Page 119 -
P. 119
ั
ั
ี
ั
โดนกนด้วยความไม่รอบรู้ในหน้าท่ และการใช้งานอุปกรณ์ งานอย่างไร จดหาให้ตรงอย่างน้น” มิใช่การจัดหา
ของพนักงาน ความอ่อนด้อยการฝึกฝนและเตรียมการ ยุทโธปกรณ์ตามเอกสารโฆษณาของบริษัทตัวแทน
บนสะพานเดินเรือ ความไม่เท่าทันเทคโนโลยีที่มีใช้อยู่ ตงงบประมาณจดหายทโธปกรณ์ทนสมย ราคาแพง
ั
้
ั
ั
ั
ุ
บนเรือรบ ความไม่ตระหนักถึงสภาวะแวดล้อมภายนอก แต่ไม่เตรียมการเรื่องซ่อมบ�ารุงระยะยาว ทั้งเงิน ทั้ง
ของผ้บงคับการเรือ และการตดสินใจทผิดพลาดไม่เป็นไป องค์ความรู้คนซ่อม นอกจากน้นยังไม่มีระบบต่าง ๆ รองรับ
ั
่
ี
ู
ั
ั
ิ
�
�
่
ั
ั
ั
ี
่
ตามแบบฝึก ทาให้เกดความสับสนของพนกงานทรบคาสง ทั้งการผลิตคน การฝึกคนใช้ การฝึกคนซ่อม การจัดหา
ี
ิ
ความไม่เป็นทมงานของลูกเรือบนสะพานเดินเรือ อะไหล่ โดยเฉพาะอย่างย่งยังไม่มียุทธวิธี หรือองค์ความร ู้
ความรับผิดชอบส่วนบุคคล ลามไปถึงการติดตั้งระบบ ว่าใช้งานอย่างไรแต่จัดหาของมาก่อน หรืออาจกล่าวได้ว่า
ี
ถือท้าย และส่งจักรท่ซับซ้อนใช้งานยาก การเรียกกาลังพล “เทคโนโลยีล�้าน�าคน” คล้ายกับบทเรียนของกองทัพเรือ
ั
�
สมทบปฏิบัติราชการจากเรือล�าอื่น และน�ามาลงปฏิบัติ สหรัฐอเมริกา ท่เกิดข้นกับ USS. John S. McCain ท่คนเรือ
ี
ึ
ี
�
หน้าที่ที่ส�าคัญ กับไม่มีประสบการณ์ในการใช้งานระบบ ฝึกได้ไม่ทันเทคโนโลยีท่นามาติดต้งบนเรือ แม้กองทัพเรือ
ั
ี
และระบบการจัดยามเรือเดินที่ท�าให้ก�าลังพลประจ�าเรือ สหรัฐอเมริกา จะมีระบบมาตรฐานการทดสอบก�าลังพล
อ่อนล้าจากการพักผ่อนน้อยกว่า ๔ ชั่วโมงต่อวัน น�า (PQS :Personal Qualification System) อย่างเป็นระบบ
�
�
ึ
มาซ่งคาแนะนาแนวทางการจัดยามเรือเดินเป็นชุด แล้วก็ตาม แต่ก็ยังเกิดข้อผิดพลาดนี้ได้ หากย้อนมองดู
ื
�
ี
ระบบต่าง ๆ แต่ต้องให้ได้นอน ๗ ช่วโมงต่อเน่อง ท่ระบบการบรรจกาลงพลลงปฏิบัติงานในเรือของเรา
ั
ั
ุ
่
ี
โดยไม่ถูกรบกวน แล้ว มีความสุ่มเสยงท่จะเกิดความผิด หรืออุบัติเหต ุ
ี
ความน่าสนใจอยู่ที่เมื่อเกิดอุบัติเหตุกับเรือรบแล้ว หรือประสิทธิผลของงานเป็นอย่างมาก ตั้งแต่คุณภาพ
กองทัพเรือสหรัฐอเมริกา ไม่ได้ลงโทษแต่ผู้บังคับการเรือ การฝึกคนเรือจากแหล่งผลิตนักรบทางเรือ การบรรจุลง
หรือผู้ปฏิบัติงานที่ผิดพลาดเท่านั้น แต่มองลึกทั้งระบบ ต�าแหน่งในเรือโดยที่ยังไม่ผ่านการอบรมหลักสูตรหลัก
และศึกษาสาเหตท่เกิดข้นอย่างถ่องแท้ และยอมรับ เช่น นายทหารปราบเรือดานา ไม่ได้ผ่านหลักสูตรนายทหาร
�
ี
ึ
�
้
ุ
ื
ื
ุ
ั
ั
ิ
ในการแก้ไขปรบปรง เพ่อให้การปฏิบตของเรอรบ ปราบเรือด�าน�้าก่อนบรรจุลงเรือ พนักงานโซนาร์ ไม่
ั
ื
็
ั
ี
ื
มีความปลอดภัยต่อก�าลังพลประจ�าเรือและยุทโธปกรณ์ ได้ผ่านหลกสตรโซนาร์ เมอมาลงเรอกได้เพยงอาศย
่
ู
ุ
ั
ี
ุ
็
่
่
ุ
ี
ี
ี
แสวงหาทุกหน่วยงานท่เก่ยวข้องให้มาร่วมกันหา ร่นพบอกต่อร่นน้อง โดยร่นพบางคนกไม่เคยได้รบ
บทเรียน เพ่อนาไปสู่การแก้ไขปรับปรุง ไม่ใช่การมาตาหน ิ การอบรมมา จึงทาให้ประสทธผลด้านสาขาปราบ
�
�
ิ
ื
ิ
�
่
�
ี
ติเตียน และทสาคัญกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา รวมถึง เรือด�าน�้าของเรือล�านั้นด้อยลงไป นอกจากนั้นเรือรบ
�
ั
ี
ั
กองทัพเรือหลาย ๆ ชาติ ล้วนมีหน่วยงาน เช่น NPS ท่ติดต้งระบบอานวยการรบสมยใหม่ ท่ต้องอาศัย
ี
�
(Naval Postgraduate School), Naval Sea System ความชานาญของพนักงานในการใช้ฟังก์ชัน ๔,๐๐๐
Command (NAVSEA), Naval Surface Warfare กว่ารายการ ท�าให้ระบบการเรียกก�าลังพลสมทบปฏิบัติ
Center (NSWC), Naval Undersea Warfare ราชการท�าไม่ได้เหมือนเดิม เพราะหากเป็นก�าลังพล
Center (NUWC) (ทร.สหรัฐอเมริกา), JUTAC (ทร.สเปน), จากเรือที่ไม่มีระบบอ�านวยการรบสมัยใหม่เหมือนกัน
ี
ิ
ท่ช่วยค้นค ด ย ท ธวิธี รวมถึงศึกษาความต้องการ ก็จะไม่สามารถนั่งประจ�าหน้าเครื่องแล้วท�างานต่าง ๆ
ุ
ื
�
ี
ั
ึ
ของคนเรือ ฟังว่าคนเรือต้องการอะไร ใช้งานอย่างไร ได้เลย ซ่งเร่องน้จาเป็นต้องได้รบการแก้ไขอย่างเป็นระบบ
แล้วน�าไปเข้ากระบวนการค้นคว้า ทดสอบ ทดลอง น�าสู่ ตั้งแต่ขั้นตอนการเลือกระบบอ�านวยการรบสมัยใหม่
ิ
ั
้
สายการผลิตน�ามาใช้งาน และตรวจสอบความพร้อมรบ ไม่ให้มากแบบ การเร่มสร้างคนเรอจนถงขนก่อน
ึ
ื
�
�
ี
ของเรือ ซ่งความสาคัญอยู่ตรงท่ “ต้องการจะปฏิบัต ิ การบรรจุคนลงเรือ ผู้บังคับการเรือจะไม่สามารถทาอะไร
ึ
นาวิกศาสตร์ 117
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕
