Meer wordt echter van het
                        Kaukasische ras gesproken. Hoofdkenmerken is een blanke huidkleur, wat nogal mager is
                        om een ras te identificeren. De reden is duidelijk: de andere kenmerken zoals gestalte,
                        kleur van haar en ogen, schedel en neus vorm, vertonen binnen Europa zelf een variatie
                        die soms groter is dan bij de zogenaamde niet-Europese rassen.


                        Algemeen kan men stellen dat de ruimtelijke spreiding van die kenmerken binnen Europa
                        geen enkel gemeenschappelijke zone bedekken. De clichématig voorstelling van de grote,
                        blonde en blauwogige Noord-Europeanen en de kleine, donkere Zuid-Europeanen zijn
                        moeilijk cartografisch weer te geven. Het zijn bovendien allemaal uiterlijke, fenotypische
                        kenmerken die sterk aan milieu-invloeden onderhevig zijn, zoals de pigmentatie aan de
                        bezonningsgraad  en  de  grootte  aan  de  voeding.  De  enige  genetische  gefundeerde
                        classificatie maakt gebruik van de bloedgroepen, De geografische verspreiding toont hier
                        wel een onderscheid tussen Russisch-Europa en de rest, maar globaal vallen de precies
                        gelokaliseerde uitzonderingen het eerst op.





                        1 AA VS 2                             217                  © 2019 Arteveldehogeschool
   212   213   214   215   216   217   218   219   220   221   222