Page 36 - ปกิณกะสาระ บุญส่ง - ปริยา นิลแก้ว
P. 36
๓๐ จิปาถะสาระ
็
้
เลี้ยง โรงภาพยนตร์ และ ที่อื่นๆ เปนเพราะร่างกายยังอ่อนแอ อาจติดเชือ
ถ
ต่างๆ ได ้ง่าย และที่ต ้องระวังตัวให ้มากคือ ไม่ให ้เป ็นไข ้ เปนหวัด ้าเกิด
็
้
่
อาการไม่สบายขึ้นมาต ้องรีบไปพบหมอ ห ้ามหาซือยามากินเอง(หมอสังไว ้)
่
ั
ฉ. ระวังตัวอย่างมากอย่าให ้กระดูกได ้รับอุบัติเหตุ การรบรงสีทีฉาย
ั
เข ้าไปแล ้ว กระดูกจะเปราะบางมาก หากกระดูกได ้รับอุบัติเหตุถูกกระทบกระ-
เทือน จนกระทั่งแตกหรือเดาะหรือหัก โอกาสที่จะรักษาทาให ้กระดูกกลับมา
ั
ติดกันเหมือนเดิมน้นมีน้อยมาก หรือแทบไม่มีเลย ยิ่งอายุมากก็ยิ่งยากมาก
ั
ยิ่งขึ้น ดังน้นจึงต ้องระวังตัวอยู่เสมอ
นอกจากนี้ ผลกระทบจากการผ่าตัดที่ผู้ปวยต ้องระวังตัว ไม่กระทา
่
อย่างเด็ดขาด แทบตลอดชีวิต คือการใช ้ มือข ้างที่ผ่าตัดยกของหนก (อุ ้ม
ั
ั
็
ั
หลานก็ไม่ได ้) มิฉะน้นจะเกิดอาการชาถึงข้นเปนอัมพาตได ้
็
(ข ้อ ค – ฉ เปนค าแนะนาจากคุณหมอผู้รกษา)
ั
่
ข้อคิดส าหรับผู้ปวยและผู้เกี่ยวข้อง
จากประสบการณ์ได ้บทเรียนที่อยากนามาฝากให ้ได ้คิดกันคือ
๑.แม้จะมีวิธีการรักษาโรคต่างๆแบบทางเลือก แต่เมื่อเราได ้ไปขอให ้
ุ
ั
่
แพทย์แผนปจจบันช่วยวินิจฉยและหาวิธีรกษาแล ้ว เรานาจะให ้แพทย์เปนผู้
็
ั
ั
่
ตัดสินว่าควรจะทาอย่างไร (แม ้คนไข ้มีสิทธิทีจะเลือกวิธีการรักษาได ้ก็ตาม)
่
ทั้งนี้คงไม่มีแพทย์ท่านใดที่จะเลือกวิธีรักษาคนไข ้แบบสุ่มสีสุ่มห ้า ถ ้าเราได ้
คิดตัดสินใจจะฝากไข ้ไว ้กับคุณหมอแล ้ว เราจะเกิดความสบายใจตั้งแต่ก่อน
เริ่มการรักษา หากได ้รับการบอกกล่าวจากคุณหมอท่านอื่นที่เราไม่ได ้ฝากไข ้
ั
ั
ี้
ไว ้ตั้งแต่แรกว่าน่าจะท า อย่างน้นอย่างน(ด ้วยความหวังดี) ก็จงรับฟงไว ้ด ้วย
่
็
ความขอบคุณ แต่อย่านามาคิดมากให ้เปนสิงที่ท าให ้เราไม่สบายใจ เราต ้อง
คิดเสียว่า ช่างเถอะ อะไรจะเกิดก็ต ้องเกิด แล ้วแต่บุญกรรมก็แล ้วกัน แล ้วจะ
สบายใจ
ั
๒. ควรเลือกวิธีรกษาแบบทางเลือกที่พิจารณาไตร่ตรองดีแล ้วว่าจะ
เปนการเสริมวิธีรักษาแบบปจจบันให ้ดีขึ้นได ้ เพราะวิธีแบบทางเลือกน้นมี
็
ุ
ั
ั
ั
มากมาย หลายหลากวิธี และมีปรากฎในหนงสือ เอกสาร เว็บไซท์ ต่างๆ ให ้
่
ทาการศึกษา ได ้มากมาย รวมทั้งการบอกเล่าของผู้หวังดี อย่ารีบเชือวิธีใดวิธี
่
็
หนึ่งแล ้วนามาปฏิบัติ ควรพิจารณาไตรตรองให ้ดีว่าเหมาะสมหรือไม่ จะเปน
อันตรายต่อผู้ปวยในวัยนี้หรือไม่ และอยู่ในความสามารถที่จะปฏิบัติได ้หรือไม่
่
่
หากผู้ดูแลและผู้ปวยสามารถปรึกษาหารือกัน พิจารณาอย่างมีเหตุผลร่วมกัน
ได ้ จะเปนการดียิ่ง
็
๓. จัดตารางการปฏิบัติของผู้ปวยในแต่ละวันอย่างคร่าว ๆ ตามความ
่
เหมาะสมที่พึงจะปฏิบัติได ้ ทั้งนี้ควรตกลงกันระหว่างผู้ปวยและผู้ดูแล (หาก
่
ผู้ป ่วยยังสามารถคิดอะไรๆ ได ้อยู่)
่
่
๔. ส าหรับผู้ดูแล แนนอนเหลือเกินที่ต ้องยอมรับว่าการดูแลผู้ปวยให ้
