Page 43 -
P. 43
ี
วิชาเดินเรือ และการเรือปฏิบัติท่ได้ศึกษาใน รร.ชุมพลฯ
�
�
ยศ.ทร. ได้ให้เรือแต่ละลากาหนดให้ นรจ.ทุกคนได้
ปฏิบัติด้วยตนเอง เช่น การถือท้ายเรือใหญ่ การเข้า
ั
ี
ี
ิ
้
�
ิ
หน้าท่ยามตรวจการณ์ ด่งทราย ด่งนาตื้น ท้งน้ก็เคยม ี
ผู้ทักท้วงว่านาวิกโยธิน หรือขนส่ง หรือต่อสู้อากาศยาน
และรักษาฝั่ง ไม่ได้ทางานในเรือ จะฝึกถือท้ายเรือใหญ่
�
เข้ายามตรวจการณ์ ไปทาไม? ผู้เขียนได้ให้ความเห็นว่า
�
เม่อแต่งเคร่องแบบทหารเรือแล้ว จะต้องมีประสบการณ์ตรง
ื
ื
เก่ยวกับทหารเรือ เป็นการสร้างความภาคภูมิใจให้กับตัว
ี
ื
เขาเอง เช่น เม่อมีคนถามว่า “ทหารเรือถือท้ายเรือรบ
�
เป็นอย่างไร เหมือนกับการขับรถหรือไม่? ทาอย่างไร?
ั
�
จึงจะถือท้ายเรือได้ตรงกับเข็มเรือท่ผู้นาเรือได้ส่งการ
ี
ื
ี
�
(โดยเฉพาะขณะท่คล่นลมแรง)” หรือคาถามว่า “เห็น
เรือเล็ก ๑ ล�า ทางหัวเรือขวา ประมาณ ๔ ปอยท์” แสดงว่า
เรือเล็กอยู่ด้านไหนของเรือ การตอบว่าผมเป็นนาวิกโยธิน
ไม่เคยถือท้ายเรือใหญ่เลย หรือถือท้ายเรือใหญ่ไม่เป็น
หรือไม่เข้าใจว่า ๔ ปอยท์ คืออะไร ทิศไหน เคยแต่ได้ยิน
กับการตอบว่าเคยถือท้ายเรือใหญ่มาแล้ว รู้สึกดีมาก เวลา
จะให้เรือเลี้ยวซ้ายหรือเลี้ยวขวา ต้องท�าอย่างไร อาการ
เรือเป็นอย่างไร? หรือ ๔ ปอยท์ คือ ทิศประมาณ ๔๕
ี
ภาพที่ ๙ คู่มือบันทึกการฝึกภาคปฏิบัติใช้การในทะเลของ องศาจากหัวเรือ ตามความรู้ท่ถ่ายทอดกันมาทหารเรือ
ี
ั
นักเรียนจ่า จะแบ่งเข็มทิศท่มี ๓๖๐ องศา ออกเป็น ๓๒ ปอยท์ ดังน้น
ี
๑ ปอยท์ ก็จะประมาณ ๑๑.๒๕ องศา (ดูภาพท่ ๑๐
ี
การฝึกท่ต้องปฏิบัติเม่ออยู่ในเรือ (การฝึกสถานีต่าง ๆ) การแบ่งทิศของทหารเรือ) การเข้ายามเครื่องสั่งจักรเพื่อ
ื
้
ั
�
เช่น การฝึกรับ-ส่งสิ่งของในทะเล การฝึกพ่วงจูง การฝึก บงคับใหเรือเดนหนาหรือถอยหลังทาอย่างไร ไดเห็นภาพ
้
ิ
้
็
ื
ั
เกบคนตกนาด้วยเรอใหญ่ ทงนสาหรบ นรจ. ว่าบนสะพานเดินเรือมีเคร่องมือเคร่องใช้อะไรบ้าง? ได้ม ี
้
�
ี
ื
ั
ื
้
�
้
ั
ช้นปีท่ ๑ พรรค-เหล่าท่เม่อจบการศึกษาแล้วไม่ได้ โอกาสเรียนรู้ขนบธรรมเนียมประเพณีของทหารเรือด้วย
ี
ี
ื
ปฏิบัติงานในเรือ เช่น พรรคนาวิกโยธิน พรรคนาวิน ตนเองจากประสบการณ์จริง เช่น การเป่านกหวีดเรือใน
เหล่าทหารสารวัตร เหล่าทหารขนส่ง และเหล่าต่อสู้ สถานีต่าง ๆ การแสดงความเคารพระหว่างเรือ การขานตอบ
อากาศยานและรักษาฝั่ง ก็จะมีโอกาสได้ฝึกภาคทะเลด้วย ระหว่างเรือเล็กเรือใหญ่ รวมท้งได้มีโอกาสสัมผัสคล่นลม
ื
ั
�
ื
ี
ซ่งเป็นเร่องท่สาคัญอย่างย่ง เพราะพวกเขาเหล่าน้เม่อได้ ในทะเล (อาการเมาคล่น) และได้ไปทัศนศึกษาท่าเรือ
ื
ี
ิ
ึ
ื
ื
ึ
ั
ช่อว่าเป็นทหารเรือแล้ว จะต้องได้ฝึกในเรือสักคร้งหน่ง และเกาะต่าง ๆ ในอ่าวไทย ได้เห็นเรือประมง เรือสินค้า
ื
ในชีวิต เพ่อให้รู้ว่าการใช้ชีวิตในเรือเป็นอย่างไรบ้าง จะได้ ว่งในทะเล ได้เห็นแท่นขุดเจาะท่มีเป็นร้อย ๆ แท่นใน
ิ
ี
�
เป็นประสบการณ์ตรง และสามารถถ่ายทอดหรือไปเล่าให้ อ่าวไทย จะเป็นประสบการณ์ท่ดีสาหรับพวกเขาต่อไป
ี
รุ่นน้อง หรือครอบครัว หรือประชาชนฟังได้ โดยเฉพาะ ในอนาคต
นาวิกศาสตร์ 41
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕
